Πριν από τρεις μήνες, ο 30 χρονος Σαλίμ Ναϊτέρ από το Ιράκ κατόρθωσε ­ αφού
προηγουμένως έδωσε ό,τι είχε και δεν είχε στους δουλεμπόρους, να περάσει από
την Τουρκία στην Ελλάδα μέσα σ' ένα σαπιοκάραβο.





Σαλίμ Ναϊτέρ: «Αν απελαθώ στο Ιράκ, με περιμένει σίγουρος θάνατος»


Η χαρά του, όπως ο ίδιος λέει, δεν κράτησε πάνω από μισή ώρα, αφού τον
συνέλαβαν και τον οδήγησαν στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού. Ωστόσο, αν και
η ποινή του έχει λήξει εδώ και τρεις εβδομάδες, ο ίδιος δεν τολμάει ούτε να
σκεφτεί ότι θα βγει από τις φυλακές, αφού, όπως ισχυρίζεται, αν απελαθεί τον
περιμένει σίγουρος θάνατος...


Έτσι, τόσο ο Σαλίμ Ναϊτέρ όσο και 14 άλλοι συγκρατούμενοί του από το Ιράκ ­
που έχει εδώ και μέρες λήξει η ποινή τους ­ έραψαν τα στόματά τους (!) και
προχώρησαν σε επταήμερη απεργία πείνας...


Όπως λένε, διάλεξαν αυτόν τον ακραίο και σκληρό τρόπο για να εκφράσουν την
απελπισία, αλλά και την αγωνία τους, στο ενδεχόμενο της απέλασης. Τελικά,
ύστερα από πολύ μεγάλες προσπάθειες των σωφρονιστικών υπαλλήλων, από χθες,
ορισμένοι από τους κρατουμένους αυτούς δέχθηκαν να κόψουν τα ράμματα από τα
στόματά τους. Και οι ελπίδες τους αναπτερώθηκαν όταν πληροφορήθηκαν ότι το
θέμα τους θα πάρει δημοσιότητα και πως η ελπίδα για να βρεθεί λύση δεν έχει
χαθεί ακόμη...


Παρασκευή πρωί στις Δικαστικές Φυλακές Κορυδαλλού. Έξω από το γραφείο του
αρχιφύλακα, σωφρονιστικοί υπάλληλοι προσπαθούν να πείσουν τους κρατουμένους
ότι αυτό που κάνουν δεν έχει κανένα νόημα. "Καταλαβαίνουμε την αγωνία σας,
αλλά έτσι δεν πρόκειται να πετύχετε τίποτα. Το μόνο που θα καταφέρετε, είναι
να κάνετε κακό στον εαυτό σας..." τους λένε. Οι πρώτοι μοιάζουν να μην
καταλαβαίνουν. Για έναν Δυτικό, το να ράψει κάποιος το στόμα του με σχοινί θα
έμοιαζε ίσως αδιανόητο... Όμως αυτοί θέλουν πάση θυσία να κάνουν γνωστό το
πρόβλημά τους. "Αν μας στείλουν πίσω, η ζωή η δική μου και της οικογένειάς μου
έχει τελειώσει", λέει με σπαστά αγγλικά, ο Μουσταφά Μεχιρόν.


Τους τελευταίους μήνες, όπως λένε οι σωφρονιστικοί υπάλληλοι, στις φυλακές
υπάρχει αδιαχώρητο. Κι αυτό επειδή έχουν γεμίσει από κρατουμένους ­ που έχει
λήξει η ποινή τους ­ αλλά είτε επειδή στερούνται ταξιδιωτικών εγγράφων (με
αποτέλεσμα να μην τους αναγνωρίζουν οι πρεσβείες τους), ή προέρχονται από
χώρες που δεν έχουν πρεσβείες στην Ελλάδα, είτε γιατί ακόμη είναι πολίτες
κρατών που βρίσκονται σε εμπόλεμη κατάσταση, όπως για παράδειγμα η Ρουάντα,
εξακολουθούν να παραμένουν εκεί.


Η απέλασή τους είναι δύσκολη εξαιτίας των προαναφερθέντων λόγων, αλλά και στις
περιπτώσεις που είναι εφικτή, τίθεται ηθικό ζήτημα, αφού στις πατρίδες τους
τούς περιμένει σίγουρος θάνατος...


Το πρόβλημα, κατά τούς σωφρονιστικούς υπαλλήλους, δεν είναι γιατί μπήκαν οι
άνθρωποι αυτοί στις φυλακές ­ όλοι τους κατηγορούνται για διάφορα αδικήματα ­
αλλά το ότι κρατούνται άνθρωποι που έχει λήξει η ποινή τους.


Όπως λένε, σύμφωνα με σχετική ρύθμιση του υπουργείου Δικαιοσύνης, πρέπει μετά
τη λήξη της ποινής τους να παραμένουν στις φυλακές. Αυτό όμως έγινε χωρίς
σχεδιασμό, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει χώρος στα σωφρονιστικά καταστήματα.


Μόνο στον Κορυδαλλό υπάρχουν αυτή τη στιγμή 200 τέτοιοι κρατούμενοι. Κι αν
αναλογιστεί κανείς ότι ο Κορυδαλλός έχει 2.200 κρατουμένους τη στιγμή που έχει
σχεδιαστεί για 1.000, μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί το μέγεθος του
προβλήματος.


Όμως δεν είναι μονο ο Κορυδαλλός που αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα. Σε όλες
τις φυλακές της χώρας κρατούνται σήμερα 8.200 κρατούμενοι, τη στιγμη που οι
θέσεις είναι για 4.500 κρατουμένους!

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από