Οι ενοχές των γονέων

Η ανθρώπινη παραλλαγή της νόσου των «τρελών αγελάδων» σκότωσε οκτώ νέους σε
δύο χωριά της Αγγλίας.

Δεν είναι συμπτωματικό, πιστεύουν ακράδαντα οι γονείς τους. Και βασανίζονται
από ενοχές: φταίνε άραγε αυτοί που δεν τάιζαν σωστά τα παιδιά τους;

Όταν έσβησε η εικοσιοκτάχρονη Σάρα Ρόμπερτς, στις 14 Σεπτεμβρίου, στο μικρό
σπίτι όπου έμενε με τους γονείς της, τον Φρανκ και τη Σέιλα, συγκλονίστηκε
ολόκληρο το χωριό Αρμθορπ. Ήταν η δεύτερη φορά που η νόσος των «τρελών
αγελάδων» χτυπούσε τη μικρή κοινότητα, στα νότια του Γιορκσάιρ, η δεύτερη φορά
που η Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ, η ανθρώπινη παραλλαγή της νόσου, έπαιρνε μια
νεανική ζωή.

Τα δύο θύματα γνωρίζονταν μεταξύ τους, πήγαιναν στο ίδιο σχολείο, έτρωγαν στην
ίδια καντίνα, έπαιζαν στο ίδιο γήπεδο, σύχναζαν στις ίδιες παμπ. Έτσι, δεν
είναι παράξενο που οι γονείς τους δεν θεωρούν συμπτωματική τη συμφορά που τους
βρήκε.

Αυτή την πεποίθησή τους ήρθε να ενισχύσει η αποκάλυψη ότι άλλο ένα θύμα της
Κρόιτσφελντ-Γιάκομπ, που πέθανε το 1997, περνούσε τα παιδικά του χρόνια στο
Αρμθορπ και μάλιστα στην ίδια γειτονιά με τα δύο παραπάνω θύματα. Οι γονείς
των θυμάτων κατέφυγαν στη βουλευτή της περιοχής, η οποία ζήτησε από την
κυβέρνηση τη διεξαγωγή έρευνας, που βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

Σε μια άλλη «ύποπτη» περιοχή της Αγγλίας, στο χωριό Κένιμπορο, οι κάτοικοί του
θρηνούν ήδη πέντε θύματα. Συμπτωματικό; Οι γονείς τους δεν έχουν πειστεί γι’
αυτό. Ούτε η αρμόδια ιατρική επιτροπή που έκανε σχετικές έρευνες. Διαπίστωσε
ένα κοινό χαρακτηριστικό και στα πέντε θύματα: έτρωγαν κρέας, το οποίο πιθανώς
το προμηθεύονταν από την ίδια πηγή. Και εδώ οι σχετικές έρευνες συνεχίζονται.

Ποιος θα μπορέσει όμως να μαλακώσει την οργή των γονέων; Ποιος θα μπορέσει να
ανακουφίσει την αγωνία των κατοίκων αυτών των δύο χωριών;

«Παρά την οργή μας», λέει ο Φρανκ Ρόμπερτς, «δεν μπορούμε να πάψουμε να
αισθανόμαστε ένοχοι. Και τι ένοχοι; Ότι δεν ταΐζαμε σωστά τα παιδιά μας. Αυτή
η ενοχή μάς σκοτώνει».

Η οργή τους τρέφεται από τη διαπίστωση πως τόσα χρόνια το επίσημο κράτος τούς
είχε αφήσει στο σκοτάδι για το πρόβλημα από τη νόσο των «τρελών αγελάδων» και
τις συνέπειές της στους ανθρώπους. «Φανταστείτε να είχε την αρρώστια ένα μέλος
της βασιλικής οικογένειας», λέει μια μητέρα που έχασε τον γιο της το 1996. «Ή
κανένας σταρ, ηθοποιός ή πολιτικός! Όμως, εμείς είμαστε ανώνυμοι και μας
θέλουν να παραμείνουμε έτσι».