Διαφωνούν στο αντίδοτο για την ανεργία

Μερική απασχόληση, με περισσότερους εργαζομένους στο μέλλον αλλά με χαμηλότερα
εισοδήματα, ή διατήρηση του σημερινού επιπέδου αποδοχών και του καθεστώτος
στις προσλήψεις, στις απολύσεις και στα ωράρια εργασίας, με τίμημα ακόμη και
μεγαλύτερη ανεργία; Φταίει το καθεστώς εργασίας στην Ελλάδα για την υψηλή
ανεργία, ή η αιτία θα πρέπει να αναζητηθεί στην χρόνια καθυστέρηση της
ελληνικής οικονομίας και στο χαμηλό επίπεδο επενδύσεων και εκσυγχρονισμού των
επιχειρήσεων, που κατατάσσουν σήμερα τη χώρα σε μία από τις χαμηλότερες θέσεις
στην Ευρώπη όσον αφορά το επίπεδο της ανταγωνιστικότητας; Και γιατί οι άλλες
ανεπτυγμένες ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να μαστίζονται και αυτές από υψηλή
ανεργία, παρά την υψηλή ανταγωνιστικότητά τους;

Στα ερωτήματα αυτά «κονταροχτυπιούνται» σήμερα κυβέρνηση και συνδικάτα, στο
μέτωπο των συγκρούσεων για τις αλλαγές στο καθεστώς εργασίας, το οποίο έχει
πάρει φωτιά λίγες ημέρες μετά και την επικύρωση της ένταξης της χώρας στην
Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ).

Οι ασκοί του Αιόλου, που άνοιξαν με τις προτάσεις της κυβερνητικής επιτροπής
για την καθιέρωση κανόνων μεγαλύτερης ευελιξίας στα ωράρια εργασίας, στο
καθεστώς των μηνιαίων απολύσεων και στη μερική απασχόληση, δεν φαίνεται ότι θα
κλείσουν σύντομα, αφού τα συνδικάτα εμφανίζονται αμετακίνητα στη θέση τους για
διατήρηση του σημερινού καθεστώτος στα θέματα αυτά θέτοντας επιπροσθέτως ακόμη
ένα αίτημα στη σκακιέρα της διαπραγμάτευσης: Την καθιέρωση του 35ώρου. Σε κάθε
περίπτωση, πάντως, αυτό που φαίνεται από τις μέχρι τώρα εξελίξεις στο «καυτό»
ζήτημα των αλλαγών στο εργασιακό καθεστώς είναι ότι θα εξακολουθήσει να
απασχολεί για πολύ καιρό την ελληνική κοινωνία. Όχι μόνο λόγω του υψηλού
επιπέδου της ανεργίας στη χώρα αλλά και για ακόμη έναν λόγο, που σχετίζεται με
το γεγονός ότι σήμερα στην Ελλάδα αντιμάχονται, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο,
όχι μόνο δύο αλλά πολλές προτάσεις για τη λύση του προβλήματος της ανεργίας.
Άλλες σκληρές και άλλες πιο ήπιες, που διαφοροποιούνται όσον αφορά στον βαθμό
της απελευθέρωσης που προτείνουν στην αγορά εργασίας και έχουν επίκεντρο την
εφαρμογή ­ μερική ή διευρυμένη ­ του θεσμού της μερικής απασχόλησης, καθώς και
άλλων μορφών ευελιξίας στα ωράρια εργασίας.

Η πρόταση της κυβέρνησης, όπως αυτή εκφράσθηκε από τα πέντε μέτρα που
αποφάσισε η κυβερνητική επιτροπή και πολύ περισσότερο από την τελευταία
συνάντηση του υπουργού Εργασίας κ. Τάσου Γιαννίτση και του προεδρείου της
ΓΣΕΕ, θα πρέπει να συγκαταλέγεται στις πιο ήπιες, αφού υπάρχει και η άποψη του
υπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γιάννου Παπαντωνίου που ζητεί
πιο «τολμηρές αλλαγές στην κατεύθυνση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας» και
ιδιαίτερα γενικευμένη εφαρμογή της μερικής απασχόλησης στον ιδιωτικό και στον
ευρύτερο δημόσιο τομέα αλλά και οι συστάσεις του ΟΟΣΑ, του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου, εν μέρει και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που η υιοθέτησή
τους θα έφερνε ένα πραγματικό σοκ στην αγορά εργασίας στην Ελλάδα. Τις απόψεις
αυτές καταγράφει σήμερα η «ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ».