30 Ερωτήσεις ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΟΣ


ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ
ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο τέλος του εμφυλίου.
ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη δύναμη των ιδεών.
ΣΧΕΔΙΑΖΕΙ: Το απρόβλεπτο μέλλον.
ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Τα βιβλία που θέλει να γράψει.
ΑΠΕΥΧΕΤΑΙ: Την επικράτηση του φανατισμού και της ιδιοτέλειας των πιστών
του ενός και μοναδικού βιβλίου.
ΕΠΙΘΥΜΕΙ: Τη χαρά του έρωτα και της δημιουργίας.
ΔΗΛΩΝΕΙ: Κανένας δεν είναι μόνο ό,τι δηλώνει.
Ο Χρήστος Λάζος ανέλαβε πρόσφατα, με τη φήμη του τεχνοκράτη να τον
συνοδεύει, τη θέση του διευθυντή του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Προερχόμενος από
τη γενιά του Πολυτεχνείου, αναλαμβάνει τα καθήκοντά του σε μια σημαντική
στιγμή για το ελληνικό βιβλίο, τόσο λόγω των αλλαγών που φέρνει η τεχνολογία,
όσο και λόγω της θέσης της Ελλάδας ως τιμώμενης χώρας, τον επόμενο χρόνο, στη
Διεθνή Έκθεση Βιβλίου της Φρανκφούρτης.
ΕΡ.: Τι κάνει το κράτος για το βιβλίο;
ΑΠ.: Πολλά, και μπορεί να κάνει περισσότερα.
ΕΡ.: Ένας τεχνοκράτης στο βιβλίο;
ΑΠ.: Ένας τεχνοκράτης που αγαπάει την ποίηση δεν είναι κακός
συνδυασμός.
ΕΡ.: Πώς το ελληνικό βιβλίο θα αποκτήσει παρουσία στο εξωτερικό;
ΑΠ.: Με περισσότερες μεταφράσεις και με τη συστηματική προβολή του. Το
μέλλον του ελληνικού βιβλίου είναι η παρουσία του στο εξωτερικό.
ΕΡ.: Ο βιβλιόφιλος είναι καταναλωτής;
ΑΠ.: Κάθε αγορά βιβλίου κρύβει το μυστικό μιας συνάντησης που μπορεί να
αλλάξει τη ζωή μας.
ΕΡ.: Οι εκδοτικοί οίκοι είναι φίλτρα ή μηχανές παραγωγής;
ΑΠ.: Και τα δύο.
ΕΡ.: Τι σημαίνει biblionet.gr;
ΑΠ.: Ένας κόμβος στο Διαδίκτυο (Internet) που δίνει πληροφορίες για τα
βιβλία που κυκλοφορούν, δηλαδή ένα εργαλείο στην υπηρεσία του βιβλίου.
ΕΡ.: Μεγάλη παραγωγή τίτλων σημαίνει…
ΑΠ.: Αύξηση της προσφοράς και του αναγνωστικού κοινού.
ΕΡ.: Κυοφορούνται νέες ιδέες ή αναπαράγουμε τις παλιές;
ΑΠ.: Όταν ανεβαίνουν τα νερά, ανεβαίνουν όλα τα καράβια.
ΕΡ.: Βιβλία – «τούβλα» ή σκέψεις μίνιμαλ;
ΑΠ.: Και τα δύο, όταν είναι πρωτότυπα και συναρπαστικά, απαιτούν
προσήλωση και αυθεντική συνομιλία συγγραφέα και αναγνώστη.
ΕΡ.: Βλέπετε συγχωνεύσεις ή ο αριθμός εκδοτικών οίκων μπορεί να
μεγαλώσει ακόμη;
ΑΠ.: Ο κόσμος του βιβλίου θα είναι πάντοτε ανοιχτός σε όσους έχουν να
πουν κάτι ουσιαστικό.
ΕΡ.: Γιατί οι γυναίκες διαβάζουν περισσότερο;
ΑΠ.: Γιατί είναι οι ίδιες η αλήθεια, όπως θα έλεγε ο Νίτσε.
