Η ανθρωπότητα παρακολουθεί έκθαμβη αυτές τις μέρες τις θριαμβολογίες για τη
χαρτογράφηση του DNA. Και καθώς οι ελπίδες για την ανθρωπότητα σε επίπεδο
ίασης και πρόληψης ασθενειών έχουν ήδη υπερτονισθεί από ειδικούς και μη, δεν
θα ήταν παράλογο να επιχειρήσουμε να εξερευνήσουμε και την «άλλη πλευρά του
φεγγαριού».


Έστω, λοιπόν, ότι τα πράγματα είναι τόσο αισιόδοξα όσο τα παρουσίασε αρχικά η
αμερικανική πλευρά και στη συνέχεια άλλες ερευνητικές ομάδες. Αμέσως πρέπει να
προβληματισθούμε τι θα μπορούσε να σημαίνει σε (απροσδιόριστο) μέλλοντα χρόνο
για τους φτωχούς, τους αδύνατους και τους πάσχοντες η τελειοποίηση αυτής της
ανακάλυψης.


Δυστυχώς, στην πράξη, οι ισχυροί δεν συνειδητοποιούν ότι «δεν έχει σημασία
πόση δύναμη έχεις, αλλά πώς τη χρησιμοποιείς». Η ιστορική εμπειρία και η ζωή
έχουν δείξει ότι ο εκάστοτε ισχυρός κατά κανόνα δεν χρησιμοποιεί σωστά τη
δύναμή του (πολεμική, πολιτική, οικονομική, κοινωνική κ.λπ.).


Γι' αυτό, το πιο πιθανό (αν όχι σίγουρο...) είναι ότι «δεν θα 'χουν στον ήλιο
μοίρα» εκείνοι που έχουν φτωχή γονιδιακή ταυτότητα. Θα μπορούν, όμως, να
ελπίζουν ότι, εφόσον είναι οικονομικά πλούσιοι, θα μπορούν να προμηθευτούν
δυνατά γονίδια από κάποιους φτωχούς συνανθρώπους τους που θα έχουν ισχυρό
γονιδιακό υπόστρωμα και οι οποίοι δεν θα αντιδρούσαν στο να φτωχύνουν
γονιδιακά αρκεί να λύσουν οικονομικά προβλήματα που τους ταλανίζουν!


Με τους γονιδιακά αδύνατους που δεν είναι πλούσιοι τι γίνεται; Ποιος τους
εγγυάται ότι δεν θα γίνει παραβίαση του κώδικα των προσωπικών τους δεδομένων;


Φαντασθείτε τα κριτήρια των προσλήψεων μιας εταιρείας που θέλει να επενδύσει
τα ωραία της λεφτά με το ελάχιστο δυνατό ρίσκο. Μη μου πείτε ότι δεν θα «ψάξει
» ποιοι υποψήφιοι είναι υγιέστεροι, ευφυέστεροι και... ευπειθέστεροι.


Αλλά, ακόμα κι αν οι προσλήψεις γίνουν με «αναχρονιστικά» (έτους 2000
δηλαδή...) κριτήρια, ποιος θα πείσει τους μη επιλεγέντες υποψηφίους ότι η μη
επιλογή τους δεν έχει σχέση με την κακή προοπτική της υγείας τους; Ποιος θα
τους σώσει από την αβεβαιότητα που ίσως να τους οδηγήσει σε κατάθλιψη ή και σε
τάσεις αυτοκαταστροφής;


Από τη στιγμή, όμως, που οι επιστήμονες θα υπηρετούν (δίκην ντετέκτιβ,
ηθελημένα ή όχι...) τις σκοπιμότητες του επιχειρηματία που θα κάνει την
επιλογή των υπαλλήλων του ή του ασφαλιστή που θα επιλέγει τους πελάτες του,
ποια προοπτική, στ' αλήθεια, θα υπάρχει για τους ήδη πάσχοντες και
αναξιοπαθούντες; Ήδη, ο γράφων ζει επί δεκαπενταετία την απόρριψη που
υφίστανται επαγγελματικά οι συνασθενείς του νεφροπαθείς...


Μήπως η προληπτική ιατρική θα φτάσει μέχρι τού να επιλέγονται ποια έμβρυα θα
εξέλθουν της κοιλιάς της μητέρας και ποια μωρά θα μεγαλώσουν;


Ακραία είναι αυτή η εκδοχή, αλλά δεν πρέπει να την αφήνουμε να περνάει από το
μυαλό μας χωρίς, έστω, να την καταγράφουμε.


Θα λέγαμε, εν κατακλείδι, ότι είκοσι ένα αιώνες προ Χριστού έριχναν στον
Καιάδα της Σπάρτης όσα μωρά επέλεγαν, εμπειρικά, ως «μη υγιή και αρτιμελή».
Τώρα, είκοσι ένα αιώνες μετά Χριστόν, ο (νέος) Καιάδας θα μπορεί να
λειτουργεί, σε επίπεδο υδρογείου, με σύγχρονες μεθόδους και με επιστημονική
τεκμηρίωση!


Ε, τέτοιον Καιάδα δεν τον θέλουμε!


ΥΓ: Τονίσαμε και στην αρχή ότι προσπαθούμε να εξερευνήσουμε και την «άλλη
πλευρά του φεγγαριού», καθώς ουδείς αμφισβητεί τις θετικές επιπτώσεις που θα
προκύψουν.


Μην ξεχνάμε, όμως, και ότι η ανθρωπότητα πανηγύριζε αρχικά για τις «προόδους»
των πυρηνικών επιστημόνων, αλλά κατόπιν διαπίστωσε τις εφιαλτικές επιπτώσεις
στη ζωή του ίδιου του πλανήτη μας.


Ποιος μας εγγυάται, αλήθεια, ότι δεν μας περιμένει χειρότερος και πιο
«εξειδικευμένος» εφιάλτης από αυτόν του πυρηνικού ολέθρου;


* Ο Γιώργος Καστρινάκης είναι δημοσιογράφος, πρόεδρος του Πανελληνίου
Συνδέσμου Νεφροπαθών και αντιπρόεδρος του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθήνας.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από