ΠΡΟΣΩΠΑ Ένας μικρός ήρωας

Το καλοκαίρι επιτίμησε κατά πρόσωπο έναν πρόεδρο και αφύπνισε ένα έθνος: o
Νκόζι Τζόνσον, 11 χρόνων, γεννήθηκε με AIDS, το οποίο σκότωσε τη μητέρα του
και θα σκοτώσει σύντομα και τον ίδιο.

Νκόζι Τζόνσον. Ο Μαντέλα τον αποκάλεσε «σύμβολο του αγώνα για ζωή»

«Μπορεί να συμβεί σε έξι ώρες, έξι ημέρες ή και σ’ έξι εβδομάδες, αλλά όλοι
λένε πως δεν θα αντέξει περισσότερο», λέει η Γκέηλ Τζόνσον, η λευκή θετή
μητέρα του Νκόζι. Ο 11χρονος είναι ένα από τα πιο γνωστά θύματα του AIDS στη
Νότια Αφρική από τον περασμένο Ιούλιο, όταν είχε μιλήσει στη διεθνή διάσκεψη
στο Ντέρμπαν. Όρθιος στην εξέδρα μπροστά σε χιλιάδες συνέδρους, αφηγήθηκε πώς
έχασε τη μητέρα του από την αρρώστια και επιτίμησε την κυβέρνηση που αρνείται
να χορηγήσει φάρμακα στις έγκυες φορείς του HIV. «Θα ήθελα να χορηγεί η
κυβέρνηση ΑΖΤ στις έγκυες που είναι φορείς ώστε να μην περνάνε τον ιό στα μωρά
τους», είπε ο Νκόζι. «Τα μωρά πεθαίνουν πολύ γρήγορα και ξέρω ένα μικρό
εγκαταλειμμένο μωρό που ήρθε να μείνει μαζί μας και το έλεγαν Μίκυ. Δεν
μπορούσε να ανασάνει, δεν μπορούσε να φάει και ήταν τόσο άρρωστο που η μαμά
μου, η Γκέηλ, αναγκάσθηκε να τηλεφωνήσει στην πρόνοια για να το δεχτούν σε ένα
νοσοκομείο και πέθανε. Ήταν όμως τόσο χαριτωμένο μωράκι και πιστεύω ότι η
κυβέρνηση πρέπει να αρχίσει να χορηγεί φάρμακα επειδή δεν θέλω να πεθαίνουν
μωρά».

Η παρουσία του Νκόζι προκάλεσε σοκ στη διάσκεψη, όπως και η αντίδραση του
προέδρου Τάμπο Μπέκι, ο οποίος αποχώρησε στα μισά της ομιλίας του 11χρονου.
Σήμερα περίπου 200 μωρά γεννιούνται καθημερινά φορείς του HIV στη Νότια Αφρική
και πενήντα θα πεθάνουν πριν γιορτάσουν τα δεύτερα γενέθλιά τους. Ο Νκόζι έχει
επιβιώσει με τον ιό ίσως περισσότερο από κάθε άλλο παιδί στη χώρα, και μάλιστα
χωρίς τη βοήθεια του ΑΖΤ, που ελάχιστοι μαύροι έχουν την οικονομική δυνατότητα
να αγοράσουν. Την περασμένη εβδομάδα, ο Νέλσον Μαντέλα τον αποκάλεσε «σύμβολο
του αγώνα για ζωή».

Στο σπίτι των Τζόνσον καταφθάνουν καθημερινά πλήθος επισκέπτες για να
συμπαρασταθούν στον Νκόζι. Ο ιός κατατρώγει τώρα τον εγκέφαλό του, πριν λίγες
εβδομάδες άρχισε η διάρροια: ο Νκόζι δεν μπορεί πια ούτε να κουνηθεί ούτε να
μιλήσει και επικοινωνεί σφίγγοντας το χέρι της Γκέηλ. «Ίσως να έτρεξε την
κούρσα του και να είναι υπερβολικό να του ζητήσει κανείς να τρέξει κι άλλο»,
λέει η μητέρα του. «Έδωσε στο AIDS ένα πρόσωπο και έδειξε ότι η αρρώστια αυτή
δεν κάνει διακρίσεις. Πλήττει όλες τις φυλές, όλες τις ηλικίες. Χάρισε επίσης
ελπίδα, επειδή μέχρι πρόσφατα δεν έπαιρνε φάρμακα. Για πολλούς, είναι ένας
μικρός ήρωας απλώς και μόνον επειδή επιβίωσε τόσο καιρό».