Πολιτικό θέμα οι αποζημιώσεις

«Πολιτικό και όχι νομικό ζήτημα» θεωρεί η κυβέρνηση το θέμα των γερμανικών
αποζημιώσεων και εκτιμά ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί στο σύνολό του, μέσω
διαπραγματεύσεων με το Γερμανικό Δημόσιο. Και στέλνει το μήνυμα να
αποφεύγονται ενέργειες όπως η πρόθεση των συγγενών των θυμάτων του Διστόμου
Βοιωτίας να προχωρήσουν σε εκπλειστηριασμό ακινήτων του Γερμανικού Δημοσίου
στη χώρα μας, προτού υπάρξει οριστική απάντηση για το ελληνικό αίτημα από
γερμανικής πλευράς.
Τις κυβερνητικές κινήσεις για τον χειρισμό του όλου θέματος των γερμανικών
αποζημιώσεων θα εξετάσει σήμερα ο Πρωθυπουργός κ. Κων. Σημίτης με τους
υπουργούς Εξωτερικών και Δικαιοσύνης, κ.κ. Γ. Παπανδρέου και Μιχ. Σταθόπουλο,
σε σύσκεψη στο Μέγαρο Μαξίμου, ενώ ο υπουργός Τύπου κ. Δημ. Ρέππας άφησε χθες
να διαφανεί ότι η κυβέρνηση δεν θα επιτρέψει στην παρούσα φάση να προχωρήσει η
ενδεχόμενη διαδικασία εκπλειστηριασμού γερμανικών ακινήτων στην Ελλάδα.
Το ενδεχόμενο της κατάσχεσης γερμανικών ακινήτων έρχεται, πάντως, να
λειτουργήσει ως ισχυρό μέσον πίεσης προς τη γερμανική πλευρά, καθώς νομικά ο
δρόμος είναι πλέον ανοικτός προς αυτήν την κατεύθυνση. Και αυτό, γιατί το
Γερμανικό Δημόσιο έχει ενημερωθεί από την περασμένη εβδομάδα και επισήμως από
τις ελληνικές δικαστικές αρχές για την απόφαση της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου
με την οποία οριστικά και αμετάκλητα (στο πλαίσιο της ελληνικής Δικαιοσύνης)
δικαιώνονται οι συγγενείς των 295 θυμάτων της Σφαγής του Διστόμου από τα
στρατεύματα του Γ’ Ράιχ, το 1944, και επιδικάζεται αποζημίωση ύψους 9,5 δισ.
δραχμών εις βάρος του Γερμανικού Δημοσίου.
Κατασχέσεις
Η πρόθεση των εναγόντων συγγενών, όπως γνωστοποίησε και ο συνήγορός τους,
πρώην νομάρχης Βοιωτίας κ. Ι. Σταμούλης, είναι να προχωρήσουν άμεσα σε
αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος του Γερμανικού Δημοσίου με την κατάσχεση και
τον εκπλειστηριασμό τριών ακινήτων στην Αθήνα (τα κτίρια του Ινστιτούτου
Γκαίτε, της Γερμανικής Σχολής και του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου),
τα οποία εμφανίζονται στα αρμόδια υποθηκοφυλακεία ότι είναι ιδιοκτησίας του
Γερμανικού Δημοσίου.
Αλλά ο υπουργός Τύπου κ. Ρέππας άναψε ουσιαστικά «κόκκινο φως» για την εξέλιξη
αυτή, στην παρούσα φάση των διαπραγματεύσεων με τη γερμανική κυβέρνηση,
σημειώνοντας ότι σύμφωνα με τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας (άρθρο 923) «δεν
είναι δυνατόν να προχωρήσει αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος αλλοδαπού Δημοσίου,
χωρίς προηγούμενη άδεια του υπουργού Δικαιοσύνης».
«Όλα όσα λέγονται είναι πρόωρα και καλόν είναι να αποφεύγονται», ανέφερε ο
υπουργός Τύπου, προσθέτοντας ότι το θέμα των γερμανικών επανορθώσεων «είναι
ένα σημαντικό θέμα και το χειρίζεται η ελληνική κυβέρνηση για να επιτύχει το
καλύτερο δυνατόν». «Θα πρέπει», κατέληξε, «να εξετάσουμε όλες τις πτυχές του
θέματος με γνώμονα, αποκλειστικά και μόνο, το εθνικό συμφέρον».
Στο ίδιο μήκος κινήθηκε και ο υπουργός Δικαιοσύνης κ. Σταθόπουλος, ο οποίος
χαρακτήρισε, με δηλώσεις του στα «ΝΕΑ», το ζήτημα «πολιτικό» και σημείωσε ότι
«δεν είναι σκόπιμο να αντιμετωπιστεί σήμερα με αυτόν τον τρόπο (σ.σ.:
αναγκαστική εκτέλεση)».
Η σύμβαση
Από την πλευρά του ο κ. Σταμούλης, ο οποίος συναντήθηκε χθες με τον κ.
Σταθόπουλο, εκτιμά ότι η δυνατότητα του υπουργού Δικαιοσύνης να μπλοκάρει τη
διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος αλλοδαπού Δημοσίου δεν ισχύει από
τη στιγμή που η χώρα μας έχει κυρώσει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα ανθρώπινα
δικαιώματα (νομοθετικό διάταγμα 53/74) και το Σύμφωνο του ΟΗΕ για τα ατομικά
δικαιώματα (Νόμος 2462/97).
«Κάθε κράτος πρέπει να εξασφαλίζει και να εγγυάται την εκτέλεση αποφάσεων κατά
οποιουδήποτε κράτους που έχει κυρώσει το εν λόγω σύμφωνο. Κατά συνέπεια, η
άποψη περί του αντιθέτου δεν έχει κανένα νομικό έρεισμα και οπωσδήποτε
επιβάλλεται να μη δημιουργούνται πεπλανημένες εντυπώσεις…», ανέφερε ο κ.
Σταμούλης, σχολιάζοντας την αναφορά του κ. Ρέππα ως προς τις αρμοδιότητες του
υπουργείου Δικαιοσύνης, ενώ έκανε γνωστό ότι θα αναμένει τις κυβερνητικές
αποφάσεις πριν προχωρήσει στο μέτρο της αναγκαστικής εκτέλεσης.
Κύκλοι του υπουργείου Δικαιοσύνης, πάντως, τόνιζαν χθες ότι η έγκριση του
υπουργού είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την αναγκαστική εκτέλεση εις βάρος
του Γερμανικού Δημόσιου και οι διεθνείς συμβάσεις που επικαλείται κ. Σταμούλης
μπορούν αιτιολογήσουν απαιτήσεις εις βάρος του Ελληνικού Δημοσίου για
παράλειψη οφειλόμενης ενέργειας.













