Το ευρώ ήρθε, οι επιβαρύνσεις μένουν

Η κατάργηση του Ειδικού Φόρου Τραπεζικών Εργασιών (ΕΦΤΕ) και η πτώση των
επιτοκίων, σε όλη την γκάμα των δανείων της στεγαστικής και της καταναλωτικής
πίστης, έδωσαν μία σημαντική ανάσα στους δανειολήπτες.

Παρ’ όλα αυτά, μία σειρά από επιμέρους προμήθειες και εισφορές εξακολουθεί να
επιβαρύνει τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς και στο νέο περιβάλλον που
δημιούργησε η ένταξη της χώρας στη ζώνη του ευρώ από την 1η Ιανουαρίου.
“Κλασικότερη” όλων, η εισφορά του νόμου 128, για την οποία πάντως υπάρχει
πρόβλεψη κατάργησης αργότερα φέτος.

Οι γενικές επιβαρύνσεις δανείων

Έως τότε όμως, οι υποψήφιοι δανειολήπτες θα πρέπει να έχουν υπόψη τους ότι
πλησιάζοντας σε κάποιο τραπεζικό γκισέ, προκειμένου να πάρουν ένα δάνειο, θα
πρέπει να υπολογίσουν ότι πέραν των μηνιαίων δόσεων έχουν να αντιμετωπίσουν:

α) στην περίπτωση που το δάνειο είναι στεγαστικό, μία επιβάρυνση του επιτοκίου
κατά 0,12% και

β) στην περίπτωση που το δάνειο είναι καταναλωτικό ή προσωπικό, μία επιβάρυνση
του επιτοκίου κατά 0,60%. Έτσι, για παράδειγμα, αν το στεγαστικό επιτόκιο
είναι 12%, με την παραπάνω επιβάρυνση γίνεται αυτομάτως 12,12%. Αν πάλι είναι
προσωπικό ή καταναλωτικό, γίνεται 12,60%.

Οι επιβαρύνσεις όμως δεν σταματούν σε αυτό το σημείο. Για κάθε μία από τις
παραπάνω κατηγορίες δανείων προβλέπεται και μία σειρά από διαφορετικές
επιβαρύνσεις, που έχουν τη μορφή εξόδων φακέλου, παρακολούθησης της πορείας
του δανείου, ασφαλιστήριων συμβολαίων, συμβολαιογραφικών πράξεων ή εξόδων
προσημειώσεως, όταν πρόκειται για στεγαστικά δάνεια.

Στο σημείο αυτό θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι το ύψος των επιβαρύνσεων αυτών
διαφέρει από τράπεζα σε τράπεζα. Όπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά αρμόδια
τραπεζικά στελέχη, “τα έξοδα αυτά εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική
που ακολουθεί κάθε πιστωτικό ίδρυμα. Αν επιδιώκει να αυξήσει τα μερίδια αγοράς
του, τότε μειώνει τις επιβαρύνσεις αυτές. Αν πάλι δεν ενδιαφέρεται να
ανοιχτεί, φροντίζει να τα κρατά σε υψηλά επίπεδα”. Αυτή όμως δεν είναι και η
μοναδική διαφοροποίηση. Έτσι, διαφορετικά έξοδα προβλέπονται στην περίπτωση
των στεγαστικών δανείων και διαφορετικά στην περίπτωση των καταναλωτικών και
των προσωπικών.

Οι επιβαρύνσεις των στεγαστικών δανείων

Στην πρώτη περίπτωση (σ.σ. των στεγαστικών δανείων) τα έξοδα φακέλου
αντιστοιχούν στο 0,75% επί του συνολικού ποσού που λαμβάνεται ως δάνειο. Σε
κάθε περίπτωση πάντως, υπάρχει ένα μάξιμουμ και ένα μίνιμουμ ποσό, το οποίο
προβλέπεται γι’ αυτές τις περιπτώσεις και το οποίο διαφέρει από τράπεζα σε
τράπεζα και πάλι. Από μία έρευνα αγοράς πάντως προκύπτει ότι στην περίπτωση
του μάξιμουμ ποσού, ο λόγος αφορά στις 250.000 δραχμές και του μίνιμουμ στις
95.000 δραχμές.

Στα στεγαστικά δάνεια προβλέπονται επίσης και μία σειρά από άλλες, ιδιαίτερες,
επιβαρύνσεις, όπως: τα έξοδα προσημειώσεως, τα οποία αντιστοιχούν στο 7,5 τοις
χιλίοις επί του συνολικού ποσού, τα συμβολαιογραφικά έξοδα, τα έξοδα για
διάφορα ασφαλιστήρια, στην περίπτωση που δεν παρέχονται δωρεάν από τις
τράπεζες, εν είδει μπόνους κ.λπ.

Οι επιβαρύνσεις των κατανα-λωτικών – προσωπικών δανείων

Στη δεύτερη περίπτωση, των καταναλωτικών δανείων, υπάρχουν και πάλι έξοδα
φακέλου, τα οποία επίσης διαφέρουν από τράπεζα σε τράπεζα.

Ενδεικτικά πάντως αναφέρεται ότι υπάρχει μίνιμουμ ποσό της τάξεως των 12.000
δρχ. ή 1.000 δρχ. ανά μήνα, αλλά και μίνιμουμ 35.000 δρχ., όπως επίσης και
μάξιμουμ της τάξεως των 30.000 δρχ. αλλά και των 55.000 δρχ. ή και παραπάνω.

