Γνωστός Παλαιστίνιος διανοούμενος πετούσε… πέτρες στα σύνορα με το Ισραήλ!

Έντουαρντ Σαΐντ. Ο διάσημος Παλαιστίνιος διανοούμε-νος… λιθοβολεί τον φράχτη στα σύνορα του Ισραήλ

Από τα παρισινά οδοφράγματα του Ιουλίου του 1830, οι διανοούμενοι έχουν
κατοχυρώσει το δικαίωμα να πετάνε και… πέτρες! Η πράξη αυτή όμως δεν έχει
πάντοτε επαναστατικό χαρακτήρα ­ μπορεί να είναι εκδήλωση χαράς. Τουλάχιστον
αυτό ήταν το πνεύμα του φημισμένου Παλαιστίνιου συγγραφέα Έντουαρντ Σαΐντ. Ο
Σαΐντ, καθηγητής στο πανεπιστήμιο Κολούμπια της Νέας Υόρκης, που έγινε
διάσημος χάρις στο βιβλίο του «Οριενταλισμός» ­ η πιο εμπεριστατωμένη κριτική
στα δυτικά στερεότυπα για τους Άραβες ­ παραδέχτηκε πως έριξε πέτρες στο
φράχτη που οριοθετεί τα σύνορα του Λιβάνου με το Ισραήλ, δήλωσε όμως πως ήταν
μια ακίνδυνη εκδήλωση χαράς.

Ο Σαΐντ φωτογραφήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα ανάμεσα στους Λιβανέζους που
πήγαν στα σύνορα με το Ισραήλ για να γιορτάσουν την απόσυρση των ισραηλινών
δυνάμεων από τον Νότιο Λίβανο, πετώντας πέτρες στο νέο φράχτη που χωρίζει τις
δύο χώρες. Το Ισραήλ διαμαρτύρεται για τους… λιθοβολισμούς, υποστηρίζοντας
ότι συνιστούν κατάφωρη παραβίαση των αποφάσεων του ΟΗΕ που έδωσαν τέλος στην
18χρονη κατοχή του Νοτίου Λιβάνου. Η κυβέρνηση του Τελ Αβίβ υποστηρίζει πως οι
πέτρες έχουν τραυματίσει αρκετούς στρατιώτες και αγρότες και απαιτεί από την
Αστυνομία του Λιβάνου να εντείνει τις περιπολίες στα σύνορα.

«Χειρονομία χαράς»

Σε επιστολή του προς το γραφείο του πρακτορείου Ασοσιέιτεντ Πρες στην
Ιερουσαλήμ, ο Σαΐντ παραδέχτηκε πως είναι ο άνδρας με τα γυαλιά ηλίου που
φαίνεται στη φωτογραφία. Εξήγησε όμως ότι οι Λιβανέζοι βρίσκονταν εκεί για να
επισκεφτούν τοποθεσίες στις οποίες δεν είχαν πρόσβαση τα τελευταία 18 χρόνια
και πέταγαν πέτρες μόνο και μόνο για να δουν αν θα φτάσουν το αγκαθωτό σύρμα:
«Συμμετείχα και εγώ για μια στιγμή», συνεχίζει ο Σαΐντ. «Το πνεύμα της
συγκέντρωσης μεταδιδόταν από τον ένα στον άλλο με την ίδια ένταση ­ να κάνουν
μια συμβολική χειρονομία χαράς γιατί τελείωσε η κατοχή. Μια πέτρα που πέφτει
σε έναν άδειο χώρο σπάνια προκαλεί μια δεύτερη σκέψη».

Ο μαχητικός διανοούμενος, ένας από τους πρώτους που είχαν ταχθεί υπέρ του
ισραηλινο-παλαιστινιακού διαλόγου, ανέφερε ότι πριν φτάσει στο φράχτη γύρισε
όλη την περιοχή, όπου είχε την ευκαιρία να διαπιστώσει τις παραβιάσεις των
ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τους Ισραηλινούς και τους συμμάχους τους. «Τώρα
γίνεται πολύς μεγάλος θόρυβος για ένα κοινότοπο επεισόδιο, λες και βαρύνει
αυτό περισσότερο από τον 35ετή αγώνα μου υπέρ της ειρήνης και της δικαιοσύνης
ή θα μπορούσε να συγκριθεί με τον πόνο και τα δεινά που προκάλεσαν δεκαετίες
στρατιωτικής κατοχής και καταπίεσης», καταλήγει ο Σαΐντ.