Εις θάνατον ο Αμαζόνιος

<

Σπάνιες γάτες. Μητέρα ιαγουάρος (τζάγκουαρ) παίζει με το μικρό της. Βρίσκουν καταφύγιο στο τροπικό δάσος

Η έρευνα των Αμερικανών και Βραζιλιάνων επιστημόνων χρηματοδοτήθηκε μερικώς
από την Εθνική Υπηρεσία Αεροναυτικής και Διαστήματος (NASA) και στηρίχθηκε σε
δορυφορικές εικόνες από το τροπικό δάσος. Όπως υποστηρίζει ο Μαρκ Κοχρέιν,
ειδικός επιστήμονας στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν και μέλος της ερευνητικής
ομάδας, κάθε χρόνο θα πεθαίνει και μια έκταση 1.200 τετραγωνικών μιλίων, ως
απόρροια των έργων: «Όταν βλέπεις από απόσταση αυτά τα δάση, φαίνεται να μην
υπάρχει πρόβλημα, όταν όμως βρίσκεσαι εκεί μπορείς να δεις ότι έχουν μικρύνει,
ότι έχουν αλλάξει. Μοιάζει σαν να έχουν τρύπες στο εσωτερικό τους. Αυτές
ακριβώς οι τρύπες, τα χάσματα, μπορεί να προκαλέσουν την ξήρανση του τροπικού
δάσους και να το κάνουν ευάλωτο στις φωτιές».

Ζογκ-ζογκ. Ο πίθηκος με το παράξενο αυτό όνομα είναι από τα είδη που ανακαλύφθηκαν τα τελευταία χρόνια

Η ανάπτυξη της περιοχής του Αμαζονίου στη Βραζιλία ήταν πάντα ένα αμφίσημο,
αμφιλεγόμενο ζήτημα. Από τη μια η επιθυμία, και ανάγκη κατ’ άλλους, για
ενίσχυση της φτωχής βόρειας πλευράς της χώρας, και από την άλλη οι
περιβαλλοντικές ανησυχίες και οι εκκλήσεις να παραμείνει ανέπαφο το μοναδικό
οικοσύστημα. Οι πνεύμονες της Γης, όπως χαρακτηρίστηκε ο Αμαζόνιος, εξαιτίας
των μεγάλων ποσοτήτων οξυγόνου που παράγονται εκεί, χάνει ήδη κάθε χρόνο μια
περιοχή ίση με το Ρόουντ Άιλαντ λόγω της υλοτομίας και της περιβαλλοντικής
καταστροφής που συντελείται. Η έκτασή του είναι επτά φορές μεγαλύτερη από τη
Γαλλία και φιλοξενεί περίπου το 30% της χλωρίδας και της πανίδας του κόσμου.