ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Το μαχαίρι και το πεπόνι

Γιατί ο Τύπος αφιερώνει πολλές σελίδες στην αναθεώρηση του Συντάγματος, ενώ τα
ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης… σιωπούν, εκτός κι αν πρόκειται για κανέναν
«καβγά» ή καμιά ανούσια «κόντρα» βουλευτών;
Γιατί η ΝΕΤ απουσιάζει; Ποίοι και πώς ορισμένοι βγάζουν το συμπέρασμα ότι «το
θέμα δεν πουλάει»;
Δεν είναι περίεργο τουλάχιστον για την κρατική τηλεόραση, η οποία παλιότερα
μετέδιδε προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις, να απουσιάζει;
Και, αλήθεια, ούτε η συζήτηση για το Χρηματιστήριο, η οποία έγινε προ δύο
εβδομάδων, «πουλούσε», όταν ακόμα και το τελευταίο καφενείο της χώρας
«καίγεται» για περιουσίες που χάθηκαν μέσα σε λίγες μέρες στη Σοφοκλέους;
Ασφαλώς, το όλο θέμα αγγίζει την ίδια τη λειτουργία του δημοκρατικού
πολιτεύματος. Όλοι παραδέχονται πλέον πως υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας.
Και τα ερωτήματα που τίθενται είναι: Έως πότε θα συνεχίζεται αυτή η υπόθεση
της συνεχώς αυξανόμενης απόστασης των πολιτών – ψηφοφόρων από τα κέντρα λήψης
αποφάσεων; Και, επιτέλους, πόσο ανεξέλεγκτη μπορεί να είναι η όποια τηλεόραση,
ώστε να «θεωρεί» είδηση «το σκυλάκι της κυρίας» ή «το μοντέλο του κυρίου
Κάππα» και όχι την αναθεώρηση του Συντάγματος;
Αλήθεια, γιατί δεν ισχύει το αυτονόητο, η τηλεόραση να καλύπτει τουλάχιστον
κορυφαία γεγονότα που καθορίζουν την τύχη ενός λαού;
Ασφαλώς τα κέντρα εξουσίας, η ίδια η «εξουσία» είναι… έννοιες που δεν
«συμβιβάζονται» με τον λαό, τους εργαζόμενους, τις κοινωνικές τάξεις, τα
προβλήματα και τους αγώνες τους.
Ασφαλώς η προβολή κάθε συζήτησης στη Βουλή, κυρίως του κοινοβουλευτικού
ελέγχου, δεν προάγει αυτή την «εξουσία».
Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που όσο περνάει ο καιρός, ακούγονται ολοένα και πιο
συχνά απόψεις: δεν πουλάει», «δεν είναι σύγχρονο», «δεν είναι λάιτ» κ.λπ.
Κάποιοι, ασφαλώς, έχουν την κύρια ευθύνη γι’ αυτό. Είναι αυτοί που έχουν την
πραγματική εξουσία, όσοι έχουν και τα γένια και τα χτένια και το μαχαίρι και
το πεπόνι…













