[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

«Είμαι εγώ ένας κι άλλος κανένας. Μωρέ είσαι εσύ ένας κι άλλοι χίλιοι σαν
εσένα». Κάπως έτσι έγινε και με τους υποψηφίους για τα Πανεπιστήμια και τους
βαθμούς τους. Καμάρωνε ο καθένας χωριστά το άριστά του. Μέχρι που αργότερα
φθάσανε τα μαντάτα πως τα άριστα ήταν πολλά, πάρα πολλά. Και οι θέσεις λίγες,
πολύ λίγες.

Τι να πει κανείς τώρα σε αυτά τα παιδιά, για το άριστα που με τόσο κόπο
κατέκτησαν; Τι να πει κανείς σε αυτούς τους γονείς για την οικονομική
αιμορραγία, που υπέστησαν;

Ότι το άριστα του δικού τους παιδιού αν προστεθεί με τα άριστα των άλλων
παιδιών δείχνει πως ανέβηκε το επίπεδο των σπουδών; Σκασίλα τους μεγάλη ­
αφήστε που δεν είναι και έτσι τα πράγματα.

Ότι μπορεί το παιδί να μην εισαχθεί στην Ιατρική, αλλά θα βγει καλός
νοσοκόμος;

Ότι μπορεί να μη φοιτήσει στη Νομική, αλλά κάπου αλλού θα καταφέρει να
«χωθεί»;

Ότι μπορεί να μην παρακολουθήσει ποτέ μαθήματα στο Πολυτεχνείο, αλλά να έχουν
υπόψη τους ότι οι πτυχιούχοι των ΤΕΙ έχουν μεγάλη ζήτηση στην αγορά εργασίας;

Κακά τα ψέματα. Όλοι, λίγο πολύ, ξέραμε τι θα συμβεί, όταν πριν από τρία
χρόνια άρχιζε η περιπέτεια της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης. Φούντωσαν τα
φροντιστήρια, θέριεψαν τα ιδιαίτερα και αλίμονο σ’ εκείνους που πίστεψαν στην
ενισχυτική διδασκαλία.

Και ο καθηγητής έβαλε το κάτι παραπάνω στα προφορικά «να του βρίσκεται του
παιδιού, μην τυχόν και έχει καμιάν ατυχία στα γραπτά».

Και τα θέματα στις εξετάσεις βοήθησαν.

Και η επιτήρηση είχε την «επιβεβλημένη» χαλαρότητα.

Και στο τέλος δικαιώθηκαν οι γονείς εκείνοι που, σοκάροντας ουκ ολίγες φορές
τα βλαστάρια τους, αλλά κι εμάς, τους απ’ έξω από τον χορό, έλεγαν ότι «για
τις καλές σχολές θα είναι φέτος “ο θάνατός σου η ζωή μου”».

Και έμειναν τώρα με τα άριστα ανά χείρας παιδιά και γονείς να περάσουν έναν
ολόκληρο μήνα μέσα στην αγωνία για το αν το δικό τους άριστα είναι πιο δυνατό
από του διπλανού, για το αν άξιζε τελικά που το ‘χτιζαν μάθημα το μάθημα,
σελίδα τη σελίδα, ξενύχτι το ξενύχτι, επί δύο ολόκληρα χρόνια.

Όλοι ξέρουμε πως τίποτα δεν πάει χαμένο. Άντε πες το όμως τώρα σε αυτόν με το
άριστα, το τόσο δύσκολα κερδισμένο.