Το μεγάλο «αγκάθι» του Τσοβόλα

Γλέζος – Τσοβόλας. Άλλες εποχές. Ο κ. Τσοβόλας είχε πετύχει το ’96 να «βγάλει» στην εξέδρα της προεκλογικής συγκέντρωσης τον Μανόλη Γλέζο. Στην προεκλογική συγκέντρωση του Απριλίου 2000 ήταν μόνος

Τον Ιούνιο του 1999, στις ευρωεκλογές, ο Δημήτρης Τσοβόλας είχε πετύχει τη
μεγαλύτερη συσπείρωση του κόμματός του, σε προσωπικότητες και ψηφοφόρους,
πλησιάζοντας το 8% του εκλογικού σώματος.

Από τότε, και σε λιγότερο από έναν χρόνο, στις εθνικές εκλογές του Απριλίου
2000, το ποσοστό του ΔΗΚΚΙ έπεσε κάτω από το 3% και έτσι δεν μπήκε στη Βουλή.

Το εντυπωσιακότερο όμως είναι ότι μια σειρά από κορυφαία στελέχη ή συνεργάτες
του προέδρου του κόμματος άρχισαν να αποστασιοποιούνται.

Ο ίδιος ο κ. Τσοβόλας απέδωσε τη μεγάλη πτώση, ακόμα και τη διαφοροποίηση
στελεχών του, «σε μηχανισμούς του ΠΑΣΟΚ και του κράτους, οι οποίοι εξαγόρασαν
συνειδήσεις».

Ωστόσο στελέχη, τα οποία τον περιέβαλαν με την εμπιστοσύνη τους και
αποστασιοποιήθηκαν στην πορεία, αποδίδουν την πτώση «πρωτίστως σε λανθασμένη
πολιτική, κυρίως σε λανθασμένη προεκλογική καμπάνια, η οποία στηρίχθηκε σε
προτάσεις για μετεκλογική ­ υπό όρους ­ συνεργασία με το ΠΑΣΟΚ και σε εκείνη
την αφίσα που εμφάνιζε το ΔΗΚΚΙ ως τον μόνο συνεχιστή τών Παπανδρέου και του
Πλαστήρα».

Στην τελευταία οργανωτική συνδιάσκεψη του ΔΗΚΚΙ, η οποία έγινε στις αρχές του
Ιουλίου, έλειπαν αρκετοί. Ένα φυλλορρόημα στελεχών είχε ήδη αρχίσει.

Αλλά, τα σημάδια είχαν φανεί νωρίτερα. Και η πλέον αδιάψευστη εικόνα ήταν αυτή
που κατεγράφη στην κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του κόμματος, τον Απρίλιο
του 2000, συγκρίνοντάς την με την αντίστοιχη του 1996.

Στη συγκέντρωση που έγινε πριν από τέσσερα χρόνια, ο κ. Τσοβόλας είχε στο
πλευρό του τον Μανόλη Γλέζο, ο οποίος αν και δεν ετέθη επικεφαλής του
ψηφοδελτίου Επικρατείας, όπως είχε προταθεί, δέχθηκε να στηρίξει το ΔΗΚΚΙ «στη
λογική να υπάρξουν μέσα στη Βουλή εστίες αντιστάσεως, από τα αριστερά, στην
κυβέρνηση».

Αντιθέτως, στις εκλογές του 2000 ο κ. Τσοβόλας ανέβηκε στην εξέδρα χωρίς
κανέναν συνεργάτη ή υποψήφιο βουλευτή πλάι του. Απουσίαζε ακόμα και ο
καρδιοχειρουργός Παναγιώτης Σπύρου, ο οποίος είχε τεθεί επικεφαλής του
ψηφοδελτίου Επικρατείας του κόμματος και εθεωρείτο το μεγάλο προεκλογικό χαρτί
του ΔΗΚΚΙ.

Πάντως, ως προς την περίπτωση του κ. Μανόλη Γλέζου, ο βετεράνος της Αντίστασης
δεν συμπεριελήφθη στο ψηφοδέλτιο των ευρωεκλογών και νωρίτερα δεν έγιναν
αποδεκτές προτάσεις του για τον Δήμο της Αθήνας.

Έτσι, «χάθηκε» στην πορεία για το ΔΗΚΚΙ. Συνεργάσθηκε, τελικώς, στις εκλογές
του περασμένου Απριλίου, με τον Συνασπισμό, «στη λογική πάντα να ενισχυθούν τα
“μικρά” κόμματα».

Ο κ. Τσοβόλας, όμως, έχασε στην πορεία ­ πολύ πριν από τις βουλευτικές εκλογές
­ και έναν άλλο σύμμαχο, τον πρώην γραμματέα του ΚΚΕ εσ. Γιάννη Μπανιά, ο
οποίος είχε πλησιάσει το ΔΗΚΚΙ «με προτάσεις συνεργασίας των “μικρών”
κομμάτων».

