[ ΤΟ ΣΤΙΓΜΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ]

Το τι είπε ή δεν είπε ο δήμαρχος λίγη σημασία έχει. Το θέμα είναι ότι πλάκα
πλάκα το έκανε το κόμμα, την ώρα που πολλοί πίστευαν (ή ήθελαν να πιστεύουν)
ότι τελικά δεν θα προχωρήσει ο Αβραμόπουλος. Τα δύο μεγάλα κόμματα
εξακολουθούν να πιστεύουν ότι δεν υπάρχει χώρος για ένα τρίτο, μεγάλο, κόμμα ­
το είπε άλλωστε και ο Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης κατά τη διάρκεια της συνέντευξης
Τύπου στους ξένους ανταποκριτές. Όμως ο δήμαρχος είναι βέβαιος ότι υπάρχει και
παραϋπάρχει χώρος για ένα κόμμα των… «αυτοδημιούργητων», όπως είναι το κόμμα
που σκοπεύει να στήσει! Η συλλογιστική του είναι απλή: υπάρχει, πιστεύει, ένας
κόσμος, που ανελίχθηκε κοινωνικά και οικονομικά χωρίς να ανήκει σε τζάκια,
πολιτικά ή οικονομικά. Ότι υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός συμπολιτών μας, οι
οποίοι θα ήθελαν να ασχοληθούν με την πολιτική, αλλά διστάζουν λόγω της δομής
των σημερινών μεγάλων κομμάτων. Και πως υπάρχει επίσης ένας αριθμός
προσωπικοτήτων που θα ήθελαν επίσης να ασχοληθούν με την πολιτική, αλλά δεν το
καταφέρνουν επειδή άλλοι έχουν πιάσει τα πόστα στα κόμματα. Ε, όλους αυτούς
φιλοδοξεί να συγκεντρώσει ο δήμαρχος για να κάνει την έκπληξη!..

Ζητούνται στελέχη

Το ερώτημα δεν είναι αν ο δήμαρχος καταφέρει να συγκεντρώσει ­ και πόσους ­
αυτοδημιούργητους. Το ερώτημα είναι πόσα εν ενεργεία στελέχη κομμάτων θα
κινηθούν προς το κόμμα του Αβραμόπουλου. Αυτές τις πρώτες ημέρες μετά την
εξαγγελία γίνεται πολύς λόγος για το ποιοι θα ενταχθούν και τι ιδιότητα θα
έχουν όλοι αυτοί. Η γνώμη μου είναι ότι με εξαίρεση κάποια περιφερειακά
στελέχη, που θα δίνουν και το στίγμα, εν ενεργεία βουλευτές σε αυτή τη φάση
δεν θα ενταχθούν. Και δεν έχει και κανέναν λόγο να τους πάρει ο Αβραμόπουλος.
Άλλωστε η βασική πολιτική του εκτίμηση είναι πως η ένταξη στελεχών αυτού του
χαρακτήρα μόνο ζημιά θα του κάνει…

Αρχίζουν τα δύσκολα

Τι άλλο θα του κάνει ζημιά; Επί της ουσίας τώρα, το πρόβλημα, το μεγάλο
πρόβλημα που έχει ο Δημήτρης Αβραμόπουλος δεν είναι ότι θα του επιτεθούν από
τη Νέα Δημοκρατία (η οποία, ανοίγω παρένθεση, με την αυτοχειριακού χαρακτήρα
τακτική που ακολούθησε δήλωσε πανηγυρικά ότι το πρόβλημα της ανήκει εξ
ολοκλήρου). Όχι. Οι επιθέσεις καλό του κάνουν. Ανέξοδη διαφήμιση. Και ένδειξη
ότι τον φοβούνται. Άλλο είναι το πρόβλημα. Ότι για πρώτη φορά θα αναγκαστεί να
πάρει θέση. Για το ασφαλιστικό, για τις ταυτότητες, για το εργασιακό, για την
οικονομία, για κάθε θέμα της τρέχουσας πολιτικής επικαιρότητας. Οπότε θα
γίνουν και τα σχετικά αποκαλυπτήρια. Μερικοί φαντάζονται ότι αν ακολουθήσει
την ίδια τακτική, του να μην λέει τίποτε, θα τα καταφέρει. Αμ, δε. Τότε είναι
το πιο δύσκολο. Διότι η Ν.Δ. ­ και δευτερευόντως το ΠΑΣΟΚ ­ θα τον στριμώξει
άγρια. Συμπέρασμα: αρχίζουν τα δύσκολα για τον δήμαρχο…

Δρόμος με αγκάθια

Δυσκολίες δεν θα αντιμετωπίσει μόνον ο δήμαρχος. Προσεχώς, θα αντιμετωπίσει
και ο Κώστας Καραμανλής. Ο δρόμος για το συνέδριο του κόμματος που έχει
προγραμματισθεί για τον Μάρτιο (το πιο πιθανό είναι ότι θα πραγματοποιηθεί από
16-18 Μαρτίου) είναι στρωμένος με αγκάθια. Δεν είναι μόνον οι μητσοτακικοί, οι
οποίοι είναι αποφασισμένοι να του κάνουν τη ζωή δύσκολη στην πορεία προς το
συνέδριο, είναι και διάφοροι άλλοι ­ στελέχη που διεκδικούν αυτόνομο πολιτικό
ρόλο στο πλαίσιο της Ν.Δ. Η έκπληξη από αυτήν τη χορεία των στελεχών είναι ο
Άρης Σπηλιωτόπουλος, ο οποίος φαίνεται να βρίσκει τον εαυτό του, αφού ξεπέρασε
έστω και με δυσκολία το σοκ του απογαλακτισμού από το περιβάλλον του αρχηγού
της Ν.Δ. Ο Ά. Σπηλιωτόπουλος εκφράζει θέσεις που ­ οι κακές γλώσσες
υποστηρίζουν ότι θα μπορούσε άνετα να τις εκφράσει και στο εσωτερικό τού…
ΠΑΣΟΚ ­ αποτελούν καινούργια πράγματα για τη Νέα Δημοκρατία και προφανώς είναι
μακριά από τις συντηρητικές θέσεις που εκφράζει το κόμμα.

