«Πόλεμος» Τραπεζών και εμπορικών επιχειρήσεων

Τη μαζική επέκταση και στη χώρα μας του θεσμού του non banking, που
προβλέπει τη χρηματοδότηση των καταναλωτών από εμπορικές επιχειρήσεις για την
αγορά αγαθών, φοβούνται πλέον ανοικτά οι ελληνικές Τράπεζες. Πρόκειται για
εκείνον τον θεσμό ο οποίος έχει αρχίσει να «κλείνει» Τράπεζες στη Μεγάλη
Βρετανία, καθώς ήδη στη συγκεκριμένη χώρα οι μεγάλες εμπορικές αλυσίδες
υποκαθιστούν σε σημαντικό βαθμό τις Τράπεζες στις πιστωτικές εργασίες.

Ήδη στην Ελλάδα το φαινόμενο έχει κάνει την εμφάνιση του δειλά, μέσω της
ανάληψης τυχόν επισφαλειών από τις ίδιες τις εμπορικές επιχειρήσεις για
απλήρωτες δόσεις σε δάνεια που δόθηκαν για την αγορά αγαθών, όπως λέει στα
«ΝΕΑ» ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της Πλαίσιο Computers κ. Γιώργος
Γεράρδος. Κι αν στην προκειμένη περίπτωση ο ρόλος της Τράπεζας παραμένει, έστω
κι έμμεσος, στην περίπτωση της Opel Bank, που χρηματοδοτεί την αγορά
αυτοκινήτων της συγκεκριμένης γερμανικής αυτοκινητοβιομηχανίας, έχει
εξαλειφθεί.

Προσφάτως, ο διοικητής της Εθνικής Τράπεζας κ. Θεόδωρος Καρατζάς, μιλώντας
στην ετήσια Γενική Συνέλευση της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών, προειδοποίησε το
τραπεζικό κατεστημένο της χώρας ότι επίκεινται αλλαγές και ζήτησε από την
Τράπεζα της Ελλάδος να διερευνήσει το συγκεκριμένο θέμα και να λάβει μέτρα.

Αρμόδιο στέλεχος του Ομίλου Τραπεζών Λάτση επεσήμανε χθες στα «ΝΕΑ» ότι οι
εξελίξεις αυτές απασχολούν ήδη τη διοίκησή του, γεγονός το οποίο ισχύει για το
σύνολο σχεδόν των επιτελείων των μεγάλων Τραπεζών. Έτσι εξηγούνται και οι
έρευνες που κατά καιρούς γίνονται ­ και τελευταία εντατικοποιούνται ­ με
απώτερο σκοπό τον περιορισμό του κόστους λειτουργίας των παραδοσιακών
πιστωτικών ιδρυμάτων και την επιτάχυνση των διαδικασιών και μεθόδων έκδοσης
δανείων. Ήδη, τα συμπεράσματα που προκύπτουν από αυτές τις έρευνες είναι
αποκαλυπτικά και λειτουργούν ως «καμπανάκι» για τις διοικήσεις των Τραπεζών.

Στο πλαίσιο αυτό και σύμφωνα με υπολογισμούς που έχουν κάνει στην EFG
Eurobank, αν το κόστος έκδοσης ενός στεγαστικού δανείου από τον γκισέ ενός
καταστήματος είναι 20 δραχμές, το αντίστοιχο κόστος για την έκδοση του ίδιου
δανείου μέσω τηλεφώνου (phone banking) είναι μόλις 1 δραχμή. Το παράδειγμα
είναι χαρακτηριστικό κι αντικατοπτρίζει, όπως εκτιμούν από την Τράπεζα, την
γενικότερη κατάσταση που επικρατεί σήμερα στην ελληνική τραπεζική σκηνή.

Άλλωστε, το ίδιο συμπέρασμα προκύπτει, κατά το μάλλον ή ήττον, κι από
αντίστοιχη έρευνα που έκανε η Τράπεζα Πειραιώς. Κι εδώ οι αριθμοί είναι
αποκαλυπτικοί. Έτσι, αν μία απλή συναλλαγή, που θα γίνει μέσω του γκισέ ενός
καταστήματος, θα στοιχίσει στην Τράπεζα 320 δραχμές, η ίδια συναλλαγή, μέσω
τηλεφώνου, θα κοστίσει 170 δραχμές, μέσω του μηχανήματος ΑΤΜ 80 δραχμές και
μέσω του Internet μόλις 10 δραχμές.

Η σημαντική διαφορά στο κόστος, μεταξύ της κλασικής μεθόδου και του Internet
banking, εξηγεί τον λόγο για τον οποίο η μία μετά την άλλη οι Τράπεζες στη
χώρα μας στρέφονται προς τον συγκεκριμένο τομέα δραστηριοποίησης. Στο σύνολό
τους «επενδύουν» στο αυξημένο ενδιαφέρον που επιδεικνύεται τελευταία για το
Διαδίκτυο.

Υπολογίζεται ότι μόνο από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα προστέθηκαν 180.000
νέοι χρήστες του Internet, με αποτέλεσμα ο συνολικός τους αριθμός στην Ελλάδα
να υπολογίζεται σήμερα στο μισό εκατομμύριο περίπου. Με βάση την εμπειρία από
το εξωτερικό, το Διαδίκτυο αποτέλεσε την κερκόπορτα του τραπεζικού συστήματος,
μέσω της οποίας οι μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις διείσδυσαν στα «χωράφια» της
πιστωτικής δραστηριοποίησης.