Στην εκφυλιστική βία των δύο τελευταίων εβδομάδων, η σύγκρουση που τόσο
επιμελώς επενδύθηκε με τον πολιτισμένο μανδύα της ειρηνευτικής διαδικασίας
έχει απογυμνωθεί εντελώς: Εβραίος εναντίον Άραβα, Άραβας εναντίον Εβραίου.


Όλοι εναντίον όλων


Οι εσωτερικές διαφορές σε κάθε στρατόπεδο έχουν παραμεριστεί, ενώνοντας τη
Δεξιά με την Αριστερά στο Ισραήλ, την κυβέρνηση με την αντιπολίτευση στον
παλαιστινιακό κόσμο και τους Άραβες στην ευρύτερη περιοχή, οι οποίοι
προηγουμένως χωρίζονταν από βαθιές διαιρέσεις. Η παλιά γνώριμη πολιτική, «όλοι
εναντίον όλων», έχει οξυνθεί και έχει ξαναβγεί στο προσκήνιο.


Στον αραβικό κόσμο πάει πολύς καιρός που η παναραβική ενότητα ήταν τόσο ισχυρή
όσο είναι σήμερα. Σβήνοντας σύνορα, οι αντάρτες της Χεζμπολά εισβάλλουν με
τους πυραύλους τους στην παλαιστινιακή υπόθεση. Ξαφνικά, η σύγκρουση Αράβων -
Εβραίων επισκιάζει τις εσωτερικές αραβικές διαφορές.


Πολλοί παρατηρητές είναι δύσκολο να κατανοήσουν πώς μπορεί να περνάει από το
μυαλό του Ισραηλινού πρωθυπουργού Έχουντ Μπαράκ η σκέψη ότι μπορεί να
σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας μαζί με τον δεξιό ηγέτη Αριέλ Σαρόν.


Αυτό που φαίνεται να ενδιαφέρει τώρα τους Ισραηλινούς, οποιασδήποτε πολιτικής
απόχρωσης, είναι να βρουν μια κοινή στάση απέναντι στον κοινό εχθρό. Για τον
Παλαιστίνιο ηγέτη Γιάσερ Αραφάτ, αυτό αποτελεί επιβεβαίωση όσων έλεγε πάντα:
Δεν έχει σημασία ποιος κυβερνάει στο Ισραήλ, γιατί είναι όλοι τους σιωνιστές.


Όλα αυτά, μαζί με τη σαφή παναραβική συσπείρωση γύρω από την παλαιστινιακή
υπόθεση, συνθέτουν ένα εκρηκτικό μείγμα στη Μέση Ανατολή.

Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από