ΠΑΣΟΚ με ολίγη… φλαμουριά

Τα κεντροαριστερά και κεντροδεξιά, βέβαια ανοίγματα του ΠΑΣΟΚ της
προεκλογικής περιόδου απέδωσαν ό,τι ήταν να αποδώσουν: ο κ. Κοντογιαννόπουλος
είναι πλέον βουλευτής της Β’ Αθήνας, ο κ. Βούγιας είναι βουλευτής Επικρατείας,
ο Ηλίας Ευθυμιόπουλος της Πρωτοβουλίας είναι υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ και ο Γιάννης
Καλογήρου, επίσης της Πρωτοβουλίας, είναι γενικός γραμματέας του υπουργείου
Ανάπτυξης. Το ερώτημα είναι πώς μετεκλογικά θα συνεχισθεί το κεντροαριστερό
“άνοιγμα” ή “απορρόφηση” στελεχών τού εκτός ΠΑΣΟΚ εκσυγχρονιστικού χώρου.
Κυβερνητικά στελέχη λένε κατ’ ιδίαν ότι από τον Σεπτέμβριο, όταν θα έχει
ξεκαθαρίσει πλήρως το σκηνικό στον ΣΥΝ, θα γίνει προσπάθεια αξιοποίησης
“εκσυγχρονιστικών” στελεχών τόσο πολιτικά όσο και στη διοίκηση.
Από πλευράς της Ανανεωτικής Εκσυγχρονιστικής Κίνησης των στελεχών που
αποχώρησαν από τον ΣΥΝ εκφράζονται όμως επιφυλάξεις για τις “επόμενες
κινήσεις” του ΠΑΣΟΚ. Και υποστηρίζουν πως οι ίδιοι θα έβλεπαν θετικά ένα σχήμα
τύπου “Ελιάς”: το ΠΑΣΟΚ να είναι η ατμομηχανή του εκσυγχρονισμού και να έχει
εκατέρωθεν, τόσο προς τα δεξιά όσο και προς τα αριστερά, “αμορτισέρ”
οργανωμένα συνεργαζόμενα σχήματα εκσυγχρονιστικών αντιλήψεων.
Είναι χαρακτηριστικό αυτό που αναφέρθηκε από τον Θανάση Γεωργακόπουλο στη
συνάντηση που είχε η Κίνηση, την περασμένη Τρίτη, με τα στελέχη της
Πρωτοβουλίας: ότι ο κ. Κοντογιαννόπουλος ή ο κ. Κάκκαλος, προς την
κεντροδεξιά, θα είχαν πολύ μεγαλύτερη πρόσβαση στο χώρο της Δεξιάς και θα
αντιπαρατίθεντο καλύτερα εάν εκπροσωπούσαν μια ομάδα, παρά αν ήταν απλώς
μέλη μιας έστω και ανανεωμένης Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ. Του εγχειρήματος
και σχήματος της “Ελιάς” υπεραμύνθηκε και ο Νίκος Μπίστης, λέγοντας
μάλιστα ότι “το δικό μας μπορεί να λέγεται φλαμουριά”.
Ο Θόδωρος Τσίκας ανέφερε το παράδειγμα των Γάλλων Ριζοσπαστών, που παγίως
συνεργάζονται στην κυβέρνηση με τους Σοσιαλιστές, αλλά διαθέτουν οργανωτική
ανεξαρτησία ένα παράδειγμα που άρεσε ιδιαίτερα στον Μιχάλη Μοδινό και τον
Ηλία Ευθυμιόπουλο της Πρωτοβουλίας.
Όμως, τα περισσότερα στελέχη της Πρωτοβουλίας έδειξαν να προτιμούν μια
πολιτική στήριξης και συμμετοχής του εγχειρήματος επανίδρυσης που επιχειρεί το
ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Ο Γιάννης Τούντας δεν είχε καμία επιφύλαξη, για παράδειγμα, ενώ
ο Γιάννης Καλογήρου έθεσε τον προβληματισμό πως από τη στιγμή που οι αντίπαλες
του εκσυγχρονισμού δυνάμεις του ΠΑΣΟΚ αντιμάχονται την επανίδρυση, τότε αυτή
θα πρέπει ίσως να ενισχυθεί.
Κι άλλες εκδηλώσεις
Συμπέρασμα δεν υπήρξε σε αυτή τη συνάντηση, αλλά θα ακολουθήσουν άλλες, όπως
και κοινές, εκδηλώσεις. Όλοι όμως ομολογούν ότι τον καθοριστικό λόγο θα έχει ο
ίδιος ο Πρωθυπουργός, ο οποίος, όπως λένε, μπορεί να ομιλεί για έναν
συνασπισμό εξουσίας προοδευτικών, εκσυγχρονιστικών, κεντροαριστερών δυνάμεων,
αλλά δεν έχει “δείξει” πώς ακριβώς σχεδιάζει την υλοποίησή του. Συνεργάτης του
Πρωθυπουργού συμφωνεί πως είναι πρόωρο να πει κανείς τι θέλει ή τι έχει στο
μυαλό του ο κ. Σημίτης. Ωστόσο, το βέβαιον είναι ότι τον απασχολεί το
εγχείρημα της επανίδρυσης του ΠΑΣΟΚ, ενώ αναμένει να δει και την πορεία της,
λαμβάνοντας υπόψη ενδεχομένως τις αντιδράσεις που έχουν διατυπωθεί (όπως του
Άκη Τσοχατζόπουλου, που προειδοποίησε να μη γίνει το κόμμα “χωνευτήρι”).
Ακόμη, κορυφαία στελέχη, όπως ο Κώστας Σκανδαλίδης, για παράδειγμα, δείχνουν
να αντιλαμβάνονται την επανίδρυση ως μια εσωτερική αφενός, συγκρατημένη
αφετέρου διαδικασία, στην οποία το κόμμα θα εμπλουτισθεί από ανθρώπους που
βοήθησαν στην προεκλογική περίοδο και θα επανασυνδεθεί με την κοινωνία. Ο
ίδιος συνεργάτης του κ. Σημίτη δεν απέκλειε τα πράγματα περί την
Κεντροαριστερά εν γένει να μην ξεκαθαρίσουν ούτε το φθινόπωρο και να είναι μια
μακρά σε χρόνο διαδικασία, με καταληκτικό ορίζοντα το συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 2002…













