[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Το ανέκδοτο που κυκλοφορεί στο Λιμάνι είναι χαρακτηριστικό: «Ασκήθηκε δίωξη
από τον εισαγγελέα επειδή έπειτα από ανώνυμη καταγγελία αποδείχτηκε ότι στο
“Εξπρές Τάδε” σερβίριζαν καφέ Τανίκα αντί για Νεστλέ».

Κάθε καράβι και κάθε λιμενικός κουβαλάνε πλέον μαζί τους και μία δίωξη ακόμη
και για… προληπτικούς λόγους (όπως προτείνεται και στο γνωστό μισογυνικό
ανέκδοτο)!

Είναι μάλιστα διάχυτη η αίσθηση πως τον τελευταίο καιρό αρκετοί δικαστές
αρέσκονται σε υπερβολικές αντιδράσεις και οι διώξεις ή οι προκαταρκτικές
ανακρίσεις χρησιμοποιούνται με πρωτοφανή μαζικότητα. Είναι επίσης παρατηρημένο
ότι οι 9 στις 10 διώξεις δεν καταλήγουν πουθενά, αλλά στο μεταξύ με
απεριόριστη ευκολία έχουν σπιλωθεί υπολήψεις.

Ένα δεύτερο ανησυχητικό στοιχείο είναι ότι και οι προκαταρκτικές ανακρίσεις ή
διώξεις για σημαντικά ζητήματα έχουν καταλήξει σε αδιέξοδα όπως, π.χ., η
εξόχως θεατρική ερευνα για τα κακώς κείμενα στην ΕΛ.ΑΣ., ή η παλαιότερη ­ πάλι
στο Λιμάνι ­ για το ποδόσφαιρο και τα στημένα ματς.

Τέλος, ένα τρίτο επίσης επικίνδυνο στοιχείο είναι η άσκηση διώξεων για άσχετα
γεγονότα με αφορμή κάποια άλλα, όπως στην περίπτωση του «Σαμίνα». Είναι δηλαδή
τουλάχιστον μη πειστικό να ασκούνται σήμερα διώξεις για δρομολόγια που έγιναν
πριν από μήνες. Γιατί άραγε οι συγκεκριμένες διώξεις δεν ασκήθηκαν τότε;

Ο κίνδυνος, λοιπόν, διαγράφεται έντονος. Μήπως η μαζικότητα κρύβει τα φτωχά
αποτελέσματα στις (σημαντικές) δικαστικές έρευνες; Και μήπως μερικές φορές
λειτουργεί και ως δούρειος ίππος για την ανάμειξη της δικαστικής εξουσίας στα
(θεσμοθετημένα) χωράφια της εκτελεστικής;

Όταν, για παράδειγμα, ένα υπαρκτό γεγονός και αντικείμενο δικαστικής έρευνας
όπως το μονοπώλιο των Μινωικών δένεται (πάλι μέσω διώξεων) όχι μόνο μ’ ένα
ναυάγιο αλλά και με δεκάδες άλλες άσχετες υποθέσεις, τότε δεν υπάρχει
σαφέστατη ανάμειξη στην συγκεκριμένη πολιτική αντιπαράθεση;

Όταν κάνοντας χρήση του άρθρου 24 υπήρξαν δικαστικές αποφάσεις που ακύρωναν
επί της ουσίας την επιχειρούμενη αποκέντρωση των υπηρεσιών του ΥΠΕΧΩΔΕ
γνωμοδοτώντας ποιες εξουσίες είχαν οι αιρετοί νομάρχες, τότε δεν υπάρχει και
πάλι σαφέστατη ανάμειξη;

Το «ή παπάς – παπάς ή ζευγάς – ζευγάς » φαντάζομαι ότι δεν το λένε μόνο στο
δικό μου το χωριό…