Βίζες, μίζες και πλαστά… όνειρα

Το όνειρο για μια νέα ζωή δεν έχει μόνο όνομα «νόμιμη παραμονή στην
Ελλάδα», αλλά και τίμημα… Και δικαίωμα σε αυτό έχουν όχι μόνο όσοι διαθέτουν
τα απαραίτητα δικαιολογητικά, αλλά και όσοι μπορούν να τα εξαγοράσουν έναντι
600.000 δραχμών ή και περισσότερων, ανάλογα με τα «αξεσουάρ» που θα ζητήσει ο
καθένας…

Η ύπαρξη κυκλωμάτων που δρουν οργανωμένα δίνοντας ­ άλλοτε μάταιες κι άλλοτε
όχι ­ ελπίδες σε μετανάστες, κυρίως από την Αλβανία και τις χώρες της πρώην
Σοβιετικής Ένωσης, με την υπόσχεση μιας βίζας ή μιας πράσινης κάρτας, αποτελεί
πια κοινό μυστικό μεταξύ της Αστυνομίας, της ΓΣΕΕ, του ΟΑΕΔ και των κοινοτήτων
των μεταναστών. Όλοι γνωρίζουν, όλοι έχουν ακούσει, ή έχουν δει, αλλά κανένας
δεν έχει συγκεκριμένα στοιχεία.

Όπως λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Ζωή Σώκου, διοικητικό μέλος της ΓΣΕΕ και
αναπληρωματικό μέλος της Ειδικής Επιτροπής του άρθρου 5, Π.Δ. 359/97, η οποία
εξετάζει τις προσφυγές αλλοδαπών για τη χορήγηση πράσινων καρτών, «τα
κυκλώματα αυτά ξέρουμε ότι υπάρχουν. Συνήθως είναι Έλληνες, αλλά χρησιμοποιούν
τους αλλοδαπούς για τις δουλειές τους. Μην ξεχνάτε, άλλωστε, ότι για να δοθούν
πλαστά δικαιολογητικά και βεβαιώσεις πράσινης κάρτας χρειάζεται υψηλή
ειδίκευση και ανάλογα μηχανήματα. Πέρυσι εκλάπησαν από τον ΟΑΕΔ περίπου 4.000
πράσινες κάρτες κι αυτές φαίνεται πως έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν τώρα».

Φοβούνται

Πάντως, ακόμη κι αν πληρώσει κανείς για πλαστά δικαιολογητικά, τα οποία θα
φαίνονται σαν αληθινά, κανένας δεν εγγυάται ότι η πράσινη κάρτα θα φθάσει στα
χέρια του αγοραστή και όχι στα χέρια της Αστυνομίας ή της Ειδικής Επιτροπής
που εξετάζει τις εξαιρετικές περιπτώσεις και τις προσφυγές, αφού «τις
περισσότερες φορές, όταν τα χαρτιά φθάνουν μέχρι την Επιτροπή και γίνεται
αντιληπτό ότι είναι πλαστά, όχι μόνο απορρίπτεται η προσφυγή που έχει κάνει ο
αλλοδαπός, αλλά και αυτός απελαύνεται», λέει η κ. Σώκου, τονίζοντας ότι «λένε
μόνο ότι πλήρωσαν για να πάρουν τα χαρτιά, και όχι ποιους πλήρωσαν. Ξέρουν και
δεν μιλούν, γιατί φοβούνται».

Όλοι παραδέχονται ότι γνωρίζουν, αλλά κανένας δεν έχει στοιχεία. «Δεν ξέρω με
ποιον τρόπο, αλλά οποιοσδήποτε πληρώσει μπορεί να πάρει την ελληνική ιθαγένεια
και υπηκοότητα με πλαστά χαρτιά. Δεν έχουμε αποδείξεις, αλλά αυτό το κάνουν
και πολλοί Ελληνοπόντιοι εις βάρος των αδελφών τους», παραδέχεται μιλώντας στα
«ΝΕΑ» ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων Νοτίου Ελλάδος κ. Νίκος
Αμανατίδης. Κυκλοφορεί από στόμα σε στόμα. Κανένας δεν γνωρίζει ακριβώς πού θα
βρει το χαρτί που χρειάζεται, αλλά πάντα βρίσκεται ο «κατάλληλος» άνθρωπος που
θα αναλάβει να τον «βοηθήσει» στέλνοντάς τον σε κάποιον γνωστό του. Το σύνθημα
«βίζες με μίζες» κυκλοφορεί ως ανέκδοτο ανάμεσα στα μέλη της αλβανικής και της
ουκρανικής κοινότητας στην Αθήνα. Σύμφωνα, μάλιστα, με πληροφορίες που έδωσαν
στα «ΝΕΑ» μέλη της ουκρανικής κοινότητας, υπάρχουν στην Καλλιθέα, το Φάληρο
και τον Πειραιά γραφεία τα οποία συνεργάζονται με δικηγόρους και με υπαλλήλους
του ΟΑΕΔ και αναλαμβάνουν να φτιάξουν δικαιολογητικά που… υπόσχονται τη
χορήγηση πράσινης κάρτας. Για τη βεβαίωση της πράσινης κάρτας τα γραφεία
ζητούν περίπου 300.000 δραχμές, ενώ για την πράσινη κάρτα 500.000 δραχμές.

