ΠΡΟΣΩΠΑ Η νίκη του «Τσινοσέτ»

Εν μέσω κατηγοριών για νοθεία, ο “Τσινοσέτ”, κατά κόσμον Αλμπέρτο
Φουχιμόρι, εξελέγη για τρίτη διαδοχική θητεία πρόεδρος του Περού.

Αλμπέρτο Φουχιμόρι. «Η άσκηση της εξουσίας με συναρπάζει»

«Τι θα έκανα αν δεν ήμουν πια πρόεδρος; Δεν ξέρω πώς θα μπορούσα να ζήσω
διαφορετικά. Η άσκηση της εξουσίας με συναρπάζει», έλεγε πρόσφατα ο 61χρονος
Φουχιμόρι, ο οποίος την Κυριακή εξελέγη πρόεδρος του Περού για τρίτη φορά ­ εν
μέσω κατηγοριών του αντιπάλου του για νοθεία και κατάφωρη παραβίαση του
Συντάγματος.

Γιος Ιάπωνα μετανάστη, ο Φουχιμόρι εξελέγη το 1990 χωρίς πολιτικό πρόγραμμα ή
κάποιο όραμα για το Περού ­ έχοντας όμως περιοδεύσει όλη τη χώρα πάνω σ’ ένα
τρακτέρ με βασικό σύνθημα “Εργασία, εντιμότητα, τεχνολογία”. Ήταν τότε ο “ελ
Τσίνο”, όπως ονομάζουν οι Περουβιανοί τους ιαπωνικής καταγωγής συμπατριώτες
τους, πάντα φιλόφρων και ευγενικός, με φήμη τίμιου και εργατικού ανθρώπου. Τον
ψήφισαν οι φτωχοί, οι αναλφάβητοι, οι Ινδιάνοι και οι μιγάδες. Μετά την εκλογή
του όμως, φρόντισε να εγκαθιδρύσει ένα σύστημα όπου όλη η πολιτική εξουσία, η
διοίκηση, οι κρατικοί θεσμοί, εξαρτώνται από τον ίδιο: ο πρόεδρος διορίζει και
απολύει τους πάντες με ένα νεύμα του.

Στα δέκα χρόνια της προεδρίας του, ο Ελ Τσίνο επέδειξε μια σκληρότητα άνευ
προηγουμένου στην εφαρμογή της πολιτικής του. Μετά τον προεκλογικό λαϊκισμό,
πέρασε σε έναν ακραίο φιλελευθερισμό που κατέπληξε τους πάντες. Το πρόγραμμα
“Φουτζισόκ”, όπως ονομάστηκε, ετέθη σε εφαρμογή δέκα ημέρες μετά την ορκωμοσία
του χωρίς καμιά πρόβλεψη για το κοινωνικό κόστος και για τις συνέπειες που θα
είχε στον πληθυσμό. Σήμερα το Περού δεν αντιμετωπίζει οικονομική κρίση, αλλά
έχει ένα τεράστιο χρέος, το 60% του πληθυσμού επιβιώνει από τη μαύρη οικονομία
και τουλάχιστον το 10% του υπολοίπου είναι επισήμως χωρίς δουλειά. Για να
αντιμετωπίσει το άλλο μεγάλο ζήτημα της χώρας, τη δράση των ανταρτικών
κινημάτων, έδωσε λευκή επιταγή στον στρατό και ιδιαίτερα στον Βλαντίμιρο
Μοντεσίνος, τον αρχηγό των υπηρεσιών Πληροφοριών, ο οποίος αναδείχθηκε σε
σύμβολο ενός καθεστώτος που εφαρμόζει συνοπτικές διαδικασίες στην απονομή
δικαιοσύνης και επικρίνεται από τους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων
ότι αφήνει αθώους να σαπίζουν στις φρικτές περουβιανές φυλακές. Και για να
κυβερνά χωρίς να ενοχλείται από ένα Κοινοβούλιο το οποίο δεν ήλεγχε, έκανε το
1992 και πραξικόπημα: έκλεισε τη βουλή και ανέλαβε τον έλεγχο όλων των
δημόσιων υπηρεσιών και της δικαστικής εξουσίας.

“Έφτιαξα μια χώρα. Δεν βρίσκω δελφίνους για να με αντικαταστήσουν και οι
υποψήφιοι της αντιπολίτευσης θα κατέστρεφαν το έργο μου”, είχε δηλώσει ο
Φουχιμόρι για να δικαιολογήσει την υποψηφιότητά του για τρίτη εντολή. Για τους
Περουβιανούς, ο Ελ Τσίνο είναι πλέον “Τσινοσέτ”…