[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Εδώ και λίγους μήνες Αγγλίδες βουλευτίνες έχουν ξεκινήσει μια καμπάνια να
σταματήσουν οι βραδινές συνεδριάσεις της Βουλής. Ζητούν επίσης να αλλάξει ο
κανονισμός, έτσι ώστε οι συζητήσεις που γίνονται να είναι λιγότερο…
επιθετικές: στην αγγλική Βουλή όποιος δύστυχος ανέβει στο βήμα βρίσκεται
εκτεθειμένος σε κάθε είδους αποδοκιμασίες ή ειρωνικά σχόλια από τους
συναδέλφους του που μπορούν να τον διακόπτουν ανά πάσα στιγμή. Ένας κανονικός
άνθρωπος ­ λένε οι βουλευτίνες ­ τρέμει μια τέτοια συζήτηση. Όπως επίσης ένας
κανονικός άνθρωπος, πόσο μάλλον μια μητέρα, το βράδυ θέλει να βρίσκεται σπίτι
του, να φάει με την οικογένειά του, να βάλει ενδεχομένως τα παιδιά του για
ύπνο. Όχι να ξενυχτάει στη Βουλή. Αλίμονο λοιπόν ­ συνεχίζουν οι βουλευτίνες ­
αν ένας κανονικός άνθρωπος βρίσκει απαγορευτική την ενασχόλησή του με τα
κοινά… Αλίμονο αν στη Βουλή εισέρχονται μόνο οι επαγγελματίες, αυτοί που
επιζητούν να κάνουν καριέρα θυσιάζοντας τη ζωή τους. Θα φτωχύνει το
Κοινοβούλιο και θα φτωχύνει η Δημοκρατία. Λένε δηλαδή οι Αγγλίδες ­ αυτές που
ασφαλώς είχε στο μυαλό του ο Τόνι Μπλερ όταν αποφάσιζε να ακυρώσει τη
συμμετοχή του στη Διάσκεψη του Βερολίνου για να νταντέψει τον μικρό Λίο. Να το
έκανε αυτό Έλληνας πολιτικός να τον λοιδορούσαμε μέχρι πλήρους εξευτελισμού.
Όχι οτι χρειαζόμαστε φυσικά τέτοιες αφορμές. Εδώ και χρόνια η πολιτική μας ζωή
έχει καταντήσει ένας διαρκής αλληλοεξευτελισμός δι’ ασήμαντον ­ αν όχι και
ανύπαρκτον ­ αφορμή. Έχουμε φτάσει να το αντιμετωπίζουμε μοιρολατρικά. Αυτά
έχει η πολιτική ­ μας αρέσει να λέμε ­ κι όποιος δεν έχει το στομάχι να τα
αντέξει ας μην ασχολείται. Βλέπουμε λοιπόν το δέντρο και χάνουμε το δάσος: ότι
η πολιτική μας ζωή έχει καταντήσει απωθητική για έναν κανονικό άνθρωπο. Ακόμα
χειρότερα: όλοι αυτοί οι κανονικοί άνθρωποι που διακρίνονται σε ό,τι έχουν
επιλέξει να κάνουν ­ αυτοί που υποτίθεται οτι τα κόμματα θέλουν να
προσελκύσουν ­ τρέμουν στην ιδέα ότι μπορεί ποτέ να βρεθούν στο επίκεντρο της
επικαιρότητας και του ενδιαφέροντος των μέσων ενημέρωσης. Το αποτέλεσμα είναι
ότι ­ με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις ­ στην Ελλάδα με την πολιτική
ασχολούνται πια οι επαγγελματίες του είδους. Οι κανονικοί άνθρωποι απέχουν. Κι
αυτό έχει φτωχύνει δραματικά τη Δημοκρατία μας…