ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ Μεταφορά … ευθυνών!

Σε σιωπηρή τιμωρία βρίσκονται, εδώ και περίπου πέντε χρόνια, μερικές χιλιάδες
συμπολίτες μας επειδή θέλησαν να κάνουν χρήση ενός νόμου που ψηφίστηκε με όλες
τις προβλεπόμενες διαδικασίες και ίσχυσε κανονικά όπως όλοι οι νόμοι. Μόνο που
είχαν την ατυχία ο νόμος αυτός να ακυρωθεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας ως
αντισυνταγματικός, αλλά αφού ίσχυσε κανονικά επί πάρα πολλά χρόνια. Ο λόγος
για τον νόμο περί μεταφοράς του συντελεστή δόμησης που εφαρμόστηκε από το 1979
μέχρι το 1994 χωρίς να δημιουργηθεί πρόβλημα. Τη χρονιά εκείνη το Συμβούλιο
της Επικρατείας τον έκρινε αντισυνταγματικό.
Ακολούθησε από το υπουργείο Περιβάλλοντος – Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων η
κατάρτιση ενός νέου νόμου για το ίδιο θέμα, ο οποίος επίσης ψηφίστηκε κανονικά
από τη Βουλή και ίσχυσε για περίπου δύο χρόνια, μέχρι που και πάλι το ΣτΕ
αποφάνθηκε ότι και ο νέος νόμος πάσχει συνταγματικά.
Όμως στα διαστήματα που ο νόμος ίσχυε κανονικά χιλιάδες πολίτες έκαναν χρήση
του, όπως έκαναν και πολλοί Δήμοι ή Κοινότητες για να εξασφαλίσουν
κοινόχρηστους χώρους κ.λπ. Όταν όμως ο νόμος ακυρώθηκε για δεύτερη φορά όσοι
πολίτες δεν πρόλαβαν να ολοκληρώσουν τις σχετικές (μακρόσυρτες) διαδικασίες
βρέθηκαν ξαφνικά ξεκρέμαστοι, με τις περιουσίες τους δεσμευμένες, έχοντας
ξοδέψει αρκετά χρήματα για να αγοράσουν ή να κτίσουν σπίτι με τη μέθοδο της
μεταφοράς συντελεστή δόμησης. Όλοι τούτοι δεν έκαναν καμία παρανομία. Απλά
έκαναν χρήση ενός ισχύοντος νόμου του κράτους.
Για το αν ο νόμος αυτός εκ των υστέρων ακυρώθηκε, δεν μπορεί να έχουν οι ίδιοι
καμία ευθύνη. Και όμως τιμωρούνται ωσάν εκείνοι να είναι υπεύθυνοι της
κατάστασης που δημιουργήθηκε.
Είναι αλήθεια ότι ο αριθμός των θυμάτων αυτής της κατάστασης δεν υπερβαίνει
τις 4.000-5.000 οικογένειες. Ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που κανείς δεν
βιάζεται για να δώσει λύση στο πρόβλημά τους.
Όμως ο σχετικά μικρός αριθμός των θιγομένων πολιτών δεν μπορεί να αποτελεί
άλλοθι για την επίσημη πολιτεία για να τους αγνοεί. Η εφαρμογή ενός νόμου δεν
μπορεί να κρίνεται μόνο από το πόσους αφορά. Η πολιτεία έχει υποχρέωση να
διορθώσει το αρχικό λάθος της και να δώσει λύση στο πρόβλημα.