Στο μεταξύ έγιναν οι εκλογές και άρχισαν να καταγράφονται κάποια νέα
προβλήματα στο ΔΗΚΚΙ. Στη συνδιάσκεψη του Ιουλίου δεν παρευρέθη ο πλέον στενός
­ από τους βουλευτές ­ συνεργάτης του προέδρου του κόμματος, ο επιχειρηματίας
Γιώργος Ρόκκος.

Βουλευτής την περίοδο 1996-2000, χημικός στο επάγγελμα, ο κ. Ρόκκος υπήρξε από
τα ιστορικά στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Οργανωμένος επί δικτατορίας στο ΠΑΚ,
συνδικαλιστής την ίδια εποχή στα ιταλικά Πανεπιστήμια και μέλος για πολλά
χρόνια σε Νομαρχιακές Επιτροπές του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Ρόκκος ουσιαστικά «φιλοξένησε»
στα γραφεία του, στη Θεσσαλονίκη, την ίδρυση του ΔΗΚΚΙ, η οποία και
ανακοινώθηκε στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας.

Ο κ. Ρόκκος, ίσως από τους πλέον αγαπητούς βουλευτές του ΔΗΚΚΙ ­ και στο ΠΑΣΟΚ
­ όπως και ο κ. Τάσος Ινζτές, έχει διαφωνήσει και αυτός με σειρά επιλογών του
προέδρου του, κυρίως αυτών των τελευταίων μηνών, ενώ αρκετά στελέχη του
κόμματος στη Βόρεια Ελλάδα δείχνουν να συμμερίζονται τον προβληματισμό του.

Προβληματισμένος όμως είναι και ο πρώην βουλευτής του ΔΗΚΚΙ Γιάννης Δημαράς, ο
οποίος πιστεύει, όπως έχει επισημάνει σε φίλους του, ότι σημειώθηκαν ­ μεταξύ
πολλών άλλων ­ και επικοινωνιακά λάθη του κόμματος κατά τη διάρκεια της
προεκλογικής περιόδου.

Ο κ. Δημαράς, ο οποίος έχει στηρίξει σε πολύ δύσκολες στιγμές τον κ. Τσοβόλα
και «με επιτυχία ­ όπως λένε στο ΔΗΚΚΙ ­ έχει αντιπαρατεθεί από τα ΜΜΕ σε
στελέχη του ΠΑΣΟΚ», δεν είναι ο μόνος που εμφανίζεται προβληματισμένος.

Περισσότερο απ’ όλους, είναι ο πρώην βουλευτής του ΔΗΚΚΙ Γιώργος Τσαφούλιας,
στο δικηγορικό γραφείο του οποίου συνεδρίαζε το ΠΑΣΟΚ της Πάτρας, στη
μεταπολίτευση, έως ότου συγκεντρωθούν χρήματα και αποκτήσει το Κίνημα γραφεία
στην οδό Κορίνθου.

Ο κ. Τσαφούλιας θεωρεί ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη της προεκλογικής περιόδου
ότι «το ΔΗΚΚΙ, ενώ ακολουθούσε μια γραμμή κατά της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της
Ν.Δ., τελικώς, λίγο πριν από τις εκλογές έφθασε στο σημείο να κάνει λόγο για
μετεκλογική συνεργασία με το κυβερνών κόμμα, στην περίπτωση που θα άλλαζε η
ηγεσία του».

Αυτό, πιστεύει ο κ. Τσαφούλιας ­ όπως έχει εξηγήσει σε φίλους του στην Πάτρα
­, «πέραν του ότι είναι εξωπραγματικό, λόγω του “αιτήματος” για αλλαγή ηγεσίας
στο ΠΑΣΟΚ, μπέρδεψε τους ψηφοφόρους του ΔΗΚΚΙ, στέλνοντας αρκετούς από αυτούς
στο κυβερνών κόμμα, που μιλούσε προεκλογικά για τον κίνδυνο επανόδου της
Δεξιάς».

Η αποστασιοποίηση από το κόμμα τους στελεχών και πρώην βουλευτών του ΔΗΚΚΙ
αφορά και σε μία σειρά από άλλους συνεργάτες του κ. Τσοβόλα, π.χ. τον δικηγόρο
και μέλος του Δ.Σ. του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Παναγιώτη Γαλετσέλη, ο
οποίος ήταν και από τα πλέον μαχητικά στελέχη του κόμματος.

Η αποστασιοποίηση πάντως πρώην βουλευτών και στελεχών του ΔΗΚΚΙ είναι πλέον
ένας μόνιμος πονοκέφαλος για τον κ. Τσοβόλα, ένα αγκάθι το οποίο απειλεί να
«πνίξει» το κόμμα του, αν δεν το αντιμετωπίσει.