Ξαναδιαβάζουν τη θεωρία του Αϊνστάιν

Ο Αϊνστάιν είχε πει κάποτε πως το πιο ακατανόητο πράγμα στο Σύμπαν είναι πως
είναι ακατανόητο. Αυτή η ιστορία με την αντιύλη ­ που τώρα ανασυντίθεται στο
Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Σωματιδίων της Γενεύης ­ μας δείχνει τι ακριβώς εννοούσε.

Η περίφημη εξίσωση του Αϊνστάιν λέει πως η ύλη δεν είναι παρά «παγωμένη»
ενέργεια.

Πριν από 70 περίπου χρόνια, ένας επιστήμονας από το Μπρίστολ, γράφει η
εφημερίδα «Γκάρντιαν», ο Πολ Ντάιρακ, είδε την εξίσωση, σκέφτηκε για λίγο και
κατέληξε στο συμπέρασμα πως, αν η ενέργεια μετατρέπεται σε ύλη, θα πρέπει να
παράγει και ύλη και αντιύλη. Θα ήταν και οι δύο ίδιες, αλλά ταυτόχρονα και
διαφορετικές, ασυμβίβαστες.

Με την εμφάνισή της η αντιύλη έγινε ένα μεγάλο επιστημονικό πρόβλημα. Αν η
ενέργεια συμπυκνώνεται σε μικρές ποσότητες ύλης και αντιύλης, τότε εμείς πώς
καταλήξαμε να βρισκόμαστε εδώ; Η ύλη και η αντιύλη έλκονται μεταξύ τους και
όταν συναντώνται καταστρέφονται, χάνονται με μια έκρηξη ενέργειας. Έτσι,
λοιπόν, αν το Σύμπαν άρχισε να υπάρχει με μια έκρηξη ενέργειας, θα πρέπει να
ακολούθησε μια συμπύκνωση ύλης και αντιύλης, που μόλις συναντήθηκαν προκάλεσαν
μια άλλη έκρηξη ενέργειας και πάει λέγοντας. Όμως εμείς ζούμε μέσα σε ένα
Σύμπαν από ύλη. Άρα κάτι σαν να μην πηγαίνει καλά εδώ.

Οι κοσμολόγοι μπόρεσαν να ανασυνθέσουν ολόκληρη την ιστορία των 15
δισεκατομμυρίων ετών του Σύμπαντος: αυτό που τους λείπει είναι εκείνο που
συνέβη στο πρώτο χιλιοστό του δευτερολέπτου της ύπαρξής του. Και αυτό ακριβώς
είναι που κάνει το Σύμπαν ακατανόητο. Τα αινίγματα της αντιύλης παραμένουν. Το
παράξενο είναι πως ακόμη και για εκείνη την πρώτη στιγμή της δημιουργίας, οι
μαθηματικοί αναζητούν μια απάντηση. Ποιος ήταν εκείνος που είχε πει τον Θεό «γεωμέτρη»;