Διαφορές-μαμούθ σε μισθούς ανδρών – γυναικών

Στη βιομηχανία οι μισθοί των ανδρών υπαλλήλων υπερβαίνουν τους αντίστοιχους
μισθούς των γυναικών κατά 43%, ενώ στο λιανικό εμπόριο το αντίστοιχο ποσοστό
ανέρχεται σε 14%, στο χονδρικό εμπόριο σε 20%, στις τράπεζες σε 30% και στις
ασφαλιστικές εταιρείες σε 58%. Μεταξύ εργατών και εργατριών της μεταποιητικής
βιομηχανίας η διαφορά ανέρχεται σε 28%.

Μελέτη του ΙΝΕ ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ (Ηλ. Ιωακείμογλου, Γιαν. Κουζής, Ευαγ. Σουμέλη), με
θέμα τη μακροοικονομική σημασία της πολιτικής των μισθών στην Ελλάδα,
απεικονίζει την πορεία των μισθών στη χώρα μας. Σύμφωνα με την έρευνα, οι
αυξήσεις των ονομαστικών μισθών στην Ελλάδα ήταν πιο χαμηλές σε όλους τους
κλάδους, καθώς ο πληθωρισμός μειώθηκε θεαματικά στη διάρκεια της τελευταίας
πενταετίας. Οι πραγματικοί μισθοί παρουσίασαν αύξηση, η οποία κατά τα έτη
1995-1998 υπερέβη την αντίστοιχη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.

Στην ίδια μελέτη επισημαίνεται ότι οι πραγματικοί μισθοί στη χώρα μας
εξαρτώνται βασικά από το ποσοστό ανεργίας, αλλά επηρεάζονται σημαντικά και από
την εισοδηματική πολιτική που ασκείται εμμέσως μέσω του καθορισμού των μισθών
στο δημόσιο τομέα. Οι μισθοί αυτοί αποτελούν σημείο αναφοράς για τις
διαπραγματεύσεις στον ιδιωτικό τομέα, είτε σε κεντρικό επίπεδο είτε σε κλαδικό
ή επιχειρησιακό επίπεδο. Μετά την περίοδο λιτότητας στις αρχές της δεκαετίας
του 1990, κατά την οποία οι πραγματικοί μισθοί μειώθηκαν θεαματικά, υπήρξε
άνοδος τα έτη 1995 -1999, η οποία αντιστάθμισε τις απώλειες της αγοραστικής
δύναμης των ακαθαρίστων μισθών. Εν τούτοις, τονίζεται στην έρευνα, το
διαθέσιμο εισόδημα των μισθωτών αυξήθηκε κατά τι λιγότερο, καθώς υπήρξε μεγάλη
αύξηση του φορολογικού βάρους. Από μακροοικονομική άποψη, οι αυξήσεις των
πραγματικών μισθών είχαν διπλή επίπτωση:

1. Αύξησαν το πραγματικό κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Επειδή όμως στη
διάρκεια της περιόδου 1986-1995 το κόστος εργασίας είχε παρουσιάσει θεαματική
μείωση, η αύξησή του κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1990 δεν είχε
σοβαρή επίπτωση στην ανταγωνιστικότητα.

2. Η αύξηση των πραγματικών μισθών οδήγησε σε αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης
και, σε συνδυασμό με το εκτεταμένο πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων και την
υποτίμηση της δραχμής το 1998, αποτέλεσε μία από τις κυριότερες συνιστώσες της
ενεργού ζήτησης, δηλαδή μία από τις σημαντικότερες κινητήριες δυνάμεις της
ισχυρής οικονομικής ανάκαμψης στην οποία βρίσκεται η ελληνική οικονομία κατά
την τελευταία πενταετία.