[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η είδηση μπορεί να πέρασε στα “ψιλά” των εφημερίδων, μα νομίζω πως η σημασία
της είναι μεγάλη και δείχνει καθαρά πού οφείλονται πολλά από τα στραβά και τα
ανάποδα που ταλανίζουν την Αθήνα και τους κατοίκους της: η από πολλά χρόνια
σχεδιαζόμενη και μελετώμενη κατασκευή υπόγειου κοινόχρηστου γκαράζ στην
πλατεία Κολωνακίου, δηλαδή σε μία από τις πλέον πυκνοδομημένες και με μεγάλη
εμπορική κίνηση περιοχές της πρωτεύουσας, ματαιώνεται γιατί αντιδρούν πολλοί
κάτοικοι και έμποροι της περιοχής, επειδή πιστεύουν ότι αφενός θα
ταλαιπωρηθούν για όσο χρονικό διάστημα διαρκέσουν τα έργα (περίπου τρία
χρόνια) και αφετέρου γιατί με τη λειτουργία του γκαράζ θα αυξηθεί, λέει, η
κυκλοφορία και ­ άρα ­ η ενόχλησή τους!

Ακόμη και αν παραγνωρίσουμε την επίδειξη υπερβολικής ευαισθησίας που έδειξε
στην προκειμένη περίπτωση το αρμόδιο υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, πράγμα εντελώς
ασυνήθιστο και έξω από την πρακτική του, αφού έχει αγνοήσει εντονότερες
αντιδράσεις και για περισσότερο σημαντικά θέματα, δεν μπορούμε να αγνοήσουμε
πως ένα χρήσιμο δημόσιο έργο ματαιώνεται επειδή η κατασκευή και λειτουργία του
ίσως ενοχλούσε μερικούς περιοίκους. Πολύ περισσότερο όταν, για την ανάγκη να
αποκτήσει η πρωτεύουσα χώρους στάθμευσης, έχουν χυθεί τόνοι μελάνι, έχουν
ακουστεί πάμπολες υποσχέσεις από τις εκάστοτε κυβερνήσεις και δημοτικές αρχές
και όταν τελευταία βάλλεται η λειτουργία του Μετρό της Αθήνας επειδή δεν
υπάρχουν χώροι στάθμευσης κοντά στους σταθμούς του.

Και είναι απορίας άξιον πώς το ΥΠΕΧΩΔΕ έσπευσε να αποδεχθεί τις αιτιάσεις των
περιοίκων της πλατείας Κολωνακίου, χωρίς να υπολογίσει ότι έτσι δημιουργεί
“δεδικασμένο” που κινδυνεύει να τινάξει στον αέρα το (ούτως ή άλλως πενιχρό)
πρόγραμμά του για την κατασκευή χώρων στάθμευσης στην Αθήνα. Γιατί τι θα
απαντήσει όταν εναντιωθούν, με το ίδιο σκεπτικό, οι κάτοικοι άλλων περιοχών
όπου προγραμματίζεται η κατασκευή γκαράζ; ‘Η μήπως θα απαντήσει ότι δεν είναι
παντού… Κολωνάκι, όπου φαίνεται ότι ο λόγος των κατοίκων του υπερισχύει του
κοινού οφέλους; Φαίνεται πως και η κατασκευή γκαράζ στην Αθήνα είναι θέμα
ταξικό, μόνο που δεν μας το είχαν πει…