Τμήματα ΑΕΙ με κριτήρια τις βαθμολογίες

Φιλοξενούμε σήμερα τη «σειρά» των Πανεπιστημιακών Τμημάτων του 3ου
(Επιστήμες Υγείας), του 4ου (Τεχνολογικές Επιστήμες) και του 5ου (Επιστήμες
Οικονομίας και Διοίκησης) Επιστημονικού Πεδίου, όπως διαμορφώθηκε με βάση τα
αποτελέσματα των τελευταίων εξετάσεων πανελλαδικού τύπου (Ιούνιος 1999).

Μια ματιά είναι αρκετή για να εντοπίσει κανείς τα Πανεπιστημιακά Τμήματα
«υψηλής ζήτησης» και… τα άλλα που βρίσκονται στις «χαμηλές πτήσεις» της
βαθμολογίας των υποψηφίων.

Μπορούμε να κατατάξουμε σε τρεις κατηγορίες τα Πανεπιστημιακά Τμήματα των
παραπάνω Επιστημονικών Πεδίων που απαιτούν υψηλές βαθμολογίες για την εισαγωγή
των υποψηφίων.

1 Πρώτη κατηγορία τα Πανεπιστημιακά Τμήματα που σχετίζονται άμεσα με τις
μεταβολές στην επαγγελματική δομή και παραπέμπουν σε «μοντέρνα» επαγγέλματα
υψηλής ειδίκευσης, όπως π.χ. τα Τμήματα Πληροφορικής και Τεχνολογίας
Υπολογιστών των Τεχνολογικών Επιστημών (4ο Επιστημονικό Πεδίο) καθώς και τα
Τμήματα Οικονομικών Επιστημών, Μάρκετινγκ, Οργάνωσης και Διοίκησης
Επιχειρήσεων που ανήκουν στο 5ο Επιστημονικό Πεδίο.

2 Δεύτερη κατηγορία οι παραδοσιακές σχολές υψηλού κύρους (Ιατρική
κ.λπ.), οι οποίες, σε πάρα πολλές περιπτώσεις, συγκεντρώνουν υποψηφίους που
έχουν εξασφαλισμένη υλική ή άλλου είδους πριμοδότηση της επαγγελματικής τους
προοπτικής, μετά το πέρας των σπουδών, από τη μεριά των οικογενειών τους, όπως
των Πολιτικών Μηχανικών, των Αρχιτεκτόνων Μηχανικών κ.ά.

3 Τρίτη κατηγορία, οι στρατιωτικές και αστυνομικές σχολές, η υψηλή
ζήτηση των οποίων πριμοδοτείται αποκλειστικά σχεδόν από την προσδοκία άμεσης
απασχόλησης στον δημόσιο τομέα, «καταφύγιο» επαγγελματικής εξασφάλισης κυρίως
για συγκεκριμένα κοινωνικά στρώματα.

Στις Επιστήμες Υγείας όλα σχεδόν τα Τμήματα της Ιατρικής, με πρώτο αυτό της
Αθήνας, απαιτούν τις υψηλότερες βαθμολογίες του 3ου Επιστημονικού Πεδίου.

Μόνο η Οδοντιατρική Αθήνας βρίσκεται πιο ψηλά από την Ιατρική Αλεξανδρούπολης,
η οποία, όμως, την ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής.

Στις τελευταίες θέσεις βρίσκεται η Νοσηλευτική και τα «επαρχιακά» Τμήματα της
Βιολογίας, που όμως και αυτά «απαίτησαν» βαθμολογία περίπου 15,5.

Στο 4ο πεδίο των Τεχνολογικών Επιστημών τα Τμήματα των Υπολογιστών
(Ηλεκτρολόγοι Μηχανικοί Η/Υ) βρίσκονται στην κορυφή, ενώ τα Τμήματα Πολιτικών
Μηχανικών της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης προηγούνται των Αρχιτεκτόνων του
ΕΜΠ. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλα σχεδόν τα προαναφερθέντα Τμήματα αύξησαν τις
βάσεις εισαγωγής τους, σε μια δέσμη στην οποία τα 2/3 των Τμημάτων σημείωσαν
πτώση που έφθασε μέχρι και τα 546 μόρια.

