ΟΔΗΓΟΣ Μεταπτυχιακών Σπουδών Μεταπτυχιακά στις Οικονομικές Επιστήμες

Από σήμερα «ΤΑ ΝΕΑ» ανοίγουν τον φάκελο «μεταπτυχιακά» παρουσιάζοντας έναν
χρήσιμο οδηγό για τις σπουδές μετά το Πανεπιστήμιο, αρχίζοντας με τα
μεταπτυχιακά προγράμματα που αφορούν στις Οικονομικές Επιστήμες, τους τομείς
ειδίκευσης και τα διπλώματα που παρέχουν.

Μπορούμε να πούμε ότι τα μεταπτυχιακά Τμήματα για τους πτυχιούχους των
Οικονομικών Επιστημών με εξειδικεύσεις σε διάφορους τομείς δεν έχουν
αναπτυχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό και σε σύγκριση με την ανάπτυξη
μεταπτυχιακών προγραμμάτων σε άλλα επιστημονικά πεδία.

Συγκεκριμένα, σήμερα, μεταπτυχιακά Τμήματα για τις Οικονομικές Επιστήμες
λειτουργούν μόνο στα αντίστοιχα Τμήματα (Οικονομικά) των Πανεπιστημίων Αθηνών
και Πειραιά, του Οικονομικού Πανεπιστημίου και του Πανεπιστημίου Μακεδονίας.

Σε όλα τα άλλα πανεπιστημιακά Τμήματα των Οικονομικών Επιστημών [π.χ. στα
Τμήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Θεσσαλονίκης, Κρήτης (Ρέθυμνο),
Θεσσαλίας, Πατρών, Θράκης (Κομοτηνή)], δεν υπάρχουν σήμερα μεταπτυχιακά
προγράμματα. Κι όμως.

Στη διάρκεια της περιόδου 1986-1997(αρχές), σύμφωνα με το ΔΙΚΑΤΣΑ, οι
περισσότεροι μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τίτλοι που αποκτήθηκαν σε
Πανεπιστήμια του εξωτερικού (Πανεπιστήμια του Λονδίνου, της Σορβόννης –
Παρίσι, του Essex, του Reading και των Βρυξελλών) από Έλληνες σπουδαστές, σε
απόλυτα μεγέθη, αφορούσαν τις οικονομικές σπουδές. Συγκεκριμένα 1.017
μεταπτυχιακοί και διδακτορικοί τίτλοι στα Οικονομικά και 780 στη Διοίκηση Επιχειρήσεων.

ΤΑ ΔΙΔΑΚΤΡΑ

Ακριβό το εισιτήριο για την είσοδο στον κόσμο της ειδίκευσης

Μπορούμε προφανώς να μιλήσουμε για ένα νέο «δίκτυο», μια νέα οροφή, που η μαζικότητα των «στηριγμάτων» της (15.000 μεταπτυχιακοί) και το γεωγραφικό άπλωμά της συγκροτεί την Τεταρτοβάθμια εκπαίδευση

Πάνω από χίλιοι πτυχιούχοι παρακολουθούν φέτος μεταπτυχιακά προγράμματα στις
οικονομικές επιστήμες.

Από τα είκοσι μεταπτυχιακά προγράμματα που παρουσιάζουμε παρακάτω, τα οκτώ
είναι διατμηματικά ή διαπανεπιστημιακά, καθώς συνεργάζονται με άλλα τμήματα
του ίδιου ή άλλου Πανεπιστημίου. Τα μισά σχεδόν προγράμματα χρηματοδοτούνται
από το Β’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης (Β’ ΚΠΣ) μέσω του Επιχειρησιακού
Προγράμματος Εκπαίδευσης και Αρχικής Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΠΕΑΕΚ), ενώ
όλα σχεδόν απαιτούν υψηλά δίδακτρα που ανέρχονται από 1 μέχρι 2,5 εκατομμύρια
για το σύνολο των σπουδών.

Είναι φανερό ότι αν το κόστος του εισιτηρίου για την είσοδο στον κόσμο της
ειδίκευσης και επανειδίκευσης συνεχίσει να μετακυλιέται στην ευθύνη του
εκπαιδευομένου, ουσιαστικά δημιουργεί μία νέα κάθετη τομή διάκρισης ανάμεσα σε
εκείνους που έχουν και σε εκείνους που δεν έχουν τη δυνατότητα να
ανταποκριθούν, ενώ την ίδια στιγμή ανοίγει τους ασκούς του Αιόλου για μια
συνολική εισβολή του «ιδιωτικού» στο μέλλον της δημόσιας και δωρέαν
Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Πριν από μία δεκαετία τα μεταπτυχιακά Τμήματα αποτελούσαν «σπάνιο είδος» στην
ελληνική Τριτοβάθμια Εκπαίδευση και όσοι φοιτητές ήθελαν να συνεχίσουν τις
σπουδές τους για ειδίκευση σε κάποιον τομέα έπρεπε να αναζητήσουν κάποιο
Πανεπιστήμιο του εξωτερικού, πυκνώνοντας ακόμη περισσότερο τη φοιτητική
μετανάστευση

Το 1994 στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας μας περίπου 4.500 νέοι
παρακολουθούσαν μεταπτυχιακά μαθήματα, που κατέληγαν είτε σε μεταπτυχιακά
διπλώματα είτε σε διδακτορικά. Το 1997 οι πτυχιούχοι οι οποίοι παρακολουθούσαν
μεταπτυχιακές σπουδές έφθασαν τις 12.000, ενώ την καινούργια χρονιά (2000/01)
υπολογίζουμε ότι θα φθάσουν τις 15.000!