Δυτικός συναγερμός για Πούτιν

Έξι μήνες αφότου ανέλαβε τα ηνία της χώρας υποσχόμενος μεταρρυθμίσεις και
ηγεσία στη Ρωσία, ο πρόεδρος Πούτιν γίνεται γνωστός για τον αυταρχικό τρόπο
άσκησης της εξουσίας: περισσότερο απ’ όλα, για τις επιθέσεις του ενάντια στην
ελευθερία του Τύπου.

Τελευταίο παράδειγμα καταστολής των Αρχών κατά των επικριτών της, η απαγόρευση
πριν από λίγες μέρες του Αντρέι Μπαμπίτσκι ­ του δημοσιογράφου που φυλακίστηκε
σε στρατόπεδο της Τσετσενίας τον Ιανουάριο ­ να ταξιδέψει στο Βουκουρέστι,
όπου θα βραβευόταν για τις ανταποκρίσεις τους. Αντί για την τιμητική διάκριση,
αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατοχή πλαστών εγγράφων και πρόστιμο που ξεπερνά
τις 350.000 δραχμές. Πολλοί πιστεύουν ότι το «έγκλημα» που διέπραξε ήταν η
κριτική στάση που υιοθέτησε στην κάλυψη του πολέμου.

Η ανάκριση

Η κούκλα του Πούτιν από το τηλεοπτικό σόου «Kykly» του σταθμού NTV, του οποίου ο ιδιοκτήτης Βλαντίμιρ Γκουσίνσκι πέρασε ξανά από ανάκριση

Η εναντίον του ενέργεια συνέπεσε με την τέταρτη ανάκριση του Βλαντιμίρ
Γκουσίνσκι, προέδρου της Media Most, του μοναδικού ανεξάρτητου δημοσιογραφικού
οργανισμού στη Ρωσία. Ο κ. Γκουσίνσκι συνελήφθη και φυλακίστηκε προσωρινά, στα
μέσα Ιουνίου, κατηγορούμενος για υπεξαίρεση κυβερνητικών κονδυλίων ύψους 7
εκατομμυρίων στερλινών. Δημοσιογράφοι, πολιτικοί και σχολιαστές γελοιοποίησαν
τις κατηγορίες που βαρύνουν τους δύο άνδρες και χαρακτήρισαν την υπόθεση
Γκουσίνσκι ως την πλέον σοβαρή επίθεση του νυν προέδρου στα μέσα ενημέρωσης
αφότου έγινε πρωθυπουργός. Οι ίδιοι υποστηρίζουν ότι πρόκειται απλώς για το
τελευταίο μιας σειράς απολυταρχικών μέτρων, τα οποία η Δύση αντιμετώπισε με
ιδιαίτερη επιείκεια. Ο Ιγκόρ Μαλασένκο, ανώτατο στέλεχος της εταιρείας
Γκουσίνσκι, που επίσης συνελήφθη τον περασμένο μήνα, δήλωσε ότι η απουσία
αποτελεσματικής κριτικής εκ μέρους της Δύσης για τον κ. Πούτιν έστειλε λάθος
μήνυμα στο Κρεμλίνο. Ακόμη και ο Σεργκέι Ντορένκο, διαπρεπής δημοσιογράφος που
φέρει τη φήμη υποστηρικτή του Κρεμλίνου, καταδίκασε τις προσπάθειες καταστολής
του προέδρου: «Είναι δύσκολο για τους ξένους και τους Ρώσους επενδυτές να
αντιληφθούν τι συμβαίνει εδώ. Από τη μια πλευρά, φαίνεται ότι είμαστε υπέρ των
επενδύσεων, από την άλλη, όμως, η δημοκρατία αντικαθίσταται από αυτό που ακόμη
και οι επιφυλακτικές αναλύσεις χαρακτηρίζουν “στοιχεία αστυνομικού κράτους”».

Οι επικριτές του χειρισμού της Δύσης αναφορικά με τον κ. Πούτιν επικαλούνται
έναν μακρύ κατάλογο αποφάσεων που παραπέμπει σε σκέψεις ότι οι τάσεις του για
επιβολή ελέγχου, ακονισμένες από τα χρόνια της KGB, έχουν έρθει στο προσκήνιο.
Σύμφωνα με ένα νέο σχέδιο νόμου, που αναμένεται να εγκριθεί σύντομα από το
Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο Ασφαλείας ­ ένα μη αιρετό σώμα όπου κυριαρχούν
προσωπικότητες των μυστικών υπηρεσιών ­ θα διοικεί τη χώρα αν κηρυχθεί σε
κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Επιπροσθέτως, η Γκαζπρόμ, η γιγάντια επιχείρηση
φυσικού αερίου και μεγαλύτερη εταιρεία στη χώρα, έχει τεθεί άνευ νομικής
επικύρωσης, υπό τον έλεγχο του κ. Πούτιν.

Η απειλή

Ο Ρώσος πρόεδρος προώθησε επίσης ένα νόμο ώστε να μπορεί να απολύει
εκλεγμένους περιφερειακούς κυβερνήτες, ενισχύνοντας περαιτέρω τον έλεγχο της
χώρας από την κεντρική εξουσία. Επιπλέον, δεν εισήγαγε την υποσχόμενη
νομοθεσία για μεταρρυθμίσεις στη Ρωσία. Μέχρι τώρα απολάμβανε την άνεση της
οικονομικής σταθερότητας εξαιτίας των υψηλών τιμών πετρελαίου και της
υποτίμησης του ρουβλίου, το 1998. Προ ολίγων ημερών, όμως, τόνισε ότι ο
πληθωρισμός θα αυξηθεί, μέχρι και 2,5% αυτόν τον μήνα, και ότι οι επιδράσεις
της υποτίμησης εξανεμίζονται. «Υπήρξαν μεγάλες προσδοκίες όταν ανέλαβε την
εξουσία και η λάμψη υποχωρεί. Οι απειλές ενάντια στις ελευθερίες του Τύπου
ενοχλούν. Πού είναι το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για το οποίο τόσα πολλά
είχαμε ακούσει πριν από καιρό;» αναρωτήθηκε Βρετανός αξιωματούχος, ο οποίος
παρακολουθεί τα όσα συμβαίνουν στο Κρεμλίνο του Πούτιν. Το πώς θα
αντιμετωπίσει η Δύση τη Ρωσία στο μέλλον εξαρτάται πιθανότατα από το ποιος θα
εκλεγεί νέος πρόεδρος των Ην. Πολιτειών. Ενδεχόμενη νίκη του ρεπουμπλικανού
υποψηφίου και κυβερνήτη του Τέξας, Τζορτζ Μπους, θα μπορούσε να οδηγήσει σε
μια πολύ πιο επιθετική κυβέρνηση.