30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΚΟΡΑΤΖΑΝΗΣ

ΓΕΝΙΚΟΣ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΝΩΣΗΣ ΠΛΟΙΑΡΧΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Άνδρο.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Την οικογένειά του και τη θάλασσα.

ΞΕΚΟΥΡΑΖΕΤΑΙ: Στο νησί του.

ΑΝΑΠΟΛΕΙ: Τα νεανικά ταξίδια του.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Η εξέλιξη στην τεχνολογία να μπει και στη νοοτροπία των
ανθρώπων.

Καημός και αγωνία είναι τα περισσότερα λιμάνια για τον γενικό γραμματέα της
Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων κ. Νίκο Κορατζάνη. Ο ίδιος ανησυχεί για τη
μειωμένη προσέλευση των νέων στο ναυτικό επάγγελμα, ενώ σκοπεύει μετά τη
θητεία του στην Ένωση να επιστρέψει στη γέφυρα.

ΕΡ.: Κάθε λιμάνι και καημός;

ΑΠ.: Καημός και αγωνία και χτυποκάρδι και βοήθα Παναγιά!

ΕΡ.: Τόσο χάλια είναι η κατάσταση;

ΑΠ.: Ήταν χειρότερη. Τα τελευταία χρόνια έγιναν κάποια έργα, αλλά χρειάζεται
πολλή και υπεύθυνη δουλειά ακόμη.

ΕΡ.: Οι πλοίαρχοι τα έχουν χαρακτηρίσει ανεπαρκή και επικίνδυνα…

ΑΠ.: Και οι ίδιοι εκτελούν επικίνδυνες αποστολές.

ΕΡ.: Στην ουσία πρόκειται για αγκυροβόλια;

ΑΠ.: Μακάρι να συναντούσαμε στοιχεία αγκυροβολίου σε πολλά λιμάνια.

ΕΡ.: Σε ποια δεν θα δένατε αν είχατε τη δυνατότητα;

ΑΠ.: Όταν ο αέρας σηκώνει τις καρέκλες στην παραλία, σύνηθες φαινόμενο στα
περισσότερα Κυκλαδονήσια μας, τότε αρχίζουν τα δύσκολα…

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Διότι το να δένεις σε αχαρτογράφητα λιμάνια, εκτεθειμένα στις άσχημες
καιρικές συνθήκες, ρισκάρεις και το ρίσκο το πληρώνεις με την καριέρα σου.

ΕΡ.: Τι έχετε κάνει για να αλλάξει η κατάσταση;

ΑΠ.: Επί σειρά ετών ζητούμε από τους αρμόδιους φορείς τη βελτίωση της υποδομής
των λιμανιών…

ΕΡ.: Τι φταίει και τα πράγματα αργούν να φτιάξουν;

ΑΠ.: Το τέρας της γραφειοκρατίας και όχι ενσυνείδητη αμέλεια.

ΕΡ.: Στο παρελθόν είχατε μιλήσει με καλά λόγια για το λιμάνι της Σύρου. Είναι
το μοναδικό καλό;

ΑΠ.: Το μοναδικό στις Κυκλάδες.

ΕΡ.: Για το μεγαλύτερο λιμάνι της χώρας τι έχετε να πείτε;

ΑΠ.: Στον επιβατικό τομέα χρειάζεται αποσυμφόρηση λόγω της δυσαναλογίας
αριθμού πλοίων και θέσεων πρόσδεσης.

ΕΡ.: Πώς βλέπετε τα πράγματα στην ακτοπλοΐα;

ΑΠ.: Απαιτείται προσεκτικός εθνικός σχεδιασμός.

ΕΡ.: Είναι χώρος με μέλλον;

ΑΠ.: Το μέλλον της ακτοπλοΐας είναι συνάρτηση της ανάπτυξης των νησιών μας.

ΕΡ.: Φοβάστε την άρση του καμποτάζ;

ΑΠ.: Η προσεγμένη από τους εμπλεκόμενους φορείς αντιμετώπιση της εξέλιξης
αυτής απαιτεί σωστές στρατηγικές κινήσεις…

ΕΡ.: Δεν ανησυχείτε για παράδειγμα για τις θέσεις εργασίας;

ΑΠ.: Ανησυχώ για τα «χέρια εργασίας» που μειώνονται συνεχώς…

ΕΡ.: Η σχέση της Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων με το ΥΕΝ;

ΑΠ.: Είναι μακρόχρονη και διέπεται από αμοιβαία αισθήματα για την πρόοδο και
την προοπτική της ναυτιλίας.

ΕΡ.: Υπάρχουν σημεία διαφωνίας;

ΑΠ.: Βεβαίως. Διαφορετικά θα είχαμε διακοσμητικό ρόλο, πράγμα που δεν «μας
πάει».

ΕΡ.: Τι θα αλλάζατε αν ήσασταν υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας;

ΑΠ.: Θα άλλαζα τη δομή του υπουργείου.

ΕΡ.: Ο κόσμος εξακολουθεί να φοβάται τα πλοία μετά το ναυάγιο του «Εξπρές
Σαμίνα»;

ΑΠ.: Δεν μπορώ να σκεφθώ ότι ο Έλληνας φοβάται το πλοίο, γιατί είναι ζυμωμένος
με τη θάλασσα και θα ταξιδεύει πάντα.

ΕΡ.: Πώς αντιμετωπίζουν οι επιβάτες τον πλοίαρχο;

ΑΠ.: Με εκτίμηση, εμπιστοσύνη και σεβασμό.