Λιγότερα εγκλήματα

![]() |
Ο δείκτης της εγκληματικότητας στις ΗΠΑ μειώθηκε, το 1999, κατά 10,4%.
![]() |
|
Βίαια εγκλήματα. Τα εγκλήματα κατά προσώπων και τα εγκλήματα ιδιοκτησίας |
Πρόκειται για τη μεγαλύτερη μείωση εδώ και τρεις δεκαετίες. Και δεδομένου του
προεκλογικού κλίματος, οι Δημοκρατικοί σπεύδουν να ευλογήσουν τα γένια τους
και οι Ρεπουμπλικανοί να υποτιμήσουν τη συμβολή τους.
Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που δημοσίευσε πρόσφατα το αμερικανικό
υπουργείο Δικαιοσύνης, και στα οποία δεν περιλαμβάνονται οι ανθρωποκτονίες, τα
εγκλήματα κατά προσώπου και τα εγκλήματα ιδιοκτησίας συνέχισαν, πέρυσι, την
πτωτική τους τάση, όπως και κάθε χρονιά από το 1993: συγκεκριμένα, την περίοδο
1993-1999, ο συνολικός αριθμός των βίαιων εγκλημάτων μειώθηκε κατά 32,7%, ενώ
οι ένοπλες ληστείες σημείωσαν πτώση 38,5%, οι επιθέσεις υπό επιβαρυντικές
περιστάσεις μειώθηκαν κατά 41,2% και οι βιασμοί κατά 40%.
Τα αποτελέσματα της ετήσιας Εθνικής Έρευνας Εγκληματικότητας, η οποία
πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά το 1972, δείχνουν ότι ο αριθμός των εγκλημάτων
ιδιοκτησίας, στα οποία περιλαμβάνονται τόσο οι διαρρήξεις όσο και οι κλοπές
αυτοκινήτων, μειώθηκε στη διάρκεια του 1999 κατά 9%. Οι Αμερικανοί πολίτες
μπορούν πλέον να αισθάνονται πιο ασφαλείς στα σπίτια τους, αφού το ποσοστό των
διαρρήξεων μειώθηκε από 38,50/00 το 1998, σε 34,10/00.
Οι διωκτικές αρχές αποδίδουν τη συνεχιζόμενη μείωση του δείκτη
εγκληματικότητας στην υγιή οικονομία και την επακόλουθη δημιουργία νέων θέσεων
εργασίας, την εφαρμογή προληπτικών προγραμμάτων με στόχο τους νέους, την
υποχώρηση της επιδημίας κρακ και κοκαΐνης, τις τοπικές εκστρατείες εναντίον
των όπλων και τους ομοσπονδιακούς ελέγχους των όπλων, την επιβολή αυστηρότερων
ποινών και την παρουσία περισσότερων αστυνομικών στους δρόμους.
Αποδείξεις
Ο Αμερικανός πρόεδρος, Μπιλ Κλίντον, έσπευσε να χαρακτηρίσει τα στοιχεία αυτά
«μία επιπλέον απόδειξη για το ότι η πολιτική που υιοθέτησε η κυβέρνηση
Κλίντον-Γκορ, με εντονότερη αστυνόμευση και λιγότερα όπλα σε λάθος χέρια,
συνέβαλε στη δημιουργία της ασφαλέστερης αμερικανικής κοινωνίας τα τελευταία
τριάντα χρόνια».
Η απάντηση του Ρέι Σάλιβαν, εκπροσώπου του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, ήταν
άμεση: «Είναι τυπικό της κυβέρνησης Κλίντον-Γκορ να καυχησιολογεί για όλα τα
καλά που συμβαίνουν στην Αμερική». Ωστόσο, πρόσθεσε, «η μείωση της
εγκληματικότητας οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στο έργο των κυβερνητών και των
τοπικών αρχών που έχουν εφαρμόσει αυστηρότερους νόμους, σκληρότερες ποινές και
πιο περιοριστικούς όρους σε ό,τι αφορά την απελευθέρωση των κρατουμένων». Ως
κυβερνήτης του Τέξας, δήλωσε ο Σάλιβαν, ο Τζορτζ Μπους άρχισε να ενισχύει τους
υπάρχοντες νόμους περί εγκλημάτων από το 1994.
Μόλο που η έρευνα δεν αφορά τις ανθρωποκτονίες, η έκθεση του αμερικανικού
υπουργείου Δικαιοσύνης αναφέρει ότι τα προκαταρκτικά στοιχεία που συγκέντρωσε
χωριστά το Ομοσπονδιακό Γραφείο Ερευνών (FBI), υποδεικνύουν πως ο αριθμός των
ανθρωποκτονιών μειώθηκε στη διάρκεια του 1999, κατά 8%. Τα τρία τέταρτα των
θυμάτων είναι άρρενες. Ένα στα οκτώ θύματα είναι κάτω των 18 ετών· και οι 7
στις 10 ανθρωποκτονίες γίνονται με πυροβόλα όπλα.
Το θέμα της οπλοκατοχής και στις εκλογές
![]() |
|
Δικαίωμα οπλοφορίας. Ο έλεγχος των όπλων είναι από τα λίγα θέματα όπου |
Σε μία χώρα όπου το δικαίωμα της οπλοφορίας είναι συνταγματικά κατοχυρωμένο
και θεωρείται από πολλούς θεμελιώδες, ο έλεγχος των όπλων είναι ένα από τα
λιγοστά θέματα όπου οι Ρεπουμπλικανοί και οι Δημοκρατικοί μπορούν να
ισχυρίζονται πως έχουν διαφορετικές φιλοσοφίες. Οι περισσότεροι Δημοκρατικοί
υποστηρίζουν την εφαρμογή αυστηρότερων νόμων, ενώ η πλειοψηφία των
Ρεπουμπλικανών αντιτίθεται σε κάθε νέο νόμο, δηλώνοντας ότι το πρόβλημα
έγκειται στην ελλιπή εφαρμογή των ισχυόντων νόμων. Το ισχυρό λόμπι που
τάσσεται υπέρ των όπλων αρέσκεται να λέει πως δεν είναι τα όπλα που σκοτώνουν,
αλλά οι άνθρωποι. Ο Τζορτζ Μπους έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι, κατά την
άποψή του, υποκείμενο αίτιο της εγκληματικής χρήσης των όπλων είναι η
ανθρώπινη νοοτροπία και όχι οι ελαστικοί νόμοι. Σε ορισμένες περιπτώσεις,
απαντούν οι ειδικοί, αυτό είναι αλήθεια. Υπάρχουν άτομα που θα καταφύγουν στον
φόνο, ούτως ή άλλως, είτε με όπλο είτε με μαχαίρι είτε με γυμνά χέρια. Σε
πολλές άλλες περιπτώσεις, όμως, προσθέτουν, η πρόσβαση σε κάποιο όπλο συνιστά
και τον εκλυτικό παράγοντα του εγκλήματος. Τα αυξημένα κρούσματα βίας σε
σχολεία και χώρους εργασίας των ΗΠΑ έχουν θέσει το ζήτημα της οπλοφορίας στο
επίκεντρο του ενδιαφέροντος της αμερικανικής κοινής γνώμης. Βαδίζοντας στα
χνάρια των οργανώσεων κατά του καπνού, που έσυραν στα δικαστήρια τις μεγάλες
αμερικανικές καπνοβιομηχανίες, περισσότερες από 20 πόλεις και κομητείες έχουν
υποβάλει αγωγές εναντίον εταιρειών που κατασκευάζουν όπλα, θεωρώντας τες
υπεύθυνες για το κόστος της οπλοχρησίας.
















