30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΑΝΝΑ ΒΑΓΕΝΑ

ΗΘΟΠΟΙΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στη Λάρισα λίγο πριν – λίγο μετά.

ΛΑΤΡΕΥΕΙ: Τη θάλασσα.

ΘΥΜΑΜΑΙ: Το Θεσσαλικό Θέατρο.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Πάντα στο καλύτερο.

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ: Την ψευτιά.

ΧΑΙΡΕΤΑΙ: Τη ζωή.

ΛΥΠΑΤΑΙ: Τους ανήμπορους.

ΘΑ ΚΑΛΟΥΣΕ ΣΕ ΓΕΥΜΑ: Τον Σωτήρη Χατζάκη ­ μόνο του ­ γιατί έχω πολλά να
του πω.

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΗ: Ότι είναι ευάλωτη.

«Ο ηθοποιός σήμερα είναι ένα ευάλωτο πλάσμα σε μια σκληρή εποχή», λέει η
Άννα Βαγενά, η οποία για πρώτη φορά εμφανίζεται στην Επίδαυρο. Παρ’ όλα αυτά,
πιο σημαντική στιγμή της καριέρας της θεωρεί την πρεμιέρα του Θεσσαλικού
Θεάτρου στη Λάρισα, στις 25 Δεκεμβρίου 1975. Πάντως, η ίδια λέει ότι η
καλύτερη συνεργασία της ήταν αυτή με τον Rony, τον γάτο της.

ΕΡ.: Μεγάλη καριέρα;

ΑΠ.: Γεμάτη ζωή.

ΕΡ.: Ήταν δύσκολο να καθιερωθείτε;

ΑΠ.: Πάντα είναι δύσκολο.

ΕΡ.: Γιατί διαλέξατε το θέατρο;

ΑΠ.: Για να επικοινωνώ με τους ανθρώπους.

ΕΡ.: Πόσες θυσίες χρειάστηκαν;

ΑΠ.: Δεν ένιωσα να κάνω θυσίες.

ΕΡ.: Θέατρο και ηθογραφία;

ΑΠ.: Θέατρο και αλήθεια.

ΕΡ.: Τι σας συγκίνησε πιο πολύ στην καριέρα σας μέχρι τώρα;

ΑΠ.: Η αγάπη του κόσμου.

ΕΡ.: Πρώτη φορά στην Επίδαυρο και ποια συναισθήματα;

ΑΠ.: Χαρά, κέφι, ανυπομονησία για μια εκρηκτική συνάντηση με το κοινό.

ΕΡ.: Η πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα σας;

ΑΠ.: 25 Δεκεμβρίου 1975: Πρεμιέρα στη Λάρισα του Θεσσαλικού Θεάτρου.

ΕΡ.: Η καλύτερη συνεργασία σας;

ΑΠ.: Με τον Rony τον γάτο μου.

ΕΡ.: «Το προξενιό της Άννας» και ο γάμος σας;

ΑΠ.: Και τα δύο μεγάλες επιτυχίες.

ΕΡ.: Ποια παράσταση πρωτοείδατε;

ΑΠ.: Τον Χατζηχρήστο στη Λάρισα σε επιθεώρηση.

ΕΡ.: Τι θα θέλατε να ήσασταν εάν δεν ήσασταν θεατρίνα;

ΑΠ.: Ηθοποιός.

ΕΡ.: Πρόσωπα που σας βοήθησαν;

ΑΠ.: Η μάνα μου, η αδελφή μου, ο Λουκιανός, ο Παντελής, ο Κώστας, τα
παιδιά μου, οι φίλοι, η Τζίνα και ο Γκιόργκι.

ΕΡ.: Έχετε δεχθεί χτυπήματα κάτω από τη μέση;

ΑΠ.: Κι αν δέχτηκα δεν τα κατάλαβα, μάλλον γύρισαν πίσω.

ΕΡ.: Σε ποιον θα λέγατε ευχαριστώ;

ΑΠ.: Στη ζωή.

ΕΡ.: «Εκκλησιάζουσες» σταθμός – στροφή στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Σταθμός ναι. Τις στροφές τις αποφεύγω γιατί ζαλίζομαι.

ΕΡ.: Κοινοκτημοσύνη και σοσιαλισμός. Το νόημα στις «Εκκλησιάζουσες» ­
τότε και σήμερα;

ΑΠ.: Το φευγαλέο όνειρο της ανθρωπότητας πάντα!

ΕΡ.: Ποιες θεωρείτε τις καλύτερες παραστάσεις σας;

ΑΠ.: Τον «Γάμο» και την «Αγγέλα».

ΕΡ.: Τι θυμάστε από τις παλιές θεατρίνες;

ΑΠ.: Τη λάμψη τους.

ΕΡ.: Ο ηθοποιός του σήμερα;

ΑΠ.: Ένα ευάλωτο πλάσμα σε μια σκληρή εποχή.

ΕΡ.: Πώς είναι ο χώρος του θεάτρου;

ΑΠ.: Όχι χειρότερος από τον χώρο της πολιτικής.

ΕΡ.: Τι εφόδια χρειάζεται ένας νέος σήμερα;

ΑΠ.: Τόλμη, πίστη, δύναμη και αντοχή.

ΕΡ.: Το ελληνικό θέατρο σήμερα;

ΑΠ.: Σε καλό δρόμο.

ΕΡ.: Ο ελληνικός κινηματογράφος;

ΑΠ.: Μόλις βγήκε από βαθύ λήθαργο.

ΕΡ.: Θα ξανασυνεργαζόσασταν με κάποιους ηθοποιούς;

ΑΠ.: Βεβαίως.

ΕΡ.: Τρόπος διασκέδασης που σας εκφράζει σήμερα;

ΑΠ.: Καλή παρέα με φίλους ­ καλό φαγάκι, χορός και τραγούδι.

ΕΡ.: Αγαπημένο μέρος της Ελλάδας;

ΑΠ.: Οι Κυκλάδες.

ΕΡ.: Καλοκαίρι 2000;

ΑΠ.: Επίδαυρος, Αμοργός, Άνδρος.

ΕΡ.: Αξέχαστο ταξίδι;

ΑΠ.: Αίγυπτος – Νείλος με τον Λουκιανό και τα παιδιά.

ΕΡ.: Η ελληνική τηλεόραση και τα σίριαλ;

ΑΠ.: Κάθε πέρσι και καλύτερα.

ΕΡ.: Οι παραστάσεις στην περιφέρεια;

ΑΠ.: Αρκετές πολύ ενδιαφέρουσες.

ΕΡ.: Τι σας ευχαριστεί;

ΑΠ.: Μια βόλτα στην εξοχή.

ΕΡ.: Τι σας πληγώνει;

ΑΠ.: Τα στενά παπούτσια.