[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Έπειτα από εξαντλητικές έρευνες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις, κατέληξα σε
ένα συμπέρασμα κρίσιμο για την οικονομική ανάπτυξη αυτού του τόπου, για την
οικονομική ευημερία του λαού μας και κατ’ επέκταση για την ίδια τη λειτουργία
της Δημοκρατίας στην Ελλάδα. Με δυο λόγια θα μπορούσε να συνοψιστεί στο εξής:
Επ’ ουδενί λόγω μην ακούτε τι λένε οι χρηματιστές. Δεν πρόκειται βέβαια για
ηθικής τάξεως μομφή. Οι χρηματιστές δεν είναι ούτε λιγότερο αλλά ούτε και
περισσότερο φαύλοι από άλλες κατηγορίες επαγγελματιών. Το πρόβλημα έχει
γνωσιολογικό μάλλον χαρακτήρα. Βλέπετε, οι χρηματιστές προσπαθούν με βάση την
εικόνα του χθες να προβλέψουν το αύριο ­ αδυναμία απόλυτα ανθρώπινη. Όπως και
στη ζωή όμως, έτσι και στο χρηματιστήριο, η νηνεμία του χθες δύσκολα μπορεί να
προβλέψει την επερχόμενη καταιγίδα. Πάρτε για παράδειγμα τις εξελίξεις των
τελευταίων μηνών. Κάθε που ανεβαίνει λίγο το χρηματιστήριο, οι λογής – λογής
αυτοσχέδιοι γκουρού σπεύδουν να δουν την αυγή της ανάκαμψης. Γεμάτοι
αυτοπεποίθηση μας ανακοινώνουν τις νέες τιμές «στήριξης» και «αντίστασης» ­
νέες γιατί κάθε εβδομάδα οι παλιές αποδεικνύονται απελπιστικά ξεπερασμένες.
Δεν γνωρίζουν οι δύσμοιροι ότι και στην πτώση αλλά και στην άνοδο το
χρηματιστήριο ακολουθεί τη λενινιστική αρχή «δύο βήματα κάτω ένα πάνω». Κι
έτσι κρύβουν την άγνοιά τους πίσω από μια ακατανόητη και εν πολλοίς χωρίς
νόημα ορολογία. Με αυτά και μ’ εκείνα βέβαια το ερώτημα παραμένει: γιατί
ανεβαίνει και γιατί πέφτει το χρηματιστήριο; Για να το κατανοήσουμε ας
ξεκινήσουμε από μια βασική αρχή: Το χρηματιστήριο, σε πρώτη φάση, λειτουργεί
σαν μια γιγαντιαία πυραμίδα. Χιλιάδες μικροεπενδυτές για διάφορους λόγους
δίνουν τα καλά τους τα λεφτά σε κάποιους επιχειρηματίες και σε αντάλλαγμα
παίρνουν πολύχρωμα χαρτάκια που τα λέμε μετοχές. Αν οι επιχειρηματίες είναι
σοβαροί, τότε οι μικροεπενδυτές θα έρθει κάποια στιγμή που θα πάρουν πίσω τα
χρήματά τους και με τόκο. Αν όχι, αν ξοδέψουν τα λεφτά που πήραν σε κακές
επενδύσεις ή ακόμα χειρότερα σε πολυτελείς βίλες στη Μύκονο και σε χλιδάτα
αυτοκίνητα ­ πώς είπατε; κάτι σας θυμίζει; ­ τότε οι μικροεπενδυτές θα μείνουν
με τα χαρτάκια στο χέρι. Για την ώρα λοιπόν περιμένουμε. Ό,τι δώσαμε, δώσαμε.
Μένει να φανεί αν αυτοί που τα πήραν θα τα αξιοποιήσουν σωστά. Ο χρόνος πάντως
λειτουργεί υπέρ υμών: Μελέτη για τη Γουώλ Στρητ απέδειξε ότι όσοι περιμένουν
κατά μέσο όρο μια δεκαετία, βγαίνουν πάντοτε κερδισμένοι από το χρηματιστήριο.
Κουράγιο λοιπόν ­ σε οκτώ χρόνια και οι εγκλωβισμένοι θα πάρουν την εκδίκησή
τους… Πού τα έμαθα όλα αυτά; Μα μου τα είπε ένας φίλος μου χρηματιστής!