Στο «βάθος του τούνελ» το Τμήμα Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων
των Ιωαννίνων και το Τμήμα Μηχανικών Ορυκτών Πόρων (Χανιά) και Περιβάλλοντος
Αιγαίου, που πέρυσι δέχθηκαν υποψηφίους με βαθμολογία κάτω από 12.
«Υποτιμημένα» παρουσιάζονται και τα Τμήματα που παραπέμπουν στην αγροτική
οικονομία (Γεωπονίας, Φυτικής Παραγωγής, Ζωικής Παραγωγής κ.λπ.).

Στο 5ο Επιστημονικό Πεδίο των Επιστημών Οικονομίας και Διοίκησης, τα Τμήματα
Επιχείρησης Ερευνών και Μάρκετινγκ του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών,
Χρηματοοικονομικής και Τραπεζικής Διοίκησης Πειραιά και Λογιστικής και
Χρηματοοικονομικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης διεκδικούν και για τον επόμενο
χρόνο τις πρώτες θέσεις στις υψηλές βαθμολογίες εισαγωγής, ενώ αντίθετα το
Τμήμα Αγροτικής Οικονομίας και Ανάπτυξης Αθήνας (πρώην Γεωργικής Οικονομίας)
μάλλον δεν θα ξεκολλήσει από την τελευταία θέση ούτε και του χρόνου. Από τα
«καθαρόαιμα» Τμήματα του 5ου Πεδίου στις τελευταίες θέσεις «αγκομαχούν» το
Τμήμα Οικιακής Οικονομίας (Χαροκόπειο) και το Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης
Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων (Αγρίνιο).

Τα νέα Τμήματα

Αν κοιτάξει κανείς τον «χάρτη» της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης θα διαπιστώσει ότι
μόνο τα τελευταία δύο χρόνια έχουν ιδρυθεί 39 νέα Τμήματα στα ΑΕΙ της χώρας
και 30 νέα Τμήματα στα ΤΕΙ!

Ποια ήταν η «βαθμολογική τύχη» των νέων Τμημάτων;

Πόσο συγκέντρωσαν τη ζήτηση των υποψηφίων και πώς διαμορφώθηκε η βάση
εισαγωγής τους;

Αν εξαιρέσουμε ορισμένα νέα Τμήματα ΑΕΙ που σήμερα κατατάσσονται στο
Επιστημονικό Πεδίο «Επιστήμες Οικονομίας και Διοίκησης» και τα οποία πήραν
«κεφάλι» από την πρώτη χρονιά στις υψηλές βαθμολογίες εισαγωγής, όπως π.χ. το
Τμήμα Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής του Οικονομικού Πανεπιστημίου που
ακολούθησε τα χνάρια του Θεσσαλονικιού «συγγενή» του, η πλειονότητα των
υπόλοιπων νέων Τμημάτων των ΑΕΙ δεν κατόρθωσαν να προσελκύσουν τις προτιμήσεις
των υποψηφίων και βρέθηκαν στον «πάτο» των βάσεων εισαγωγής.

Προφανώς ισχύει κι εδώ ό,τι συνολικά ισχύει σε ολόκληρη την Τριτοβάθμια
Εκπαίδευση. Πίσω από την «ταπείνωση» των βάσεων δεκάδων Τμημάτων της βρίσκεται
η απαξίωση των διαπιστευτηρίων τους στην αγορά εργασίας.

Τα Πανεπιστημιακά Τμήματα Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών
Πόρων του Πανεπιστημίου Θράκης (4ο Πεδίο), Επιστήμης και Τεχνολογίας Υλικών
του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (2ο και 4ο Πεδίο), Μηχανικών Διαχείρισης
Ενεργειακών Πόρων του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (4ο Πεδίο), Αγροτικής
Ανάπτυξης του Πανεπιστημίου Θράκης (4ο και 5ο Πεδίο), Τεχνολογικής Εκπαίδευσης
του Πανεπιστημίου Πειραιά (2ο και 4ο Πεδίο) βρέθηκαν στις τελευταίες θέσεις
από την άποψη των βάσεων εισαγωγής, καθώς συγκέντρωσαν αριθμό «πρώτης
προτίμησης» των υποψηφίων υποπολλαπλάσιο του αριθμού των εισακτέων σε αυτά.