Οδηγίες προς ναυτιλλομένους

«Το τελευταίο αυτό ναυτικό ατύχημα, το τρίτο για την Ελλάδα μέσα σε μία
εβδομάδα, κατάφερε ένα επιπλέον πλήγμα στην αρχαία ναυτική παράδοση της
χώρας». Η φράση αυτή, από τη βρετανική εφημερίδα «Independent», συνοψίζει
ουσιαστικά τη στάση όλου του ξένου Τύπου απέναντι στη «μαύρη εβδομάδα της
ελληνικής ναυτιλίας».

«Λιγότερο από πέντε ημέρες μετά το ναυάγιο ενός ελληνικού επιβατηγού πλοίου με
περισσότερους από 500 επιβαίνοντες, ένα τουριστικό σκάφος με 38 άτομα
βυθίστηκε όταν προσέκρουσε σε μία βραχονησίδα λίγο έξω από τη Νάξο, με
αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του ένας ηλικιωμένος Αμερικανός», ανέφεραν οι «New
York Times» με έκτακτο δελτίο ειδήσεων στην ηλεκτρονική τους διεύθυνση.

Ο διεθνής Τύπος δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονός ότι το ναυάγιο του «Ζευς
ΙΙΙ» σημειώθηκε λίγα μόλις λεπτά μετά τον απόπλου του από τη Νάξο και ενώ οι
καιρικές συνθήκες ήσαν «ιδιαίτερα καλές», καθώς και στη μαρτυρία του
καμαρότου, Νιαζί Μπέη, ο οποίος υποστήριξε ότι στάθηκε αδύνατο για το πλήρωμα
να ανοίξει τις σωσίβιες λέμβους του σκάφους.

Έμφαση στην απαγόρευση

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται από το σύνολο του ξένου Τύπου και στην απαγόρευση
απόπλου που επεβλήθη για λόγους ασφαλείας σε 58 ελληνικά ακτοπλοϊκά επιβατηγά
πλοία και 9 κρουαζιερόπλοια, η οποία ανακοινώθηκε λίγες μόνον ώρες πριν από το
ναυάγιο του «Ζευς ΙΙΙ», στον απόηχο της τραγωδίας του «Εξπρές Σαμίνα», που
παρέσυρε στον θάνατο 79, σύμφωνα με τον πιο πρόσφατο απολογισμό, άτομα.

Οι βρετανικοί «Sunday Times» δημοσίευσαν χθες ένα ολοσέλιδο άρθρο για το
ναυάγιο του «Εξπρές Σαμίνα» με τίτλο «Κυβερνήτης του μοιραίου πλοίου ήταν ένας
εκπαιδευόμενος» και υπότιτλο «Γιατί υπήρξαν τόσα πολλά θύματα»:

«Το πλοίο, με 538 επιβάτες και πλήρωμα, βρισκόταν στα χέρια του 22χρονου
Γιώργου Πατίλα, ενός δόκιμου που είχε αποφοιτήσει μόλις πρόσφατα από τη Σχολή
Εμποροπλοιάρχων ύστερα από τετραετείς σπουδές. Ο υποπλοίαρχος Ψυχογιός τού
είχε δώσει οδηγίες προτού εγκαταλείψει τη γέφυρα, αλλά ο Πατίλας δεν είχε τα
απαιτούμενα προσόντα ώστε να τις εκτελέσει.

Ως εκπαιδευόμενος, δεν είχε δικαίωμα, σύμφωνα με τους ελληνικούς κανονισμούς,
να αναμιχθεί στη διακυβέρνηση ενός πλοίου όπως το “Εξπρές Σαμίνα”, ή ακόμα και
να πάρει το πηδάλιο, εκτός από περίπτωση ανάγκης».

Μαρτυρίες

Η εφημερίδα επικαλείται, μεταξύ άλλων, τις μαρτυρίες δύο επιβατών του «Εξπρές
Σαμίνα», της Βρετανίδας Τζούλια Πόπερ και της Αυστραλής Σούζαν Μπελ: «Η Πόπερ
βρισκόταν κοντά στο μπαρ στο Β’ κατάστρωμα όταν ένιωσε ένα έντονο τράνταγμα.
Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, τα φώτα έσβησαν και το πλοίο βυθίστηκε στο
σκοτάδι. Δεν είχαμε ιδέα για το τι συνέβαινε, δήλωσε. Το πλήρωμα δεν γνώριζε
τι έπρεπε να κάνει. Πέταξαν στη θάλασσα φουσκωτές λέμβους, αλλά δεν ήξεραν καν
πώς να τις αποδεσμεύσουν από το σκάφος. Πολλές σωσίβιες λέμβοι δεν ρίχτηκαν
στη θάλασσα, κάτι που δεν θα είχε συμβεί αν το πλήρωμα ήταν επαρκώς
εκπαιδευμένο […]

Η Σούζαν Μπελ, μία Αυστραλή φοιτήτρια Νομικής από το Κεντ, μισοκοιμόταν στην
αγκαλιά του φίλου της τη στιγμή που το σκάφος προσέκρουσε στη βραχονησίδα.

Καθώς άνοιξε τα μάτια της είδε μπροστά της έναν τεράστιο βράχο.

Ήταν τόσο κοντά που μπορούσε σχεδόν να τον αγγίξει. Τιτανικός! αναφώνησε».

Εν τω μεταξύ, ο συγγραφέας του βρετανικού ταξιδιωτικού οδηγού «Thomas Cook», ο
οποίος προειδοποιούσε εδώ και τέσσερα χρόνια τους ταξιδιώτες να αποφεύγουν το
«Εξπρές Σαμίνα», χαρακτηρίζοντας το «το χειρότερο ελληνικό επιβατηγό πλοίο»,
απηύθυνε την περασμένη εβδομάδα ακόμα μία προειδοποίηση, αυτήν τη φορά με
στόχο το «δίδυμο πλοίο» του «Εξπρές Σαμίνα», το «Εξπρές Ναϊάς». «Τα δύο αυτά
πλοία είναι πανομοιότυπα και έχουν την ίδια ηλικία, με αναλόγου επιπέδου
πλήρωμα και εξυπηρέτηση», δήλωσε ο Πόφλεϊ.

«Τα πλοία αυτά είναι απομεινάρια μιας άλλης εποχής».

Αναφορά στο επίπεδο ασφάλειας των ελληνικών επιβατηγών πλοίων κάνει και ο
ταξιδιωτικός συντάκτης των «Sunday Times», Μαρκ Όταγουεϊ: «Στα 35 χρόνια που
περιοδεύω στα ελληνικά νησιά, δεν αισθάνθηκα ποτέ τη ζωή μου να απειλείται.
Έχω δει όμως πράγματα που θα προτιμούσα να μην έχω δει. Τα καπόνια των λέμβων
έχουν συχνά τόσες πολλές στρώσεις μπογιάς που δύσκολα πείθεται κανείς ότι
μπορεί κάποιος να τα μαϊνάρει.

Για μένα, το να ταξιδεύω με ελληνικά πλοία είναι ίσως η τελευταία αξιόλογη
περιπέτεια που υπάρχει. Και θα χρειάζονταν πολύ περισσότερα από την τραγωδία
του “Εξπρές Σαμίνα” για να σταματήσω. Θα συνεχίσω όμως να ελέγχω τις εξόδους
κινδύνου σε κάθε πλοίο όπου επιβιβάζομαι, και να αποφεύγω, όποτε αυτό είναι
δυνατό, να ταξιδεύω με γηραιά σκάφη τη νύχτα.

Καλώ τους αναγνώστες να πράξουν το ίδιο».