Ψεύτικες βολές

Τα μέλη της ουκρανικής κοινότητας μιλούν όμως και για τα ελληνικά προξενεία
της Ουκρανίας, τα οποία «έχουν βυθιστεί στη διαφθορά και βγάζουν ψεύτικες
βίζες». Για του λόγου το αληθές, μάλιστα, φέρουν το παράδειγμα των
συμπατριωτών τους παρανόμων: «Αυτά που γίνονται εδώ από παρανομίες στα
προξενεία και τις υπηρεσίες, δεν γίνονται σ’ εμάς ποτέ». Ο πρόεδρος του
Ελληνοουκρανικού Επιμελητηρίου, πάντως, μιλώντας στα «ΝΕΑ», εκφράζει «την
απογοήτευσή μου για την αδιαφορία τους. Είμαι πέντε χρόνια πρόεδρος του
Επιμελητηρίου και δεν έχω δει ούτε μία φορά τον πρέσβη. Έχουμε στείλει άπειρα
γράμματα στον πρέσβη και ποτέ δεν λάβαμε απάντησή του».

Σύμφωνα πάντα με τις ίδιες πληροφορίες, η τιμή της βίζας επισκέψεως της
Ελλάδας από την Ουκρανία (βίζα διάρκειας άνω των τεσσάρων ημερών) κοστίζει από
300 έως 1.000 δολάρια, δηλαδή από 120.000 έως 400.000 δραχμές. «Εξαρτάται από
πολλά πράγματα. Από την εποχή, αν υπάρχει μεγάλη ζήτηση ή όχι, και από το
προξενείο. Πάντως, τώρα οι υπηρεσίες είναι καλύτερα οργανωμένες»…

Τσουχτερές τιμές

Απ’ ό,τι φαίνεται όμως αυτοί που κάνουν… χρυσές δουλειές είναι οι Αλβανοί,
οι οποίοι σε συνεργασία με Έλληνες χορηγούν βεβαιώσεις σε Αλβανούς που
βρίσκονται στη χώρα μας.

Οι τιμές εδώ είναι πιο τσουχτερές, αλλά και οι προσφερόμενες υπηρεσίες
εγγυημένης ποιότητας και αποτελέσματος. Ξεκινούν από την κάρτα ομογένειας, η
οποία μπορεί να κοστίσει από 300.000 έως 600.000 δραχμές και μερικές φορές
παραπάνω.

Η διαφορά στην τιμή εξηγείται ως εξής: αν διαθέτει κανείς νόμιμα όλα τα
δικαιολογητικά που πιστοποιούν ότι είναι ομογενής, δεν χρειάζεται παρά να
καταβάλει στους κατάλληλους ανθρώπους 300.000 δραχμές για να επισπευσθεί η
διαδικασία έκδοσης της κάρτας από έναν χρόνο σε έναν μήνα. Όσοι όμως δεν είναι
ομογενείς, αλλά θέλουν να φαίνονται ως τέτοιοι, πρέπει να πληρώσουν 600.000
δραχμές, ώστε τα χαρτιά τους να δημιουργηθούν και να φαίνονται πιο γνήσια κι
από τα πραγματικά…

Και η τιμή της βίζας εισόδου από την Αλβανία στην Ελλάδα ποικίλλει ανάλογα με
τα «αξεσουάρ», όπως τα αποκαλούν οι ειδικοί. Τα «αξεσουάρ» είναι η διάρκεια
της βίζας. Όσο μεγαλύτερη είναι η διάρκεια ισχύος, τόσο ανεβαίνει και η τιμή.
Για μια βίζα τρίμηνης διάρκειας, 1.000 δολάρια (400.000 δραχμές) είναι συνήθως
αρκετά. Πολύ ακριβά πρέπει να πληρώσει και τη βίζα για την Αμερική ο Αλβανός
που βρίσκεται στην Ελλάδα. Με 11.000 δολάρια, δηλαδή με 4,5 ­ περίπου ­
εκατομμύρια δραχμές, «οι Έλληνες που συνεργάζονται στα κυκλώματα με τους
Αλβανούς μπορούν να φτιάξουν όλα τα χαρτιά που απαιτούνται. Ελληνική βίζα,
πράσινη κάρτα, φορολογική ενημερότητα. Όσοι την πήραν, ζουν σαν άρχοντες στην Αμερική…».