Μάχες για το ένα τρισ. των εξοπλιστικών προγραμμάτων

Στο ένα τρισεκατομμύριο δραχμές εκτιμάται ότι ανέρχεται η «πίτα» που θα
αποσπάσουν οι ελληνικές επιχειρήσεις από τα εξοπλιστικά προγράμματα της χώρας.
Για το πενταετές πρόγραμμα 2001 – 2006, ο συνολικός προϋπολογισμός ανέρχεται
στα 3,9 τρισ. δρχ., ενώ άλλο 1,69 τρισ. δρχ. εκτιμάται ότι θα κοστίσουν τα 60
μαχητικά αεροσκάφη τύπου Eurofighter, η παραλαβή των οποίων εκτιμάται ότι θα
έχει ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του 2010.

Βεβαίως, το μεγάλο κομμάτι των δαπανών των εξοπλιστικών προγραμμάτων της χώρας
θα διοχετευτεί στα ταμεία των ξένων κατασκευαστικών εταιρειών, ενώ η συμμετοχή
των ελληνικών επιχειρήσεων σε αυτά εκτιμάται ότι θα αντιστοιχεί σε ποσοστό 20%
περίπου, κατά μέσο όρο.

Επισημαίνεται, πάντως, ότι πριν από μερικά χρόνια, η ελληνική συμμετοχή στα
εξοπλιστικά προγράμματα δεν ξεπερνούσε το 4% και στόχος του υπουργείου Εθνικής
Άμυνας είναι το σημερινό ποσοστό να ανεβαίνει σταδιακά, στα πλαίσια της
τεχνογνωσίας που ενσωματώνεται από τις ελληνικές επιχειρήσεις που
δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτόν.

Ειδικότερα η ελληνική συμμετοχή στο πρόγραμμα προμήθειας των μαχητικών
αεροσκαφών Eurofighter εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 30%, ενώ σημαντική θα
είναι και η συμμετοχή ελληνικών επιχειρήσεων στο πρόγραμμα της κατασκευής των
250 τανκς, συνολικού κόστους περί τα 800 δισ. δρχ., καθώς και σε αυτό του
Πολεμικού Ναυτικού, το οποίο προβλέπει την κατασκευή νέων σκαφών αλλά και τον
εκσυγχρονισμό των ήδη υπαρχόντων.

Κρατικές εταιρείες

Ο αριθμός των ελληνικών επιχειρήσεων που διεκδικούν μερίδιο από τον τζίρο των
εξοπλιστικών προγραμμάτων διευρύνεται συνεχώς τα τελευταία χρόνια, γεγονός που
αποδίδεται στην τεχνογνωσία που έχουν αποκτήσει, τόσο σε ό,τι αφορά την
κατασκευή των μεταλλικών μερών όσο και τις ηλεκτρονικές εγκαταστάσεις των
οπλικών συστημάτων.

Βεβαίως, οι μεγαλύτεροι εταίροι του Ελληνικού Δημοσίου στον τομέα των
εξοπλισμών παραμένουν οι υπό κρατικό ακόμη έλεγχο επιχειρήσεις, όπως είναι τα
Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία, η Ελληνική Βιομηχανία
Όπλων και η ΕΛΒΟ, η πλειοψηφία των μετοχών της οποίας ελέγχεται ακόμη από το
Δημόσιο αλλά το μάνατζμεντ ασκείται από τον Όμιλο Μυτιληναίου.

Ωστόσο, τόσο για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά όσο και για την ΕΑΒ, έχει αρχίσει η
αντίστροφη μέτρηση για την ιδιωτικοποίησή τους και η συμμετοχή τους στα
εξοπλιστικά προγράμματα αποτελεί το καλύτερο διαβατήριο για να περάσουν στα
χέρια ιδωτών. Ειδικά για τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα συμβόλαια που έχει
υπογράψει η εταιρεία με το Πολεμικό Ναυτικό εκτιμάται ότι θα φέρουν στα ταμεία
της έσοδα περί τα 100 δισ. δρχ.

Από τις πλέον ελκυστικές προίκες των Ναυπηγείων είναι αυτή που αφορά στην
κατασκευή των δύο υπερσύγχρονων υποβρυχίων που, εκτός από τα έσοδα που θα
φέρουν στα ταμεία της εταιρείας, θα την εξοπλίσουν και με σημαντική
τεχνογνωσία μέσω της οποίας μπορεί να αναδειχθεί σε μία από τις λίγες
ναυπηγικές μονάδες της Ανατολικής Μεσογείου η οποία θα είναι σε θέση να
ναυπηγεί υποβρύχια του συγκεκριμένου τύπου. Για την κατασκευή των υποβρυχίων
αυτών η ελληνική συμμετοχή εκτιμάται ότι θα ανέλθει στο 21% περίπου του
προϋπολογισμού (430 δισ. δρχ.) και εκτός από τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, τα οποία
θα αποσπάσουν τη μερίδα του λέοντος, θα συμμετάσχουν και άλλες 12 ελληνικές
επιχειρήσεις.

