Δρόμοι

Νίκη;…

… Σουτ! Θα μας ακούσουν! Κάπως έτσι απαντούσε κορυφαίος Γερμανός
διπλωμάτης σε όσους του έλεγαν πως η σύνοδος κορυφής της Νίκαιας ήταν μια
ιστορική νίκη της Γερμανίας εις βάρος της Γαλλίας. Αν κάτι δεν θέλει σήμερα η
Γερμανία ­ που αφού απέτυχε να κυριαρχήσει στην Ευρώπη με την ισχύ,
«αδελφοποιήθηκε» στην Ευρωπαϊκή Ένωση με τη Γαλλία ­ είναι να δώσει την
εντύπωση πως ανταγωνίζεται τους εταίρους της με πρωσική αλαζονεία. Έτσι, την
ώρα που οι Γάλλοι τα βάζουν με τον Σιράκ επειδή άφησε να τον ξεγελάσει ο
Σρέντερ και συμφώνησε σε ένα σύστημα ψηφοφορίας που κάνει τη μεγαλύτερη
ευρωπαϊκή δύναμη «πρώτη μεταξύ ίσων», οι Γερμανοί προσπαθούν να σώσουν τα
προσχήματα ­ και μαζί με αυτά τη γαλλική τιμή.

Οι δεσμοί…

… με τη Γαλλία ποτέ δεν ήταν ισχυρότεροι, λένε όπου βρεθούν και όπου
σταθούν οι Γερμανοί. Όμως, αυτό δεν αρκεί για να κάνει τα γαλλικά μέσα
ενημέρωσης να σωπάσουν: η νέα γερμανική κυριαρχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που
ετοιμάζεται να διευρυνθεί με την πρώην κομμουνιστική Ανατολή, βάζει στην
καρδιά της νέας Ευρώπης το Βερολίνο και όχι το Παρίσι. «Η γερμανική ισχύς ποτέ
δεν ήταν πιο εκθαμβωτική», διαπιστώνει πικρόχολα η «Λιμπερασιόν». Και στα
γερμανικά μέσα ενημέρωσης δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη μια χροιά
γερμανοφοβίας που πλανιέται σε ορισμένους «γαλλικούς κύκλους». Είναι το
χειρότερο που θα μπορούσε να συμβεί για τα γερμανικά συμφέροντα.

Η επιστροφή…

… στις παλιές εχθρότητες των μεγάλων δυνάμεων, που τόσο πολύ έβλαψαν την
Ευρώπη και ιδιαίτερα τη Γερμανία, δεν είναι βέβαια εφικτή. Όμως, πάνω σε αυτό
το ιστορικό έδαφος εύκολα καλλιεργούνται οι υποψίες για τη συγκρότηση μιας
γερμανικής Ευρώπης. Γερμανοί αξιωματούχοι και αναλυτές υποστηρίζουν πως τα
παζάρια της Νίκαιας δεν άλλαξαν σε τίποτα την ισορροπία δυνάμεων στην Ευρώπη.
Απλώς τράβηξαν την προσοχή σε μια μετατόπιση αυτής της ισορροπίας, που άρχισε
πριν από μια δεκαετία, με την πτώση του Τείχους του Βερολίνου και τον
τερματισμό της μεταπολεμικής διαίρεσης και κατοχής της Γερμανίας. Η Νίκαια δεν
άλλαξε τη γαλλογερμανική σχέση, αλλά φανέρωσε μια μεταβολή στην ισορροπία
δυνάμεων, η οποία είχε ήδη συντελεστεί. Αν κάτι άλλαξε, είναι ο τρόπος που
βλέπουν αυτή τη σχέση οι Γάλλοι.

Η Νίκαια…

… έδειξε πως όποτε δεν υπάρχει συμφωνία ανάμεσα στη Γαλλία και τη
Γερμανία, ξυπνούν από το λήθαργό τους οι εθνικοί εγωισμοί. Απέδειξε επίσης πως
ο γαλλογερμανικός άξονας είναι μπλοκαρισμένος. Για δύο κυρίως λόγους θα είναι
δύσκολο να ξαναπάρει αμέσως μπροστά: ο Σιράκ και ο Ζοσπέν ετοιμάζονται να
εμπλακούν στην προεκλογική μάχη για τη γαλλική προεδρία και αργότερα ο Σρέντερ
για την καγκελαρία. Αυτό είναι μάλλον ανησυχητικό, αν λάβουμε υπόψη τις άμεσες
ευρωπαϊκές προκλήσεις: η διεύρυνση με χώρες όπως η Πολωνία θα δώσει την
ευκαιρία για νέες γαλλογερμανικές αντιπαραθέσεις με αναπόφευκτες ιστορικές
αναφορές στις δύο χώρες, που εδώ και δύο αιώνες, είτε προς το καλύτερο είτε
προς το χειρότερο, διαμορφώνουν το πρόσωπο της Ευρώπης.