ΠΡΟΣΩΠΑ Ταξίδι στην καρδιά της φύσης

Ο Φρανς Λάντινγκ είναι ο σπουδαιότερος φωτογράφος τοπίων και άγριας ζωής
στον κόσμο. Έχει ταξιδέψει ώς την άκρη της Γης και, όποιος βλέπει τη δουλειά
του, θα ήθελε να είχε ταξιδέψει μαζί του.

Φρανς Λάντινγκ. Ο πιο περιζήτητος φωτογράφος περιοδικών όπως το National Geographic

Είναι όμως δύσκολο να είσαι στην κορυφή. Πρέπει να φωτογραφίζεις πράγματα που
δεν έχει δει ανθρώπου μάτι ­ όπως την ετήσια σύναξη των αράρα, των πολύχρωμων
παπαγάλων της τροπικής Αμερικής, σ’ ένα ξέφωτο βαθιά στα δάση της λεκάνης του
Αμαζονίου. Πρέπει να μεταφέρεις κανό, προμήθειες, φωτογραφικό εξοπλισμό και
μια σιδερένια σκαλωσιά ενός τόνου μέσα από τις Άνδεις, να ανέβεις τον ποταμό
Ταμποπάτα στο Περού και να στήσεις έναν πύργο που θα σε ανεβάσει έως το θέμα
σου. Και για ένα μήνα πρέπει να περνάς 12 ώρες την ημέρα σε έναν χώρο ένα επί
δύο, όπου ανεβαίνεις πριν από την αυγή για να μην ενοχλήσεις τα πουλιά και
προσπαθείς να μένεις ακίνητος για να μην τα φοβίσεις μέσα σε μια αποπνικτική
υγρασία και ενώ οι μέλισσες πίνουν τον ιδρώτα από το δέρμα σου. Οκτώ ξύλινες
σανίδες είναι το μόνο που εμποδίζει μια θανατηφόρο πτώση. Και μετά έρχονται οι
βροχές και διαπιστώνεις πως είσαι πραγματικό αλεξικέραυνο πάνω στη σιδερένια
σκαλωσιά που εξέχει από τις κορυφές των δένδρων.

Στο έδαφος, τα πράγματα δεν είναι ευκολότερα. Μύκητες φυτρώνουν στα σύνεργά
σου. Μυρμήγκια κάνουν κομμάτια τη σκηνή σου μέσα σε μια νύχτα. Ινδιάνοι με
λόγχες δύο μέτρων απαιτούν τα τρόφιμά σου. “Ναι, μου έχει επιτεθεί και
ελέφαντας και ιπποπόταμος, αλλά δεν το κάνω θέμα”, λέει ο Λάντινγκ, σύμφωνα με
τον οποίο “ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ότι πρέπει να εμπιστεύεσαι αγνώστους.
Κάποιος έρχεται να σε παραλάβει μ’ ένα μικρό, μονοκινητήριο αεροπλάνο σ’ ένα
ινδιάνικο χωριό στη μέση του πουθενά. Το αεροπλάνο δεν φαίνεται της προκοπής
και αμφιβάλλεις και για τον πιλότο. Αλλά τι μπορείς να κάνεις; Να ζητήσεις το
δίπλωμά του; Απλώς πηγαίνεις”.

Ο Λάντινγκ γεννήθηκε στην Ολλανδία πριν από 49 χρόνια, τώρα ζει στην
Καλιφόρνια και είναι ο πιο περιζήτητος φωτογράφος περιοδικών όπως το National
Geographic. Η δουλειά του τον πηγαίνει από το Βόρνεο στις Εξωτερικές Εβρίδες
και από την Κεντρική Αφρική στην Ανταρκτική, μερικές φορές ακόμη και την ίδια
εβδομάδα. Πρόσφατα εκδόθηκε το τελευταίο βιβλίο του (“Ζούγκλες”, εκδ. Taschen)
και οι φωτογραφίες του δεν μοιάζουν με κανενός άλλου. Παρουσιάζουν τα ζώα σαν
άτομα, τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο και οι άνθρωποι, και βλέποντάς τες
αισθάνεσαι πως μοιράζεσαι κάποιο μεγάλο μυστικό της φύσης. Σύμφωνα με τον
φωτογράφο, “ένα λιοντάρι δεν είναι ίδιο με κανένα άλλο. Ως άτομα, ως ταίρια,
ως μέλη μιας κοινωνίας, είναι όλα τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο εσείς και εγώ”.