Οι τρεις πηγές ανησυχίας του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Η άνοδος του πληθωρισμού, οι καθυστερήσεις στο πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων
και ο ρυθμός μείωσης του δημόσιου χρέους είναι οι τρεις κυριότερες πηγές
ανησυχίας για την ελληνική οικονομία κατά το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, όπως
προκύπτει από το ερωτηματολόγιο που έστειλε στην Αθήνα, εν όψει της σύνταξης
της ετήσιας έκθεσής του.

Για τη σύνταξη της έκθεσης, αντιπροσωπεία του διεθνούς οργανισμού επισκέπτεται
την Αθήνα, από τις 9 ως τις 21 Νοεμβρίου, και θα έχει επαφές όχι μόνο με
στελέχη της κυβέρνησης αλλά και της Τραπέζης της Ελλάδος και του ιδιωτικού
τομέα.

Από την πλευρά της, η κυβέρνηση ετοιμάζει, βεβαίως, τις απαντήσεις της, με
στόχο να μετριάσει τις κατά κανόνα πιο απαισιόδοξες από τις δικές της
εκτιμήσεις του ΔΝΤ για τις προοπτικές της οικονομίας.

Οι προβληματισμοί

Αναλυτικά, οι προβληματισμοί του ΔΝΤ, όπως προκύπτουν από το ερωτηματολόγιο
που έστειλε, αφορούν τα εξής:

1. Πληθωρισμός. Στις ανησυχίες που είχε από τον περασμένο χρόνο το ΔΝΤ,
εξαιτίας της επικείμενης μείωσης των επιτοκίων, προστίθενται τώρα και αυτές
που σχετίζονται με την άνοδο του πετρελαίου και του δολαρίου. Το οικονομικό
επιτελείο της κυβέρνησης δύσκολα θα μπορέσει να αρνηθεί την ύπαρξη
προβλήματος, αφού ήδη υπολογίζει ότι σε μέσα επίπεδα το 2000 ο Δείκτης θα
διαμορφωθεί κατά πάσα πιθανότητα στο 3%, από 2,4% που υπολόγιζε στις αρχές του
χρόνου.

2. Διαρθρωτικές αλλαγές. Το ΔΝΤ θέλει να ενημερωθεί για τις προθέσεις
της κυβέρνησης σε ό,τι αφορά όλο το πρόγραμμα των ιδιωτικοποιήσεων αλλά κυρίως
τις μεγάλες επιχειρήσεις, όπως ο ΟΤΕ, η ΔΕΗ και η Ολυμπιακή. Και για τις τρεις
αυτές εξακολουθεί να υπάρχει αβεβαιότητα. Έτσι, το μόνο που θα μπορέσει να πει
με βεβαιότητα η κυβέρνηση είναι ότι θα ανοίξει τις αγορές τηλεπικοινωνιών και
ενέργειας στις αρχές του 2001 και θα καταργήσει το καμποτάζ νωρίτερα από τη
συμβατική της υποχρέωση και συγκεκριμένα το 2002. Επίσης, θα παρουσιάσει τα
σχέδιά της για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Τα σχέδια αυτά τελούν,
όμως, υπό την αίρεση των αντιδράσεων των θιγόμενων επαγγελματιών.

3. Δημόσιο χρέος. Η ταχύτερη μείωση του δημόσιου χρέους είναι επίσης
μία από τις σταθερές στις απόψεις του ΔΝΤ και θα επανέλθει και αυτή τη φορά.
Το επιχείρημα της κυβέρνησης υπέρ της πολιτικής της είναι ότι ο προϋπολογισμός
του 2001 θα είναι πλεονασματικός, κάτι που θα βοηθήσει στην υποχώρηση του
δημόσιου χρέους κάτω από το 100% του ΑΕΠ. Το ΔΝΤ πιστεύει ότι η υποχώρηση θα
μπορούσε να είναι μεγαλύτερη.

Υποχώρηση ανάπτυξης

Μια πιο αυστηρή πολιτική για τη μείωση του δημόσιου χρέους θα ήταν άλλωστε
σκόπιμη, φέρεται να υποστηρίζει το ΔΝΤ, εν όψει και της πιθανής διάψευσης των
κυβερνητικών προβλέψεων για μέση τιμή πετρελαίου 25-26 δολάρια το βαρέλι.

Εκτιμάται ότι αν η μέση τιμή πετρελαίου διαμορφωθεί στα 30 δολάρια το βαρέλι,
ο ρυθμός ανάπτυξης θα υποχωρήσει στο 4,7-4,8%, αντί του 5%, που προβλέπει ο
προϋπολογισμός.

Αυτό θα επηρεάσει και το χρέος, το οποίο υπολογίζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ.

Αντίστοιχα επηρεάζεται το χρέος και από την ανατίμηση του δολαρίου και του
γιεν έναντι της δραχμής και του ευρώ, εφόσον εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα και
σε ευρώ.

Εκτιμάται ότι το ΔΝΤ θα θέσει θέμα περαιτέρω μείωσης των δαπανών, προκειμένου
να είναι σε θέση η κυβέρνηση να αμυνθεί στους προαναφερθέντες κινδύνους.