Γεύσεις και ήχοι στο «Κλάξον» στα Καμίνια

Μ‘ ένα καφέ σκούρο ποδήλατο τύπου «Βίσμαρκ» σενιαρισμένο, με κουδούνι
και κλάξον πάνω στο τιμόνι και στο μπροστινό φτερό δύο μπλε και άσπρες
σημαιούλες με κίτρινα κρόσσια και με το έμβλημα του Ατρόμητου Καμινίων, ο
Παύλος Καλογιός έφερνε βόλτες γύρω από τα τσεκούρια με τη λάσπη και τα τελάρα
με τα τούβλα. Επέβλεπε τους εργάτες που δούλευαν οκτάωρο στα Καμίνια. Λίγο πιο
πέρα από τα καμίνια του Καλογιού υπήρχαν και άλλα, του Ζούλια. Από ‘κεί
φόρτωναν τούβλα και κεραμίδια οι αραμπάδες, που τους έσερναν γερά άλογα και
αργότερα τα αυτοκίνητα. Ήταν η εποχή που μόλις άρχιζε η ανοικοδόμηση της
Αθήνας και του Πειραιά. Πλάι στα καμίνια ήταν οι μεγάλες αλάνες, που έκαναν
προπόνηση τα παιδιά του Ατρομήτου. Βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1950, όπως
θυμάται και ιστορεί η κυρα-Τασώ Καραμικέ, η οποία ζωντανεύει αξέχαστες εικόνες
που έζησε η ίδια. Μας μιλάει μέσα από το παλιό της σπίτι, στη γωνία Σερίφου
και Αγίου Ελευθερίου, όπου στεγάζεται σήμερα το ρεστοράν «Κλάξον», του εγγονού
της Μιχάλη Αλεξανδρίδη. Ένας χώρος μεγάλος, ψηλοτάβανος, με σεβασμό μεγάλο
στην παράδοση. Έξι αφίσες ανατυπωμένες από παλιές ασπρόμαυρες και χρωματιστές
φωτογραφίες, με πρόσωπα από τα παλιά καμίνια, όταν δούλευαν έως πριν από 50
χρόνια! Πλάι στις αφίσες φιγουράρει γυαλισμένο το ποδήλατο του Παύλου
Καλογιού, που το καμαρώνει τώρα ο ίδιος και θυμάται τις παλιές καλές ημέρες
που πέρασε στην περιοχή, όπου λειτουργεί σήμερα το «Κλάξον». Ένα μαγαζί που
πήρε την ονομασία του από τα σφυρίγματα μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων, γιατί
εκεί που βρίσκεται σήμερα ποτέ δεν σταμάτησαν τα κορναρίσματα σε αυτή τη
διασταύρωση των δρόμων.

Το 1950 ακούγονταν τα κουδούνια και τα κλάξον των ποδηλάτων, τα προηγούμενα
μεταπολεμικά χρόνια τα καμπανάκια των αμαξιών και μετά το 1955 οι κόρνες από
τις μοτοσυκλέτες και τα αυτοκίνητα. Ο Καλογιός και άλλοι παλιοί εργάτες από τα
Καμίνια κοιτάζουν τις φωτογραφίες τους (ογδόντα χρόνων και πάνω όλοι), βλέπουν
φίλους και συγγενείς τους, συγκινούνται και θυμούνται παραστάσεις που έζησαν.
Εκεί, στην αλάνα, πίσω από το ρέμα πλάι στα Καμίνια οι ποδοσφαιριστές του
Ατρομήτου (που δεν είχε γήπεδο) έκαναν προπονήσεις και έπαιζαν δίτερμα. Ο
Χόβρης, ο Ιωνάς, ο Ηλίας Παπαγεωργίου, ο Μπενάρδος, ο Ζουγανέλης, ο
Στρεμπέλης, ο Γιώργος Σιδέρης, ο Τουλτσινάκης και η παλιά θρυλική φρουρά της
ομάδας των Καμινίων, που πρωταγωνιστούσε στο πρωτάθλημα Α’ κατηγορίας Πειραιά
και το 1960 για έναν χρόνο έπαιξε στην Α’ Εθνική, έκαναν όλη τους την
προετοιμασία σε αυτούς τους χώρους. Στις αφίσες που είναι κρεμασμένες στους
τοίχους του «Κλάξον δεν είναι μόνο η νοσταλγία. Παρατηρεί κανείς τα λιγοστά
τεχνικά μέσα που διέθεταν τότε τα κεραμοποιεία. Μια μικρή πρέσα, καλούπια για
τούβλα και κεραμίδια, τελάρα και όλες οι υπόλοιπες εργασίες ολοκληρώνονταν με
χειρωνακτικά μέσα. Για τους ψήστες, μάλιστα, που άναβαν φωτιά για να ψηθούν τα
κεραμίδια, η δουλειά ήταν από τις πλέον ανθυγιεινές. Κρέπες και πολλές άλλες
ξεχωριστές γεύσεις ετοιμάζουν στην κουζίνα του μαγαζιού η κυρία Αναστασία
Καρδιοπούλη και οι γιοί της, Νικήτας και Μάριος. Καθαρά υλικά και οι αλμυρές ή
γλυκές κρέπες σερβίρονται ζεστές, αμέσως μετά την παραγγελία. Τα περιθώρια
επιλογής είναι πολύ μεγάλα, αφού σερβίρονται 30 διαφορετικά είδη αλμυρής και
26 γλυκιάς κρέπας. Στα πρώτα πιάτα: Κρέπες με γκούντα, μαξίμ, τόνος, ρομάνα,
αμούρ, ντεμί, ντομένικο, μποσα-νόβα. Στις γλυκές: Εύα, Ζακ, αμύγδαλο, μπανάνα,
Αβάνα, Μαραμπού, Φιόνα κ.ά. Μεγάλη ποικιλία από σαλάτες, αλλά και χορταστικά
πιάτα με κρέατα: κοτόπουλο πικάντικο, χοιρινό με πιπεριά, λουκάνικο με
κρεμμύδια και κρασί. Επίσης, σερβίρονται και τέσσερα διαφορετικά πιάτα με
ζυμαρικά. Ο Μιχάλης Αλεξανδρίδης υποδέχεται και ξεπροβοδίζει όλους τους
πελάτες, τους ξεναγεί στους χώρους του μαγαζιού και τους μιλάει για το
ιστορικό μέρος της περιοχής. Από την ερχόμενη εβδομάδα ζωντανή μουσική από
σύγχρονα συγκροτήματα.

«ΚΛΑΞΟΝ». Σερίφου 59 και Αγίου Ελευθερίου, Καμίνια – Πειραιάς. Τηλέφωνο
4836.600. Μπαίνετε από τη δεξιά λωρίδα της οδού Πειραιώς στο ύψος των Καμινίων
(«Σκλαβενίτης»).