Θα μείνει, θα μείνει

«Ακούω» κάποιους να διερωτώνται «τι θέλει και αυτός ο Άρης». Τι θέλει; Όπως
λέει ένας πολύ στενός φίλος του, όχι πολλά πράγματα. Απλώς, να δηλώσει ότι
έχει αυτόφωτη πολιτική πορεία. Ότι ο Καραμανλής ήταν κερδισμένος από τη
συνεργασία τους, και όχι ο ίδιος. Ότι προσέφερε σε ιδέες και στην προσπάθεια
του αρχηγού να μετακινήσει το κόμμα προς το κέντρο. Ότι ήταν ένα φρέσκο
μυαλό-αντίβαρο στα τόσα συντηρητικά που περιφέρονται γύρω από τον Κ.
Καραμανλή. Και, τέλος πάντων, ότι ήρθε για να μείνει στην πολιτική. Εντάξει
Άρη, το καταλάβαμε…

Κενά αέρος

Εντάξει και προς όσους ετοιμάζονται να διαμαρτυρηθούν ότι ασχολούμαστε μόνο με
τον Αβραμόπουλο και τα προβλήματα του Κ. Καραμανλή με τους μητσοτακικούς, τον
Άρη Σπηλιωτόπουλο, δηλαδή μόνο με προβλήματα της Ν.Δ. Στο ΠΑΣΟΚ παρά τη
φαινομενική ευφορία από την επιτυχή… εγκατάσταση του προβλήματος
Αβραμόπουλου στο εσωτερικό της Ν.Δ., τα πραγματικά προβλήματα της κυβέρνησης
παραμένουν ανοιχτά. Για παράδειγμα, όπου να ‘ναι αρχίζουν τα… όργανα με την
Ολυμπιακή, την οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να πωλήσει ­ και λέγεται ότι είναι
πολύ κοντά στο να το καταφέρει ­ και οι πιλότοι ετοιμάζονται τη Δευτέρα να
της… κατασχέσουν ένα αεροπλάνο. Διεκδικούν, λέει, υπερωρίες. Να τις πάρουν
οι άνθρωποι, εκποιώντας το αεροσκάφος, ποιος λέει όχι; Αλλά ας έχουν κατά νου
ότι αυτήν τη φορά η Ολυμπιακή τέλος. Ούτε Βρετανοί μάνατζερ ούτε τίποτε.
Πωλείται το μαγαζί και αν είναι κλειστό πωλείται ακόμη πιο φθηνά. Εκεί είναι
το πρόβλημα…

Ραντεβού τον Μάρτιο

Ανάλυσης προβλημάτων συνέχεια: Γίνεται πολύς λόγος για τις επιλογές της
κυβέρνησης κατά το επόμενο διάστημα. Τι θα κάνει δηλαδή ο Σημίτης για να
συμμαζέψει το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση που εμφανίζουν, ιδιαιτέρως η δεύτερη, να
μπάζουν νερά από παντού. Εδώ και ημέρες κυκλοφορεί μετ’ επιτάσεως που έγραφαν
και παλιά οι δημοσιογράφοι πως κυοφορείται ανασχηματισμός. Ότι ο Σημίτης θα
προσφύγει σε αυτήν την επιλογή προκειμένου να δώσει στην κυβέρνηση «αέρα» (δεν
λέω φτερά, γιατί έχει ειπωθεί σε άλλον ανασχηματισμό και είχαμε τα γνωστά
ειρωνικά σχόλια). Να της δώσει «αέρα», λοιπόν, ποιος αντιλέγει; Πώς όμως; Και
με ποιους; Αφήστε δε που ο Πρωθυπουργός έχει μια φυσική αποστροφή για τους
συχνούς ανασχηματισμούς. Και επιπλέον θεωρεί ότι από τη στιγμή που η
συγκεκριμένη κυβέρνηση προσμετρά μόνον οκτώ μήνες ζωή δεν γεννάται θέμα
ανασχηματισμού. Τον Μάρτιο, και αν…

Πήραν γεύση

Δεν λέω, είμαστε υπεράνω ­ πιστοί στην επιταγή του Πρωθυπουργού, ο οποίος είπε
ότι δεν εξαρτώνται οι διεθνείς σχέσεις της χώρας από το ποιοι αναδεικνύονται
ηγέτες σε άλλες χώρες. Όμως, μη μου πείτε ότι δεν εξακολουθείτε να το
απολαμβάνετε αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ, ακόμη και τώρα που ο Γκορ αποδέχθηκε
την ήττα στα δικαστήρια και εξελέγη πρόεδρος ο Μπους. Ιδιαίτερα, όταν
εφημερίδες έχουν δημοσιεύματα υπό τίτλους όπως ο συγκεκριμένος: «Βαρύ το έργο
της συμφιλίωσης των Αμερικανών»!! Εμφύλιος δεν έγινε βέβαια, αλλά για να
καταγράφονται τέτοιες εικόνες, φανταστείτε τι έγινε στην πέραν του Ατλαντικού
υπερδύναμη, την ώρα που εμείς ομφαλοσκοπούσαμε. Αααχ, τι ευτυχία. Να δουν και
αυτοί τι σημαίνει να σπέρνεις διχασμό στους λαούς…