[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Τα τηλέφωνα καθημερινά παίρνουν φωτιά. Οι ερωτήσεις πέφτουν βροχή: “Πότε θα
βγω στη σύνταξη;”, “Θα μας κόψουν το εφάπαξ;”, “Θα αλλάξει ο τρόπος
υπολογισμού των συντάξεων;”. Ο ρυθμός εξόδου στη σύνταξη έχει αυξηθεί
κατακόρυφα και τα ασφαλιστικά ταμεία πολιορκούνται από απεγνωσμένους
ασφαλισμένους που καλούνται να γίνουν ερμηνευτές χρησμών. Ιστορίες καθημερινής
ασφαλιστικής τρέλας. Χιλιάδες εργαζόμενοι ζουν με το άγχος, την ανασφάλεια,
την αγωνία για το αν θα πάρουν σύνταξη. Για το πότε θα βγουν στη σύνταξη. Και
σε αυτό το αδιέξοδο συμβάλλει σημαντικά η νεοελληνική υπερβολή, το ράδιο
αρβύλα, η άγνοια αλλά κατά κύριο λόγο η στάση της κυβέρνησης. Επιπρόσθετα η
πολυπλοκότητα των διατάξεων στο ασφαλιστικό σύστημα αλλά και το σοβαρό
έλλειμμα ενημέρωσης στους ασφαλισμένους για τους όρους και τις προϋποθέσεις
συνταξιοδότησης έχουν δημιουργήσει ένα κουίζ για δυνατούς λύτες.
Μέσα στο θολό αυτό τοπίο η κυβέρνηση καλείται να καθαρίσει τους κανόνες του
παιγνιδιού βγάζοντας από την απόγνωση εκατοντάδες χιλιάδες εργαζομένους που
βρίσκονται με το ένα… πόδι στη σύνταξη. Η φράση-κλισέ “δεν θα θιγούν τα
ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα” δεν πείθει. Δεν ικανοποιεί. Δεν είναι
κατανοητή για ένα μεγάλο τμήμα των ασφαλισμένων. Τι σημαίνει ώριμα δικαιώματα;
Εγγυάται ότι δεν θα χαθούν οι κόποι μιας ζωής, ο ατομικός και οικογενειακός
προϋπολογισμός; Και το πιο σημαντικό: Με ποια λογική θα πληρώσουν το μάρμαρο
οι ασφαλισμένοι όταν το ίδιο το κράτος έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού το
ασφαλιστικό σύστημα με την ελλιπή χρηματοδότηση των Ταμείων, με την επιβάρυνση
μέσω του κόστους για την άσκηση κοινωνικής πολιτικής, με την αναχρονιστική
οργάνωση και λειτουργία των ασφαλιστικών φορέων;
Οι αριθμοί λένε πάντα την αλήθεια: Σε περίπου 1 τρισεκατομμύριο δραχμές
ανέρχονται οι ετήσιες απώλειες που έχουν τα ασφαλιστικά ταμεία από την
εισφοροδιαφυγή, το κράτος οφείλει στο ΙΚΑ 1,3 τρισ. δραχμές, η διατήρηση της
ανεργίας θα στερήσει από τα Ταμεία άλλα 5 τρισ. δραχμές την τρέχουσα δεκαετία,
δεκάδες δισεκατομμύρια δραχμές χάνονται από τις σπατάλες των κλάδων υγείας ενώ
οι απώλειες από την ερασιτεχνική διαχείριση της περιουσίας των Ταμείων θα
κινηθούν την τρέχουσα δεκαετία στα 2,5 τρισ. Ο χορός των χαμένων
δισεκατομμυρίων.
Όλα αυτά σημαίνουν ότι κανείς δεν μπορεί να κάνει λόγο για ενδεχόμενη μείωση
των παροχών. Το ζητούμενο δεν είναι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης ή ο
τρόπος υπολογισμού των συντάξεων αλλά κατά κύριο λόγο η αύξηση της
απασχόλησης, το νοικοκύρεμα των Ταμείων και η δημιουργία ενός κεφαλαιακού
αποθέματος το οποίο θα διευρύνει το ενεργητικό της κοινωνικής ασφάλισης
προκειμένου αυτή να είναι σε θέση να εξασφαλίσει τις παροχές του μέλλοντος
Έτσι λοιπόν αντί να μιλάνε οι αρμόδιοι για ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα ας
σκεφθούν και τα… ώριμα δισεκατομμύρια που πάνε χαμένα αφήνοντας στην αγωνία,
στην ανασφάλεια και στον πανικό το σύνολο των εργαζομένων. Η ανασφάλεια με το
ασφαλιστικό πρέπει τώρα να σταματήσει…













