Για θυμήσου…

Γιάννης Φραντζής (καθιστός), Διονύσης Πριονάς (όρθιος). Ο Ολυμπιακός πανηγύριζε όταν τους απέκτησε από τη Χαλκηδόνα και το Λαύριο. Σ’ ένα χρόνο, όμως, κρίθηκαν ως μετριότητες και τους έδιωξε…

Ενα μεγάλο πρόβλημα και, παράλληλα, μια άσχημη παράδοση για τον Ολυμπιακό
ήταν, από την εποχή του «θρύλου», να αποκτά μεγάλα ταλέντα στις μεταγραφές και
να μην τα αξιοποιεί. Στη μακρόχρονη και δαφνοστεφανωμένη πορεία των
«ερυθρολεύκων» στον ελληνικό αθλητισμό υπάρχουν δεκάδες περιπτώσεις με
απόκτηση σπουδαίων ποδοσφαιριστών, οι οποίοι όχι μόνο δεν έπαιξαν σε πρώτη
ομάδα αλλά μπήκαν (για διάφορους λόγους) σε καραντίνα και την επόμενη χρονιά
έφυγαν για άλλο σύλλογο ή δόθηκαν ως αντάλλαγμα για νέες μεταγραφές.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση για δύο, πράγματι, μεγάλα ταλέντα της εποχής
του 1960, που ο Ολυμπιακός έδωσε μάχη για να πετύχει τη μεταγραφή τους. Ήταν ο
Γιάννης Φραντζής που έπαιζε τότε στην ισχυρή Χαλκηδόνα (Νικαίας Πειραιώς) και
ο Διονύσης Πριονάς από τον Παλλαυρεωτικό. Κυνηγός ο πρώτος, τερματοφύλακας ο
δεύτερος. Οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού τούς αποθέωσαν τότε στις πρώτες
προπονήσεις και στα πρώτα φιλικά παιχνίδια, όταν τεχνικός ηγέτης ήταν ο
διάσημος Γιουγκοσλάβος προπονητής Τζίνα Σιμονόφσκι. Και οι δύο παίκτες έκαναν
μεγάλα όνειρα, να παίξουν στην πρώτη ομάδα. Ο Γιάννης Φραντζής εθεωρείτο τότε,
το 1961, από τους πιο εξελίξιμους Έλληνες κυνηγούς. Διέθετε πολλά προσόντα:
ήταν τρομερός σουτέρ, είχε άριστη ντρίμπλα, μεγάλη αντοχή και ταχύτητα, και
πετύχαινε πολλά γκολ με κεφαλιά, λόγω ύψους (1,86). Ο Διονύσης Πριονάς ήταν κι
αυτός ταλαντούχος. Όνειρό του, να υπερασπίσει τα γκολπόστ του Ολυμπιακού μετά
τον Στάθη Τσανακτσή. Ήταν ψύχραιμος και έκανε αποφασιστικές εξόδους. Κατόρθωσε
από ομάδα της Β1 Αθηνών (Παλλαυρεωτικός) να φορέσει δύο φορές τη φανέλα Νο 1
της Εθνικής Ενόπλων, με τη Γαλλία και την Τουρκία. Υπηρετούσε στην Αστυνομία
Πόλεων ως αρχιφύλακας. Είχε ύψος 1,89 κι έπαιζε και μπάσκετ στον Τρίτωνα.
Είναι ζήτημα αν έπαιξε επίσημα σε δυo – τρία ματς του Ολυμπιακού. Ο Γιάννης
Φραντζής χρησιμοποιήθηκε σε πολλούς αγώνες ως κυνηγός αλλά δεν καθιερώθηκε.
Πικραμένοι κι οι δύο ταλαντούχοι ποδοσφαιριστές έφυγαν από τον Ολυμπιακό το
επόμενο καλοκαίρι (1962). Ο Φραντζής μεταγράφηκε στην Προοδευτική (και μετά
δύο χρόνια πήγε στον Παναθηναϊκό).