Στην τρίτη περίπτωση, των προσωπικών δανείων, ισχύει και πάλι η διαφοροποίηση
από τράπεζα σε τράπεζα, αναλόγως της πολιτικής που ακολουθεί.

Ως ενδεικτικό μίνιμουμ ποσό, στη συγκεκριμένη περίπτωση θα μπορούσαν να
αναφερθούν οι 30.000 δραχμές και μάξιμουμ οι 50.000 δραχμές, αλλά υπάρχουν και
τράπεζες που έχουν χαμηλότερα όπως και υψηλότερα όρια.

Καταθέσεις – εμβάσματα

Επιβαρύνσεις όμως δεν υπάρχουν μόνο στα δάνεια, αλλά και στις καταθέσεις. Η
σημαντικότερη, την οποία θα πρέπει να έχει υπόψη του κανείς, είναι αυτή που
αφορά στην φορολόγηση του 15% που προβλέπεται με βάση τη σημερινή νομοθεσία.

Επίσης, ο υποψήφιος καταθέτης θα πρέπει να έχει υπόψη του ότι μετά τη
διαμόρφωση της νέας πολιτικής επιτοκίων, που εισήγαγε η είσοδος της χώρας μας
στη ζώνη του ευρώ, σε αρκετές τράπεζες αρκετοί λογαριασμοί ταμιευτηρίου είναι
άτοκοι για ποσά της τάξεως των 150.000 ή των 170.000 δραχμών.

Υπάρχουν όμως και πιστωτικά ιδρύματα, που προσφέρουν ακόμη και σήμερα τόκους
από την πρώτη δραχμή της κατάθεσης. Άλλες επιβαρύνσεις πάντως, άξιες αναφοράς,
δεν υπάρχουν, σε ό,τι αφορά τις καταθέσεις.

Στην περίπτωση της κίνησης κεφαλαίων, όπως ονομάζονται στην τραπεζική ορολογία
τα εμβάσματα ή οι επιταγές, τα πράγματα είναι περισσότερο δεδομένα.

Έτσι, το κόστος μίας επιταγής αντιστοιχεί στο 1 τοις χιλίοις του ποσού, ενώ το
ελάχιστο ποσό της επιβάρυνσης υπολογίζεται στις 1.900 δραχμές.

Αν ο λόγος αφορά σε έκδοση τηλεγραφικής ή τηλετυπικής εντολής, το κόστος είναι
ίσο με το 1,5 τοις χιλίοις του ποσού, με ελάχιστο ποσό και πάλι τις 1.900
δραχμές. Τέλος, διαφορετικές είναι οι επιβαρύνσεις που προβλέπονται από
τράπεζα σε τράπεζα, για περισσότερο εξειδικευμένες εργασίες κίνησης κεφαλαίων,
όπως για παράδειγμα όταν “σύρεται” μία επιταγή, όπου το κόστος υπολογίζεται
στο 2 τοις χιλίοις του ποσού, με ελάχιστη επιβάρυνση τις 1.700 δραχμές.

Ο Παπαδήμος καλεί τις τράπεζες να κλείσουν την «ψαλίδα»

Υπερβολικά μεγάλη χαρακτήρισε χθες ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος κ.
Λουκάς Παπαδήμος τη διαφορά μεταξύ των επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων
στην Ελλάδα.

Όπως είπε ο κ. Παπαδήμος σε συνέντευξή του στο eco2day.gr, η διαφορά μεταξύ
του μέσου σταθμισμένου επιτοκίου χορηγήσεων και του μέσου σταθμισμένου
επιτοκίου καταθέσεων είναι 6 εκατοστιαίες μονάδες. Το αντίστοιχο περιθώριο στη
ζώνη του ευρώ είναι 4 εκατοστιαίες μονάδες. Συνεπώς, υπάρχει πεδίο για
βελτίωση.

Ο ίδιος εξέφρασε την εκτίμηση ότι ο ανταγωνισμός θα οδηγήσει σε μείωση αυτού
του περιθωρίου, το οποίο μάλιστα ήταν 8 εκατοστιαίες μονάδες πριν από 4-5
χρόνια και περιορίσθηκε στις 6 μονάδες σήμερα. Είναι όμως δύσκολο, πρόσθεσε,
να προσδιορισθεί ο χρονικός ορίζοντας μέσα στον οποίο θα περιορισθεί η διαφορά
μεταξύ των επιτοκίων χορηγήσεων και καταθέσεων, διότι ο ανταγωνισμός δεν είναι
ο μόνος παράγοντας που την επηρεάζει. Ένας άλλος σημαντικός παράγοντας είναι η
ζήτηση για πιστώσεις, η οποία στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλή, ιδίως για τα
καταναλωτικά δάνεια.

Εξάλλου, ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος δήλωσε ότι μετά την ένταξη της
χώρας στη ζώνη του ευρώ «πρέπει να προωθηθούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις το
ταχύτερο δυνατόν».

«Πολλές μεταρρυθμίσεις ήδη προωθούνται και άλλες σχεδιάζονται», τονίζει ο κ.
Παπαδήμος. «Προκειμένου, όμως, η ελληνική οικονομία να αντιμετωπίσει επιτυχώς
τον εντεινόμενο ανταγωνισμό στη ζώνη του ευρώ, είναι αναγκαίο να εφαρμοσθούν
το ταχύτερο δυνατόν».