ΕΡ.: Θα πάρετε στην παραλία και το e-book σας;
ΑΠ.: Γιατί όχι; Αφού θα με απαλλάξει από τον κόπο να κουβαλώ δεκάδες
βιβλία στις διακοπές.
ΕΡ.: Αν αύριο διαβάζουμε βιβλίο από κομπιούτερ και το κομπιούτερ
ενσωματωθεί στη συσκευή της τηλεόρασης, τότε…
ΑΠ.: Θα έχει αλλάξει ο κόσμος μας.
ΕΡ.: Τα βιβλιοπωλεία θα πληγούν από το Ίντερνετ;
ΑΠ.: Μόνο αν δεν αξιοποιήσουν τις δυνατότητες που τους προσφέρει.
ΕΡ.: Πώς θα πληθύνουν οι αναγνώστες;
ΑΠ.: Ανακαλύπτοντας ότι η ανάγνωση είναι απόλαυση και το βιβλίο τρόπος
ζωής.
ΕΡ.: Ποιο το βασικό συμπέρασμα του συνεδρίου που οργανώσατε;
ΑΠ.: Ότι οι νέες τεχνολογίες προκαλούν ανατροπές που ξεπερνούν εκείνες
οι οποίες συνόδευσαν την ανακάλυψη της τυπογραφίας.
ΕΡ.: Πολλά κανάλια, εφημερίδες, βιβλία. Είναι πλούτος ή σύγχυση;
ΑΠ.: Ζούμε σε έναν κόσμο που μοιάζει με τη Βιβλιοθήκη της Βαβέλ, στο
αφήγημα του Μπόρχες. Οι πηγές πληροφοριών πληθαίνουν με γεωμετρική πρόοδο. Το
ζάπινγκ είναι ο σύγχρονος πειρασμός. Να βρεις το δικό σου δρόμο ήταν πάντα μια
δύσκολη υπόθεση.
ΕΡ.: Φρανκφούρτη: ευκαιρία ή… συμπληγάδες;
ΑΠ.: Μεγάλη ευκαιρία. Αρκεί να μην ξεχνάμε ότι ευκαιρία δεν υπάρχει αν
δεν εντάσσεται σε στόχους, σχέδιο και προοπτική.
ΕΡ.: Ποιο είδος βιβλίου προτιμάτε ως αναγνώστης;
ΑΠ.: Αυτά που με συναρπάζουν και με ερεθίζουν πνευματικά.
ΕΡ.: Η γενιά του Πολυτεχνείου είναι σήμερα καθεστώς;
ΑΠ.: Οι ιδέες και οι αξίες δεν γίνονται καθεστώς.
ΕΡ.: Ο Συνασπισμός της Αριστεράς έχει… λάθος όνομα;
ΑΠ.: Περί Αριστεράς και αριστερών αντιλέγεται.
ΕΡ.: Είστε «πρώτα Έλληνας ή πρώτα Ευρωπαίος»;
ΑΠ.: Είμαι Ευρωπαίος επειδή είμαι Έλληνας.
ΕΡ.: Τι σημαίνει να μεταφράζεις Ντεριντά;
ΑΠ.: Διάλογος στη γλώσσα μου με ένα σύγχρονο φιλόσοφο. Δοκιμασία της
αντοχής των υλικών.
ΕΡ.: Στο βιβλίο υπάρχουν «συντεχνίες»;
ΑΠ.: Όπως σε κάθε χώρο. Αλλά η πρωτότυπη δημιουργία δεν είναι προϊόν
«συντεχνίας».
ΕΡ.: Η Ελλάδα εξάγει πολιτισμό ή πρόκειται για αυταπάτη;
ΑΠ.: Η Ελλάδα εξάγει ό,τι δημιουργεί.
ΕΡ.: Όταν ένα βιβλίο καίγεται…
ΑΠ.: Αναβιώνουν οι εφιάλτες της ιστορίας.
ΕΡ.: Ποια είναι η μεγαλύτερη ανάγκη του βιβλίου σήμερα;
ΑΠ.: Αυτή που ήταν πάντα. Να το διαβάζουν.













