30 Ερωτήσεις ΜΑΝΟΛΗΣ ΓΑΒΑΛΑΣ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΈΝΩΣΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ: Ο αγώνας.

ΕΠΙΘΥΜΕΙ: Μια δίκαιη κοινωνία.

ΧΑΙΡΕΤΑΙ: Την οικογένειά του.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τις παλιές ανθρώπινες σχέσεις.

ΑΓΑΝΑΚΤΕΙ: Στο άδικο.

Ξεκίνησε ως πρόεδρος της Ένωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ηρακλείου.
Αργότερα έγινε πρόεδρος στην «Ελαιουργική». Στις δύο τελευταίες εκλογικές
αναμετρήσεις δοκίμασε, ανεπιτυχώς, την τύχη του ως υποψήφιος βουλευτής του
ΠΑΣΟΚ στο Ηράκλειο. Επανήλθε στο συνεταιριστικό κίνημα κι έγινε, σχεδόν
ταυτόχρονα, πρόεδρος και στην Ένωση και στην «Ελαιουργική».

ΕΡ.: Αληθεύει ότι με τα πανωγραψίματα οι ελιές της Κρήτης φθάνουν μέχρι
τη Λιβύη;

ΑΠ.: Μέγα ψέμα. Ας ψάξουν σε άλλες χώρες.

ΕΡ.: Ποιους θα χαρακτηρίζατε κατσιγάρους της πολιτικής ζωής;

ΑΠ.: Τους υποκριτές και τους πολιτικάντηδες.

ΕΡ.: Έχετε γνωρίσει πολλούς υπουργούς Γεωργίας, ποιους ξεχωρίζετε;

ΑΠ.: Ανάμεσα σε πολλούς καλούς, ο καλύτερος όλων ο Γιώργος Ανωμερίτης.
Παλικάρι, αληθινός, πεντακάθαρος.

ΕΡ.: Ως αμπελουργός τι θα συμβουλεύατε τον αμπελουργό κουμπάρο σας
Θόδωρο Πάγκαλο;

ΑΠ.: Αγάλια αγάλια γίνεται η αγουρίδα μέλι.

ΕΡ.: Έχει λαδώσει το έντερο του Έλληνα;

ΑΠ.: Έφαγε και καλές και κακές χρονιές;

ΕΡ.: Τι νιώθετε όταν ακούτε τη λέξη σπορέλαια.

ΑΠ.: Ό,τι και οι ζωόφιλοι με τη λέξη… φόλα!

ΕΡ.: Όσο πληθαίνουν οι έρευνες για τις θετικές επιπτώσεις του λαδιού
στην υγεία, πέφτει η τιμή του.

ΑΠ.: Πρέπει να αξιοποιηθούν τα άλματα των επιστημόνων. Το λάδι και η
υγεία πάνε μαζί.

ΕΡ.: Τι νοσταλγείτε από τη 10ετία του ’70;

ΑΠ.: Τους μεγάλους, αληθινούς αγώνες του λαού μας. Τα ανεπανάληπτα
αγροτικά συλλαλητήρια. Με πρωτοπόρους τους σταφιδοπαραγωγούς.

ΕΡ.: Να ενωθούν οι Ενώσεις;

ΑΠ.: Έπρεπε να είχαν ενωθεί. Όταν ενώνονται οι πολυεθνικές, η απάντηση
είναι η… ισχύς εν τη ενώσει.

ΕΡ.: Πώς τα καταφέρνετε να διοικείτε ταυτόχρονα και την Ένωση και την
Ελαιουργική;

ΑΠ.: Είναι μια πρώτη συνένωση. Με πολλή προσπάθεια, με καλούς
συνεργάτες, με αξιοποίηση της σύγχρονης τεχνολογίας.

ΕΡ.: Λένε πως στις ημέρες μας πάει το λάδωμα σύννεφο…

ΑΠ.: Για τους λαδοποντικούς υπάρχει φάκα.

ΕΡ.: Χωρίς Αλβανούς υπάρχει ελαιοσυλλογή;

ΑΠ.: Συμπληρώνουν τις ανάγκες μας.

ΕΡ.: Η ελιά στο μάγουλο κάνει ακόμα τις κυρίες γοητευτικές;

ΑΠ.: Αναλόγως το πρόσωπο. Έχουν απαντήσει οι κρητικές μαντινάδες.

ΕΡ.: Πού φιλοδοξείτε να φθάσετε το ελληνικό λάδι;

ΑΠ.: Ολυμπιονίκη της διατροφής.

ΕΡ.: Θυμάστε το σύνθημα τιμές Αθηνών και όχι Βρυξελλών;

ΑΠ.: Το έλεγα κι εγώ. Σήμερα το συμπληρώνω: τιμές αγροτών.

ΕΡ.: Ποιος είναι ο μονόδρομος για την επιτυχία της λαϊκής πολιτικής;

ΑΠ.: Να βάλει η Πολιτεία το χέρι στην τσέπη για διαφήμιση.

ΕΡ.: Δεν φοβάστε μην κατηγορηθείτε για αγροτοπατέρας;

ΑΠ.: Ο παππούς μου, ο πατέρας μου, εγώ και οι γιοι μου είμαστε αγρότες.

ΕΡ.: Τελικά… οι αγρότες, εργάτες, φοιτητές σκόρπισαν;

ΑΠ.: Θα ξανασμίξουν, ο μόχθος, ο αγώνας και ελπίδα του αύριο.

ΕΡ.: Έχει μέλλον τελικά η ελληνική γεωργία;

ΑΠ.: Ευοίωνο. Αρκεί να γίνουν τα λόγια έργα.

ΕΡ.: Βουλευτής ή συνεταιριστής;

ΑΠ.: Ρομαντικός αγωνιστής.

ΕΡ.: Ψηφιστήκατε από συνεταιριστές που πρόσκεινται στη Ν.Δ. Δεν φοβάστε
μην κατηγορηθείτε για ανίερη συμμαχία;

ΑΠ.: Οι αγρότες μάς θέλουν ενωμένους. Τα προβλήματα δεν έχουν χρώμα.

ΕΡ.: Από τα πακέτα για τη γεωργία πού πρέπει να δοθεί βάρος;

ΑΠ.: Στους νέους αγρότες. Χωρίς αυτούς δεν υπάρχει μέλλον.