30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΣΕΛΑΣ


ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΕ ΟΤΟΕ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στην Κυπαρισσία Μεσσηνίας.
ΕΛΠΙΖΕΙ: Σε ένα καλύτερο αύριο.
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Συχνά τα φοιτητικά του χρόνια.
ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη δύναμη και την προοπτική της χώρας.
ΣΠΟΥΔΑΣΕ: Πολιτικές επιστήμες.
ΘΑΥΜΑΖΕ: Τον Ανδρέα Παπανδρέου.
«Εάν θέλεις την ειρήνη, προετοιμάζεσαι για τον πόλεμο». Αυτό είναι το
«πιστεύω» του προέδρου της ΟΤΟΕ. Ο κ. Κουσελάς πιστεύει ότι οι εξελίξεις στην
υπόθεση της Ιονικής Τράπεζας δικαίωσαν τον τότε αγώνα της ΟΤΟΕ, ενώ η πορεία
της Εμπορικής είναι μάλλον σε καλό δρόμο. Όσο για την κρίση στις σχέσεις
κυβέρνησης – συνδικάτων, δηλώνει ότι πολύ σύντομα θα μάθουμε αν οδηγούμαστε σε
πόλεμο ή συμβιβασμό και πως το 35ωρο, αν εφαρμοστεί, θα αποφέρει 5.500 νέες
θέσεις εργασίας.
ΕΡ.: Οι Τράπεζες κλείνουν στις 22 Σεπτεμβρίου. Για μία ημέρα μόνο ή θα έχουμε
και άλλες κινητοποιήσεις;
ΑΠ.: Δεν εξαρτάται από εμάς· σεβασμός στα δικαιώματα των εργαζομένων και
κοινωνική ευαισθησία για να είναι πάντα ανοικτές.
ΕΡ.: Εικοσιτετράωρη λειτουργία των Τραπεζών. Ουτοπία ή μελλοντική
πραγματικότητα;
ΑΠ.: Έτσι και αλλιώς, είναι ουτοπία. Δεν υπάρχουν συνθήκες σήμερα ούτε θα
υπάρξουν στο μέλλον που να δικαιολογούν κάτι τέτοιο.
ΕΡ.: Γιατί να μένουν οι Τράπεζες ανοικτές και τη νύκτα;
ΑΠ.: Ρωτήστε την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών.
ΕΡ.: Το καθεστώς εργασίας των τραπεζοϋπαλλήλων είναι σήμερα ικανοποιητικό;
ΑΠ.: Είναι ικανοποιητικό, όταν δεν το παραβιάζουν.
ΕΡ.: Ωράριο εργασίας και ωράριο συναλλαγών. Αποτελούν αντικείμενα
διαπραγμάτευσης;
ΑΠ.: Στο πλαίσιο καθιέρωσης του 35ώρου, χωρίς μείωση των αποδοχών, ΝΑΙ. Σε
κάθε άλλη περίπτωση ΟΧΙ.
ΕΡ.: Συγχωνεύσεις, εξαγορές. Πόσο ρευστή είναι η τραπεζική αγορά;
ΑΠ.: Είναι τόσο ρευστή, ώστε κανείς δεν μπορεί να πει με ακρίβεια ποιο θα
είναι το τραπεζικό τοπίο σε μερικούς μήνες.
ΕΡ.: Πόσες Τράπεζες «χωράνε» στην Ελλάδα;
ΑΠ.: Τόσες όσες θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής μας και θα
εξασφαλίζουν τη δυνατότητα να επιβιώνουν στον ανταγωνισμό.
ΕΡ.: Ελληνικές ή ξένες;
ΑΠ.: Και ελληνικές και ξένες. Άλλωστε τα τραπεζικά σχήματα είναι ήδη μεικτά.
ΕΡ.: Τριανταπεντάωρο στις Τράπεζες. Εφικτό;
ΑΠ.: Ο πλέον ώριμος κλάδος για να γίνει η αρχή.
ΕΡ.: Πιθανό;
ΑΠ.: Θα δούμε.
ΕΡ.: Τι θα αποφέρει;
ΑΠ.: Πεντέμισι χιλιάδες νέες θέσεις εργασίας και βελτίωση της ζωής των
εργαζομένων.
ΕΡ.: Εμπορική Τράπεζα, ικανοποιητική η εξέλιξη;
ΑΠ.: Θετική η κατεύθυνση. Είναι νωρίς όμως για συνολικά συμπεράσματα.
ΕΡ.: Ποιος ο ρόλος της Εθνικής σε ένα σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον;
ΑΠ.: Αναμφισβήτητα εθνικός.
ΕΡ.: Η εξέλιξη του θέματος της Ιονικής δικαιώνει τον τότε αγώνα της ΟΤΟΕ;
ΑΠ.: Δυστυχώς, οι τότε εκτιμήσεις μας σήμερα επιβεβαιώνονται.
ΕΡ.: Τράπεζες – σούπερ μάρκετ. Υπάρχουν; Θα υπάρξουν;
ΑΠ.: Ήδη προετοιμάζονται τα καλαθάκια…
ΕΡ.: Ποιος ο ρόλος της τεχνολογίας, με δυο λόγια, στις συναλλαγματικές
συνήθειές μας;
ΑΠ.: Μα… να φέρει την Τράπεζα στο σπίτι ή το γραφείο μας.
ΕΡ.: Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Επιτελεί τον ρόλο της όπως πρέπει;
ΑΠ.: Το τελευταίο της ατόπημα δημιουργεί πολλά ερωτήματα, που αμαυρώνουν τη
μέχρι σήμερα θετική εικόνα.
ΕΡ.: ΓΣΕΕ – κυβέρνηση. Οδηγούμαστε σε πόλεμο ή σε συμβιβασμό;
ΑΠ: Si vis pacem, para bellum (εάν θέλεις την ειρήνη, προετοιμάζεσαι για τον
πόλεμο).
ΕΡ.: Με ποίου το μέρος είναι η ΟΤΟΕ;
ΑΠ.: Στο πλευρό των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των ανέργων, αλλά και
γενικότερα στο πλευρό ΟΛΩΝ των μη προνομιούχων Ελλήνων.
ΕΡ.: Τριανταπεντάωρο στο τραπέζι του διαλόγου. Ελιγμός ή ειλικρινής πρόθεση
της κυβέρνησης;
ΑΠ.: Κοντός ψαλμός αλληλούια.
ΕΡ.: Το μέλλον ενός συνδικαλιστή βρίσκεται αναγκαστικά σε μια θέση στο
Κοινοβούλιο;
ΑΠ.: Εκείνο που έχει σημασία είναι ο συνδικαλιστής να υπηρετεί τον εργαζόμενο,
σε όποιο πόστο και αν βρίσκεται.
ΕΡ.: Ποιο το σημαντικότερο πρόβλημα ενός υπαλλήλου Τράπεζας σήμερα;
ΑΠ.: Είναι πολλά τα προβλήματα.
ΕΡ.: Ποιος ο ρόλος του συνδικαλισμού στην ελληνική κοινωνία σήμερα;
ΑΠ.: Έχει ακόμη δρόμο μπροστά του για να είναι αυτός που θα έπρεπε. Όλοι
πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.
ΕΡ.: Η απεργία πότε γίνεται μέσον επίλυσης των διαφορών;
ΑΠ.: Όταν οι εργοδότες γίνονται αδιάλλακτοι, όταν αδιαφορούν για τα πραγματικά
προβλήματα και τις ανάγκες των εργαζομένων.













