Η Τουρκία δεν ανήκει στην Ευρώπη

Η Τουρκία, η Ρωσία, η Ουκρανία και η Λευκορωσία είναι μεγάλα έθνη και
σημαντικοί εταίροι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ουδεμία από αυτές τις χώρες είναι
όμως κατάλληλος υποψήφιος για ένταξη στην Ε.Ε.

Τα κράτη-μέλη της Ε.Ε. μοιράζονται μια κοινή ταυτότητα, που αναφέρεται στον
πολιτισμό, την πολιτική κουλτούρα, τον τρόπο ζωής. Ουδείς αμφισβητεί όμως το
γεγονός, ότι η Τουρκία δεν ανήκει στον ευρωπαϊκό πολιτισμικό χώρο.

Η Τουρκία είναι μια ισλαμική χώρα. Στη Γαλλία και τη Γερμανία ζουν σήμερα από
3 εκατομμύρια μουσουλμάνοι, στην Αγγλία ενάμισι εκατομμύριο. Η πλήρης ένταξή
τους στην κοινωνία δεν πέτυχε πουθενά. Η Τουρκία έχει 65 εκατομμύρια
κατοίκους. Στο τέλος του αιώνα ο πληθυσμός της θα ξεπερνάει εκείνον της
Γαλλίας και της Γερμανίας μαζί. Αυτοί που θέλουν την ένταξη της Τουρκίας στην
Ε.Ε. θα πρέπει να λάβουν υπόψη τους αυτούς τους αριθμούς.

Πρέπει να θέσει κανείς επίσης το ερώτημα, πλως θα λειτουργήσει η κοινή
εξωτερική πολιτική με τη συμμετοχή της Τουρκίας.

Η χώρα αυτή συνορεύει με το Ιράκ, το Ιράν, τη Συρία και την Αρμενία, που
σημαίνει ότι εμπλέκεται σε κάθε μελλοντικό πόλεμο στη Μέση Ανατολή. Έχει
διαφορές με την Ελλάδα και όχι μόνο για την Κύπρο. Έχει το πρόβλημα των 20
εκατομμυρίων Κούρδων.

Και επιπλέον στρατηγική αντιπαλότητα με τη Ρωσία και ιδιαίτερα συμφέροντα
ασφαλείας στην ευαίσθητη περιοχή του Καυκάσου.

Η Τουρκία βρίσκεται σήμερα σε μια ακόμα πιο περίπλοκη θέση από την εποχή του
Ψυχρού Πολέμου.

Για τους Αμερικανούς, είναι ένας από τους σημαντικότερους πυλώνες της
στρατηγικής τους στη Μέση Ανατολή, απέναντι στη Ρωσία και την Ε.Ε., γι’ αυτό
και οι Αμερικανοί επέμεναν να ενταχθεί η χώρα αυτή στην Ε.Ε.

Μπορεί η Τουρκία να είναι κοσμικό κράτος, η εξουσία όμως ασκείται από το
Συμβούλιο Ασφαλείας. Αυτό εξασφαλίζει ασφάλεια, περιορίζει όμως τη Δημοκρατία.
Εγώ είμαι φίλος της Τουρκίας. Εξαιτίας όμως των πολιτιστικών διαφορών και των
γεωπολιτικών ιδιαιτεροτήτων, τάσσομαι εναντίον της ένταξής της στην Ε.Ε.

Είναι γεγονός πως πρόσφατα, στο Ελσίνκι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανακήρυξε την
Τουρκία υποψήφια προς ένταξη χώρα. Η απόφαση αυτή βασίζεται στην αναγνώριση
της ενταξιακής προοπτικής της Τουρκίας το 1961 ­ που δεν δεσμεύει όμως την
Ε.Ε. ­ και στην πίεση των Αμερικανών. Θα ήταν καλύτερα όμως αν οι 15 έπαιζαν
με ανοικτά χαρτιά, γιατί υπολογίζουν και επαφίενται στο γεγονός ότι η Τουρκία
δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει ούτε τα κοινά κριτήρια ούτε να διασφαλίσει
μειονοτική προστασία στον κουρδικό πληθυσμό.

Ο Helmut Schmidt είναι πρώην καγκελάριος της Γερμανίας. Το απόσπασμα
είναι προδημοσίευση από το νέο του βιβλίο και αναδημοσιεύεται από την
εφημερίδα «Die Zeit».