Η Μεσόγειος εκπέμπει SΟS

Είναι απόλυτη και άμεση ανάγκη να προστατευθεί η Μεσόγειος Θάλασσα, καθώς η
μόλυνση ­ από πετρελαιοκηλίδες, καθώς και από βιομηχανικά και αγροτικά
απόβλητα ­ την καταστρέφει και η αλόγιστη αλιεία την έχει καταλεηλατήσει.

Συγκεκριμένα, δεκατρείς θαλάσσιοι παράδεισοι στη Μεσόγειο χρήζουν άμεσης
προστασίας, επειδή κινδυνεύουν να υποστούν μη αναστρέψιμες καταστροφές,
σύμφωνα με το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF).

Στην παρουσίαση ευρύτατης επιστημονικής μελέτης που πραγματοποίησε, το
Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση (WWF) ανακοίνωσε πως δεκατρείς θαλάσσιοι
«παράδεισοι» στη Μεσόγειο, ανάμεσά τους και περιοχές στην Ελλάδα, πρέπει να
προστατευθούν και απηύθυνε έκκληση στις κυβερνήσεις των χωρών στις οποίες
ανήκουν τα μέρη αυτά να δεσμευθούν ότι θα πάρουν τα ανάλογα μέτρα.

«Η Μεσόγειος είναι, μετά τους Τροπικούς, η πιο σημαντική δεξαμενή ενδημικών
ειδών του πλανήτη, στην οποία ζει το 20% των ειδών», δήλωσε από τη Ρώμη ο
Πάολο Τζουλιέμι, ένας από τους υπευθύνους του προγράμματος του WWF για τη
Μεσόγειο. Εδώ και δύο χρόνια, η οικολογική οργάνωση έχει ξεκινήσει μια μεγάλη
έρευνα για τη βιοποικιλότητα στη Μεσόγειο, κάτι που θα της επιτρέψει να
συντάξει έναν κατάλογο με τα είδη που κινδυνεύουν.

Το Ταμείο επισημαίνει, με βάση την έρευνα αυτή, ότι υπάρχουν δεκατρείς
περιοχές στη Μεσόγειο που χρειάζονται «αμέσως προστασία αν θέλουμε να
διατηρηθεί μια σπάνια κληρονομιά». Σήμερα μόνο το 0,78% των ακτών της
Μεσογείου προστατεύονται οικολογικά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν με αφανισμό
πολλά είδη όπως η φώκια μονάχους-μονάχους, οι χελώνες, τα δελφίνια και οι
φάλαινες.

Οι δεκατρείς ζώνες που προσδιορίζει το WWF είναι η θάλασσα Αλμποράν
(Αλγερία-Μαρόκο-Ισπανία), οι Βαλεαρίδες Νήσοι (Ισπανία), οι ακτές της Λιγυρίας
(Ιταλία-Μονακό-Γαλλία), οι ακτές της Κορσικής και της Σαρδηνίας, η Τυρρηνική
Θάλασσα (Ιταλία), οι Δαλματικές ακτές (Κροατία), οι ανατολικές ακτές και τα
νησιά του Ιονίου (Αλβανία- Ελλάδα), το Αιγαίο και οι ακτές της Μικράς Ασίας
(Ελλάδα-Τουρκία), η ακτή της Κιλικίας (Τουρκία), οι ακτές της Κύπρου, οι ακτές
της Κυρηναϊκής και ο Κόλπος της Σύρτης (Λιβύη), ο Κόλπος Γκαμπές (Τυνησία) και
οι ακτές της Τυνησίας και της Αλγερίας. Οι ερευνητές του Παγκόσμιου Ταμείου
για τη Φύση ανακάλυψαν ότι σε όλες αυτές τις ζώνες η κατάσταση επιδεινώνεται,
ακόμα και αν δύο από αυτές, οι ακτές της Λιβύης και το Αιγαίο, μπορεί να
θεωρηθούν πραγματικοί «θαλάσσιοι παράδεισοι». Αντιθέτως υπογραμμίζουν πως
πολλές περιοχές θεωρούνται «χαμένες» στο θέμα της βιοποικιλότητας και
προσδιορίζουν τις περιοχές αυτές στις ακτές της Αδριατικής, στις ακτές ανάμεσα
στη Συρία και στις εκβολές του Νείλου, στις εκβολές του Ροδανού και στις ακτές
της Ισπανίας, από τη Βαρκελώνη έως τη Βαλένσια.

Το WWF έχει θέσει ως στόχο την προστασία, στα επόμενα δέκα χρόνια, του 10% των
περιοχών αυτών. Η περιβαλλοντική οργάνωση επίσης προτείνει συγκεκριμένες
παρεμβάσεις ­ συχνά δραστικές, αλλά χωρίς αμφιβολία απολύτως αναγκαίες ­ που
πρέπει να γίνουν στους τομείς της αλιείας, της προστασίας της θάλασσας από τη
μόλυνση και των τουριστικών υποδομών, από τις χώρες στις οποίες ανήκουν οι
ζώνες αυτές της Μεσογείου που τελούν υπό άμεσο κίνδυνο.

Παρεμβάσεις και στην τουριστική υποδομή

Ο ίδιος ο Τζουλιέμι ζήτησε από τις κυβερνήσεις των 22 χωρών στις οποίες
ανήκουν οι ζώνες αυτές «να εναρμονίσουν την πολιτική που ακολουθούν στον τομέα
της αλιείας, να απαγορεύσουν το ψάρεμα με παραγάδι μέχρι το βάθος των πενήντα
μέτρων, να μην επιτρέψουν την ανέγερση τουριστικών μονάδων στις
προστατευόμενες περιοχές και να αρχίσουν την επεξεργασία των βιομηχανικών
αποβλήτων και των υδάτων που έχουν χρησιμοποιηθεί».

Ενώ τόνισε ότι η έκθεση αυτή «θα πρέπει να λειτουργήσει ως βάση για την
επεξεργασία των πολιτικών προστασίας που θα λάβει και η κάθε χώρα χωριστά».