Κυβέρνηση – συνδικάτα Οι αποφάσεις που άναψαν τη φωτιά

Τα μέτρα που ανακοινώθηκαν μετά τη συνεδρίαση της κυβερνητικής επιτροπής και
αποφασίσθηκαν ομόφωνα, προβλέπουν:

* Τη μείωση των υπερωριών και της υπερεργασίας, προκειμένου να αναγκασθούν οι
εργοδότες να κάνουν νέες προσλήψεις για να καλύψουν τις ανάγκες τους.

* Τη μείωση των ασφαλιστικών εισφορών που θα καταβάλλουν οι εργοδότες για τους
νεοπροσλαμβανόμενους.

* Τη διαρρύθμιση των ανισοτήτων στο σύστημα ομαδικών απολύσεων με αλλαγές όχι
μόνον στο όριο 2% ανά μήνα αλλά και στη βάση του υπολογισμού του. Σήμερα οι
επιχειρήσεις που απασχολούν μέχρι 50 εργαζόμενους μπορούν να απολύουν μέχρι
πέντε εργαζόμενους το μήνα. Οι επιχειρήσεις με 50 εργαζομένους και πάνω
μπορούν να απολύουν μέχρι 2% των εργαζομένων το μήνα. Έτσι, μια επιχείρηση με
50 εργαζομένους σήμερα μπορεί να απολύσει έναν εργαζόμενο το μήνα, ενώ μία με
λιγότερους μέχρι και πέντε. Η κυβέρνηση σκοπεύει να διορθώσει το μέτρο στο
σημείο αυτό.

* Τη διευθέτηση του χρόνου εργασίας από τον εργοδότη χωρίς τη συγκατάθεση των
εργαζόμενων.

* Την επέκταση της μερικής απασχόλησης και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα.

Ο υπουργός Εργασίας, που εισηγήθηκε τα μέτρα στην κυβερνητική επιτροπή, θεωρεί
ότι αυτά έχουν τρεις στόχους:

Πρώτον, να εξαναγκασθούν οι εργοδότες να κάνουν προσλήψεις, αφού θα
περιορισθούν οι υπερωρίες και η υπερεργασία. Δεύτερον, να μειωθεί το κόστος
πρόσληψης νέων εργαζόμενων μέσω της μείωσης των ασφαλιστικών εισφορών για τις
νέες προσλήψεις.

Τρίτον, μέσω της αύξησης του αριθμού των επιτρεπτών απολύσεων για τις
επιχειρήσεις με πάνω από 50 εργαζομένους, να αρθούν οι φόβοι που εκφράζουν οι
επιχειρηματίες ότι δεν κάνουν προσλήψεις γιατί δεν μπορούν αργότερα να
απολύσουν. Ο υπουργός εκτιμά ότι τα μέτρα αυτά, σε συνδυασμό με τις άλλες
πολιτικές, όπως η αξιοποίηση των κοινοτικών πόρων για τα προγράμματα
κατάρτισης και εκπαίδευσης των εργαζομένων, η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας
με κατάργηση των εμποδίων για την δραστηριοποίηση νέων επιχειρηματιών κ.λπ.,
θα συμβάλουν στον περιορισμό της ανεργίας.

Όσον αφορά τα δύο άλλα μέτρα που αποφασίσθηκαν στην κυβερνητική επιτροπή και
αφορούν την εφαρμογή του θεσμού της μερικής απασχόλησης στις ΔΕΚΟ και στη
δυνατότητα του εργοδότη να αυξομειώνει τον χρόνο εργασίας χωρίς τη συγκατάθεση
των εργαζομένων, ο κ. Γιαννίτσης φέρεται διατεθειμένος να τα αντιμετωπίσει με
μεγαλύτερη ελαστικότητα στο τραπέζι του κοινωνικού διαλόγου. Στο σημείο αυτό
βρίσκεται και η διαφοροποίησή του από τον κ. Παπαντωνίου. Πρόκειται για δύο
από τα μέτρα των προτάσεων της κυβέρνησης στα οποία συναντάται η σθεναρή
αντίσταση της ΓΣΕΕ, η οποία συνολικά κατακρίνει το πακέτο των μέτρων της
κυβέρνησης και θεωρεί ότι αποσκοπεί κυρίως στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας
των επιχειρήσεων και όχι στην αύξηση της απασχόλησης. Οι συνδικαλιστικές
οργανώσεις θεωρούν ότι, αν εφαρμοσθεί το πακέτο των μέτρων αυτών, θα
χειροτερέψουν οι συνθήκες διαβίωσης των εργαζομένων και ότι, στην καλύτερη
περίπτωση, θα μοιραστεί η φτώχεια στην Ελλάδα, αντί να υπάρξει ουσιαστική
αύξηση της απασχόλησης και σταθερή μείωση της ανεργίας. Αναφέρουν δε ότι στην
Ελλάδα το κόστος εργασίας βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο της Ευρώπης και
έτσι η περαιτέρω μείωσή του δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως επιχείρημα για
την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και των προσλήψεων από τους εργοδότες.
Αναφέρεται, επίσης, ότι στην Ελλάδα οι μισθοί είναι σημαντικά χαμηλότεροι από
τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες, με αποτέλεσμα η εφαρμογή του θεσμού της μερικής
απασχόλησης να οδηγήσει σε μείωσή τους σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα, κάτω από
τα όρια φτώχειας.

Κατά τον κ. Γιαννίτση, παρ’ όλα αυτά, η ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα
παραμένει σε πολύ χαμηλά επίπεδα σε σχέση με τις άλλες χώρες μέλη της ΟΝΕ τις
οποίες θα κληθεί να αντιμετωπίσει η χώρα στην ενιαία και σκληρή αγορά της
ευρωζώνης. Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργού Εργασίας, το επίπεδο της
ανταγωνιστικότητας στην Ελλάδα βρίσκεται λίγο πιο πάνω από το 50% του επιπέδου
των άλλων ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών, γεγονός που αποτελεί μεγάλη απειλή
για τις ελληνικές επιχειρήσεις και για την ανεργία. Γι’ αυτό και ο υπουργός
θεωρεί ότι στο σημείο αυτό πρέπει να δοθεί το κύριο βάρος.