Ιδιωτικές εταιρείες

Πελάτης του Πολεμικού Ναυτικού είναι και τα Ναυπηγεία Ελευσίνας, τα οποία αυτή
την περίοδο συμμετέχουν στην κατασκευή τριών ταχέων περιπολικών καθώς και ενός
πετρελαιοφόρου στόλου. Ο συνολικός προϋπολογισμός για την κατασκευή και των
τριών πυραυλακάτων ανέρχεται στα 120 δισ. δρχ. περίπου και η κατασκευή τους θα
στηριχθεί στον σχεδιασμό και στον βασικό εξοπλισμό που θα προσφέρει η
βρετανική εταιρεία Vosper Thornycroft, η οποία έχει υπογράψει συμφωνία
συνεργασίας με τα Ναυπηγεία Ελευσίνας.

Το κόστος κατασκευής του πετρελαιοφόρου στόλου ανέρχεται στα 40 δισ. δρχ. και
είναι σχεδιασμού του ιταλικού ναυπηγείου Frincantieri, που θα συνεργαστεί με
την ελληνική εταιρεία για την ολοκλήρωση της κατασκευής του σκάφους.
Επισημαίνεται ότι για την υλοποίηση των δύο αυτών προγραμμάτων, τα Ναυπηγεία
Ελευσίνας πραγματοποιούν επενδύσεις της τάξεως τών 9 δισ. δρχ.

Σημαντικό κομμάτι από τα εξοπλιστικά προγράμματα παίρνει και ο Όμιλος
Μυτιληναίου, τόσο μέσω της θυγατρικής του εταιρείας Μέτκα όσο και μέσω της
ΕΛΒΟ, στην οποία συμμετέχει με ποσοστό 43%.

Μέσω της τελευταίας συμμετέχει στην κατασκευή ελαφρών στρατιωτικών οχημάτων,
καθώς και ελαφρών τεθωρακισμένων οχημάτων, ενώ αναμένεται να συμμετάσχει και
σε άλλα προγράμματα του νέου πενταετούς εξοπλιστικού προγράμματος.

Πρόσφατα, ο Όμιλος Μυτιληναίου υπέγραψε προκαταρκτική συμφωνία με το
κονσόρτσιουμ που κατασκευάζει τα Eurofighter, η οποία προβλέπει την ανάληψη
έργων από τις εταιρείες του Ομίλου μέχρι και του ποσού των 24,5 δισ. δρχ.

Εξάλλου, η Μέτκα έχει προχωρήσει στην υπογραφή συμφωνιών οι οποίες
εξασφαλίζουν τη συμμετοχή της στην κατασκευή των πυραυλικών συστημάτων
Patriot, στην κατασκευή των υποβρυχίων τύπου 214, αλλά και προκαταρκτικές
συμφωνίες με τέσσερις υποψήφιους προμηθευτές που διεκδικούν την προμήθεια των
250 αρμάτων μάχης.

Ισχυρή παρουσία στην αγορά των εξοπλιστικών προγραμμάτων έχει εξασφαλίσει και
ο Όμιλος της Ιντρακόμ, ο οποίος συμμετέχει, μεταξύ άλλων, στην ανάπτυξη του
νέου πυραύλου αέρος-αέρος IRIS-Τ, στον εκσυγχρονισμό των ραντάρ των αεροσκαφών
F-4 της Πολεμικής Αεροπορίας, στις προμήθειες ασυρμάτων και στα έργα των
ηλεκτρονικών εξοπλισμών πολλών αμυντικών προγραμμάτων.

Από τις εισηγμένες ελληνικές εταιρείες, στα εξοπλιστικά προγράμματα
συμμετέχουν ακόμη οι εταιρείες Mevaco, Spider και η Μπήτρος (μέσω της
εταιρείας Κιολεΐδης), ενώ από τις μη εισηγμένες μερίδια στη συγκεκριμένη αγορά
κατέχουν οι εταιρείες Sonak, Siemens Ελλάς, Άξων, Thalis και Miltech.

Η τελευταία δραστηριοποιείται αποκλειστικά στην παραγωγή ηλεκτρονικών
συστημάτων για τις Ένοπλες Δυνάμεις και για το 2001 ο κύκλος εργασιών της
εταιρείας αναμένεται να φθάσει τα 2 δισ. δρχ.

Μεταξύ των συμβάσεων που υλοποιεί αυτή την περίοδο η εταιρεία είναι και η
παραγωγή ηλεκτρονικών συστημάτων πολεμικών αεροσκαφών, στα πλαίσια πενταετούς
σύμβασης που έχει συνάψει με ξένο οίκο.