ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Τι είπαμε ότι θα κάνεις τα Χριστούγεννα;

Το ερώτημα έχει ήδη τεθεί και είναι αμείλικτο: εσύ τι θα κάνεις τις γιορτές;

«Με δυο παιδιά τι θες να κάνω;» απαντά γκρινιάζοντας ο Γιώργος, φίλος κολλητός
με αίσθηση του χιούμορ.

Ουπς! Το ερώτημα είναι απολύτως σοβαρό κι απασχολεί σχεδόν όλους τους φίλους.
Κάνω γκάλοπ και με πιάνει πανικός στην ιδέα ότι κάποιοι έχουν ήδη έτοιμη μια
κάποια απάντηση.

Δυο εβδομάδες (ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ!) πριν από τα Χριστούγεννα με πιάνει πανικός. Τι
θα κάνω τις γιορτές;

Πρώτη κίνηση (από ένστικτο) να σκεφτώ τι έκανα πέρυσι τις γιορτές. Μετά να
σκεφτώ τι κάνω γενικώς τις γιορτές. Μετά να αποφασίσω τι θα ήθελα να είχα
κάνει τις γιορτές και, για διάφορους λόγους, ποτέ δεν κατάφερα. Μετά να
ξεφυλλίσω τα περιοδικά του μήνα που σε καταπληκτικές εικόνες παρουσιάζουν
εξίσου εντυπωσιακές προτάσεις με ξενοδοχεία χωμένα μέσα στο χιόνι, αναμμένο
τζάκι, χειροποίητες μαρμελάδες για πρωινό και στο σημείο εκείνο σχεδόν πάντα
εκνευρίζομαι γιατί, για παράδειγμα, πέρυσι που έκλεισα σ’ ένα τέτοιο
αναπαλαιωμένο αρχοντικό κάπου στην ορεινή Ελλάδα όλο το δωμάτιο ήταν στο
μέγεθος… κρεβατιού και πέρναγες ξυστά στον τοίχο για να μετακινηθείς, όμως
ακριβοπληρωμένο τζάκι-μινιατούρα και θέα στο πίσω μέρος του κήπου είχε, δεν
έχω παράπονο! Όπου κι αν πηγαίνω η ερώτηση «τι θα κάνεις τις γιορτές» είναι
μπροστά μου. Μετά το «γεια» συνήθως. Και με τη συμβουλή «κλείσε από τώρα γιατί
τελευταία στιγμή δεν θα βρεις». Λοιπόν αποφάσισα. Αυτό που πραγματικά θα μου
άρεσε να κάνω στις γιορτές είναι να μη σχεδιάσω τίποτα, αλλά κάποιος άλλος,
ένα τζίνι για παράδειγμα, να τα αναλάβει τα υπόλοιπα. Να φροντίσει για τη
διακόσμηση, τη μουσική, να οργανώσει συγκεντρώσεις μικρές και μεγαλύτερες,
βραδιές με φίλους, ένα ταξίδι, να μαγειρέψει, να κάνει εκπλήξεις κι όλα τα
σχετικά. Αυτό που πραγματικά θα ήθελα τις γιορτές είναι να μην έχω κανένα
άγχος για το πώς θα περάσω τις γιορτές.

Κι εσείς το ίδιο;