Η Εκκλησία και η παράδοση

Η Εκκλησία, οι νέες ταυτότητες και ο Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος απασχολούν
πολλούς αναγνώστες μας. Ο κ. Ελευθέριος Γ. Αντωνακάκης, οικονομολόγος, από το
Ηράκλειο Κρήτης, παρατηρεί:

«Αναρωτιέται, κανείς, τον τελευταίο καιρό τι θα έλεγε ο Ιησούς αν έβλεπε τον
μαθητή του Παύλο, Σαούλ, τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, από τα μπαλκόνια της
υπερεθνικιστικής Θεσσαλονίκης να φανατίζει τον κόσμο έναντι κάποιου αόρατου
εχθρού. Να βρίζει και να συκοφαντεί την κυβέρνηση και τους νόμους. Τι θα
σκεφτόταν βλέποντας τον Μητροπολίτη Άνθιμο να μαζεύει υπογραφές για να ρίξει
την κυβέρνηση και τι θα γινόταν αν αρχηγός των Ενόπλων Δυνάμεων ήταν ο
“εθνάρχης” (;) Χριστόδουλος;

Αναρωτιέται κάθε μη φανατικός χριστιανός και κάθε δημοκρατικός άνθρωπος μέσης
νοημοσύνης, και άνω, τι σχέση έχει ο χριστιανισμός, που ο Ιησούς ίδρυσε, με τα
φανατισμένα κηρύγματα του ορθόδοξου ιερατείου που ρίχνει σαν κοράκι τη σκιά
του πάνω από τη δημοκρατία της χώρας. Γιατί οι χριστοδουλικοί μητροπολίτες δεν
στασίασαν κατά της χούντας, αλλά στασιάζουν τώρα κατά Σημίτη και προσπαθούν να
τον ρίξουν από την εξουσία, στην καλύτερη περίοδο που περνάει η χώρα, τα
τελευταία 150 χρόνια;

Η ορθοδοξία, μας λένε, είναι ένα με την Ελλάδα και ξεχνάμε ότι οι προκάτοχοί
τους, στους πρώτους μ.Χ. αιώνες, θεωρούσαν τους Έλληνες μιάσματα, ξεχνάνε τη
γενοκτονία και τους διωγμούς κατά των Ελλήνων από τον 3ο αιώνα έως τον 6ο,
ξεχνάνε την αγιοποίηση του δολοφόνου της Νεοπλατωνικής Υπατίας στην
Αλεξάνδρεια, ξεχνάνε ότι οι Μανιάτες μόλις τον 12ο αιώνα εκχριστιανίσθηκαν,
ξεχνάνε τους 300.000 μοναχούς, και τους μόλις 8.000 υπερασπιστές της Πόλης από
τον Μωάμεθ τον Πορθητή, ξεχνάνε τους αφορισμούς έναντι των πιο δυνατών
ελληνικών πνευμάτων, ξεχνάνε την κατάπτυστη συμπεριφορά του ιερατείου την
περίοδο της δικτατορίας. Αλλά κυρίως ξεχνάνε την άλλη μισή παράδοσή μας, την
αρχαιοελληνική, αυτήν που έδωσε τη δημοκρατία και τον Ορθό Λόγο στην
ανθρωπότητα, τον Ηράκλειτο, τον Αναξίμανδρο, τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα, τον
Αριστοτέλη, τον Επίκουρο, τον Κέλσο, τον Λιβάνιο και τον Μέγα Ιουλιανό. Και
αυτοί ήταν Έλληνες, και μάλιστα λάμπρυναν τον παγκόσμιο πολιτισμό όσο δεν τον
λάμπρυνε κανένας παπάς και κανένα ιερατείο. Εξαιτίας αυτών, η Ευρώπη βγήκε από
τον Μεσαίωνα και ο Πάπας αναγκάστηκε να υποχωρήσει έναντι της δημοκρατίας. Ας
ρωτήσουμε, λοιπόν, κάποιον από αυτούς που ήταν στη συγκέντρωση του
Χριστόδουλου τι ξέρει για τους παραπάνω Έλληνες».

Από την πλευρά του, ο κ. Γιάννης Χιώτης, καθηγητής Μαθηματικών, σημειώνει:

«Θα σας παρακαλούσα να μου δώσετε την ευκαιρία να υποβάλω προς την Ιεραρχία,
και προσωπικά προς τον Αρχιεπίσκοπο, από το βήμα σας τις ακόλουθες ερωτήσεις:

­ Ποια φράση από την 45λεπτη προηγούμενη ομιλία του Αρχιεπισκόπου είχε
θεολογικό μήνυμα;

­ Πότε, εκτός από τα ανέκδοτα, μίλησε θεολογικά αφότου εξελέγη;».

Στον Αρχιεπίσκοπο αναφέρεται και ο κ. Χρ. Μαργαρίτης, από τα Φούρκα
Κασσάνδρας:

«Όλοι ελπίσαμε με την εκλογή του κ. Χριστόδουλου ως Αρχιεπισκόπου, αλλά πολλοί
απογοητευθήκαμε με όσα βλέπουμε. Να δείτε τώρα τα προβλήματα που θα ανακύψουν
με την εμμονή του στο αδιαίρετο Κράτους – Εκκλησίας και Ελληνισμού –
Ορθοδοξίας».

Ο κ. Νίκος Θεράπος, από το Μαρούσι, γράφει με τη σειρά του:

«Ζητάμε από τα τηλεοπτικά κανάλια να μας λυπηθούν. Για όνομα του Θεού, όχι
άλλους ρασοφόρους (Θεόκλητους, Ιγνάτιους, Κηλίφηδες, κ.ο.κ.) στα παράθυρά
τους».

Το ερώτημα, τέλος, του κ. Κωνσταντίνου Τζωρτζόπουλου, από το Ηράκλειο
Κρήτης, είναι το ακόλουθο:

«Αν η σημερινή πολιτεία θέλει να προστατέψει τα δικαιώματα των άλλων
θρησκειών, αλλά και των αθέων, γιατί επιχειρεί να το διαπράξει μονομερώς εις
βάρος των χριστιανών πολιτών της, καταργώντας μάλιστα την ισονομία και
ισοπολιτεία; Πιστεύει, άραγε, η πολιτεία ότι οι χριστιανοί πολίτες είναι
εκείνοι που μισούν και εχθρεύονται και καταπιέζουν τους μη χριστιανούς;».