[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Είναι γνωστό ότι αρκετά από τα γνωστά στελέχη του ΠΑΣΟΚ ανήκουν στη μεγάλη
οικογένεια των ποδοσφαιρόφιλων. Επομένως, έχουν εθιστεί στη θερινή
μεταγραφολογία: «Νά πάρουμε έναν καλό στόπερ, πρόεδρε δώσε λεφτά για ένα καλό
δεκάρι, μας πρόλαβαν και πήραν τον Βραζιλιάνο» και όλα τα σχετικά, που κάνουν
τη γη να γυρίζει τους μήνες της μεγάλης ζέστης…

Ώς εδώ, όλα καλά. Είναι απόλυτα φυσιολογικό για ένα πολιτικό στέλεχος, να
ενδιαφέρεται για την ποδοσφαιρική ομάδα που υποστηρίζει. Το πρόβλημα ξεκινά
όταν τα πολιτικά στελέχη αρχίζουν να μπερδεύουν την πολιτική με το
ποδόσφαιρο…

«Με τέτοιο ΠΑΣΟΚ, δεν ξαναπαίρνουμε εκλογές», είναι η συνηθισμένη δήλωση των
ποδοσφαιρόφιλων στελεχών. Προφανώς, μεταφράζοντας από το «με τέτοια ομάδα, δεν
παίρνουμε πρωτάθλημα». Αλλά πάσα ομοιότης με τα ποδοσφαιρικά, σταματά εκεί.
Διότι, αντί να προτείνουν στον πρόεδρο του κόμματός τους να πάρει «ένα καλό
δεκάρι» ή να διώξει έναν δυο «παίκτες», αρχίζουν το τροπάρι της ανανέωσης. Διά
πάσαν νόσον…

«Να ανανεωθούμε. Εδώ και τώρα. Να αλλάξουμε. Να καταργήσουμε την ”επετηρίδα”
του κόμματος», είναι οι «φίλαθλες» συνταγές που προτείνουν οι ποδοσφαιρόφιλοι
του ΠΑΣΟΚ ­ και, μάλιστα, λίγο μετά την κατάκτηση του «πρωταθλήματος», όπως
εννοούμε εμείς οι υπόλοιποι τις εκλογές. Βέβαια, δεν φτάνουν στην πρόταση
αλλαγής του «προπονητή», μιας και γνωρίζουν άριστα τι σημαίνει αυτογκόλ…

Τι σημαίνει η πρόταση για κατάργηση της «επετηρίδας» σε ένα κόμμα που κυβερνά;
Σημαίνει άραγε επαναφορά του «φύγε εσύ, έλα εσύ», των συνεχών ανασχηματισμών
της δεκαετίας του ’80; Σημαίνει άραγε τον διορισμό μιας νέας ηγετικής ομάδας,
όπως είχε επιχειρηθεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90; Κι αν δεν σημαίνει
κάτι τέτοιο, τι σημασία έχει; Ποιον αφορά μια τέτοια πρόταση; Αφορά την
ελληνική κοινωνία, που περιμένει λύσεις στα προβλήματά της ­ και όχι στα
προβλήματα των πολιτικών της; Αφορά το ίδιο το κυβερνών κόμμα, που οφείλει να
μετεξελιχθεί σε έναν κομματικό οργανισμό στα δυτικοευρωπαϊκά πρότυπα;

Βέβαια, ο κ. Κ. Σημίτης δεν περίμενε τους ποδοσφαιρόφιλους. Μετά τις εκλογές ­
και την ανανέωση της λαϊκής εντολής ­ έδωσε, μέσω του σχηματισμού της
κυβέρνησής του, μια ευκαιρία σε μια σειρά νέων στελεχών, που ανέλαβαν
κρίσιμους τομείς της διακυβέρνησης. Τα οποία στελέχη ­ για κάποιο περίεργο
λόγο ­ τα ενώνει μια «ιδιαιτερότητα»: Δεν είναι ποδοσφαιρόφιλοι…