Το «λεξικό» των τίτλων του Δημοσίου

1. Δευτερογενής αγορά. Η αγορά όπου αλλάζουν χέρια οι κρατικοί τίτλοι.
Εκεί διαμορφώνονται οι τιμές στις οποίες ο συναλλασσόμενος αγοράζει ή πουλάει
την υποχρέωση του Δημοσίου να καταβάλει στον κομιστή το ετήσιο κουπόνι και το
επενδεδυμένο κεφάλαιο με τη λήξη του ομολόγου. Στον χώρο της δευτερογενούς
αγοράς κρατικών τίτλων το κρατικό χρέος γίνεται αντικείμενο καθημερινής
διαπραγμάτευσης.

2. Τιμή. Εφόσον τα κρατικά χρεόγραφα αλλάζουν χέρια και είναι
αντικείμενα συναλλαγής, η τρέχουσα αξία τους διαφέρει από την ονομαστική τους
αξία και διαμορφώνεται καθημερινά στη δευτερογενή αγορά ανάλογα με την
προσφορά και τη ζήτηση.

3. Απόδοση. Η απόδοση προκύπτει από την τρέχουσα τιμή του τίτλου, το
κουπόνι του (επιτόκιο) και τον χρόνο που απομένει έως τη λήξη του. Όταν η
τρέχουσα τιμή του τίτλου είναι πάνω από την ονομαστική του αξία, τότε η
απόδοση είναι μικρότερη από το κουπόνι. Αντίστοιχα, όταν είναι μικρότερη από
την ονομαστική, τότε η απόδοση διαμορφώνεται πάνω από το κουπόνι.

4. Κουπόνι ή τοκομερίδιο. Το επιτόκιο που πληρώνει το Δημόσιο στον
κάτοχο του τίτλου κάθε χρόνο. Ο τόκος υπολογίζεται με βάση το επιτόκιο αυτό
στην ονομαστική αξία του τίτλου και όχι στην τιμή αγοράς του.

5. Κεφαλαιακά κέρδη ή ζημιές. Είναι η διαφορά που προκύπτει μεταξύ της
τιμής αγοράς και πώλησης ενός τίτλου.

6. Δημοπρασία. Η διαδικασία με την οποία γίνεται η πρωτογενής διάθεση
των κρατικών ομολόγων. Στη δημοπρασία δεν μπορούν άμεσα να συμμετάσχουν φυσικά
πρόσωπα και ιδιώτες. Οι προσφορές κατατίθενται από τις εμπορικές τράπεζες,
τους βασικούς διαπραγματευτές αγοράς.