Στάδιο – απειλή
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά  |
|
Φωτογραφία από τον χώρο όπου αποθηκεύονταν χημικά απόβλητα πολύ κοντά στο |
Οικολογικός κίνδυνος για το Μουντιάλ του 2002! Αυτό υποστηρίζουν Ιάπωνες
περιβαλλοντολόγοι, σύμφωνα με τους οποίους, το στάδιο της Γιοκοχάμα, που
αναμένεται να φιλοξενήσει τον τελικό της πρώτης διοργάνωσης της τρίτης
χιλιετίας, έχει μολυνθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από τοξικά απόβλητα.
Ο εκπρόσωπος του γκρουπ SYS Γιασούζι Σιμίζου τόνισε πως στο γήπεδο
εντοπίστηκαν τελευταία υψηλά ποσοστά καρκινογόνων διοξινών και κατέληξε: «Η
κατάσταση είναι αρκετά σοβαρή και μας απασχολεί πολύ το αν πρέπει τελικά να
διεξαχθεί ο τελικός εκεί. Δεν είναι δυνατό να δεχθούμε μία απρόσεκτη
προσέγγιση χωρίς να πάρουμε τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας για να προστατεύσουμε
το περιβάλλον και την υγεία τόσο των κατοίκων της περιοχής όσο και των θεατών
του αγώνα».
ΑΠΟ ΕΚΚΕΝΩΣΗ
Κατά τους ανθρώπους του SYS, η μόλυνση προήλθε από την παράνομη εκκένωση των
εργοστασιακών αποβλήτων τα τελευταία 30 χρόνια. Σε συνέντευξη Τύπου που
παραχώρησαν υποστήριξαν πως: «Τα απόβλητα έχουν επεκταθεί στα 300.000 κυβικά
μέτρα, το οποίο θεωρούμε ως μία από τις μεγαλύτερες μολύνσεις στον κόσμο σε
έκταση όπως και σε ένταση». Ο κ. Σιμίζου δήλωσε πως το πιο μολυσμένο κομμάτι
της εν λόγω περιοχής θα πρέπει να απομονωθεί «μέχρι να αναπτυχθεί τεχνολογικά
ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος».
Για τον εκπρόσωπο του περιβαλλοντολογικού γκρουπ: «Το ποδόσφαιρο είναι ένα
υγιεινό άθλημα, που γίνεται και για την καλή υγεία των συμμετασχόντων. Δεν θα
ήθελα να αγνοηθούν τα σωστά μέτρα ασφαλείας στο όνομα του Παγκοσμίου
Κυπέλλου».
Η GREENPEACE
Θέση για το θέμα πήρε και η Greenpeace της Ιαπωνίας, της οποίας ο υπεύθυνος
Αγιάκο Σεκίνε είπε: «Το ποσοστό της διοξίνης ανά γραμμάριο εδάφους είναι πια
επικίνδυνα ψηλό. Χρειάζεται ειδική αντιμετώπιση». Στον αντίποδα βρέθηκε ο
καθηγητής γεωπονικής του Πανεπιστημίου του Εχίμε, Τανταάκι Γουακιμότο, ο
οποίος φάνηκε καθησυχαστικός: «Για να επηρεαστείς από την εν λόγω ουσία πρέπει
να ζήσεις στη συγκεκριμένη περιοχή για τουλάχιστον δέκα χρόνια. Αλλιώς μπορείς
να αναπνέεις τον αέρα, να περπατάς ακόμα και να πέσεις στο έδαφος με ανοικτή
πληγή, χωρίς να πάθεις τίποτα».
Google news
